Πέμπτη, 6 Δεκεμβρίου 2007

Μυθιστόρημα Part 2

Η συνέχεια του καταπληκτικού μας μυθιστορίματος...

----------------------

Πολλές φορές είχε επιχειρήσει να επικοινωνήσει μαζί του, να τον ξαναβρεί και να επιδιορθώσει τη σχέση της μαζί του. Αλλά μάταια... Ο Ερμόλαος είχε από καιρό χαθεί στον χαώδες λαβύρινθο της απάθειας και η όποια επικοινωνία μαζί του ήταν σχεδόν αδύνατη.

Η Άρτεμις ξεφύσηξε. Αποφάσισε να τον αφήσει να απολαύσει το ποτό του και σηκώθηκε να πάει στην κουζίνα. Παραδόξως αυτό ήταν το καταφύγιο της τον τελευταίο καιρό. Ένιωθε ικανοποίηση με το να πνίγει τη μοναξιά της πνίγωντας τα πιάτα και τα ποτήρια στη σαπουνάδα, μερικές φορές με τόση μανία που έλεγες ότι ήθελε να τα σπάσει.

Μόλις πάτησε το πόδι της στην κουζίνα χτύπησε το τηλέφωνο. Ήταν η αδερφή της, η Κλειώ.

- Έλα αδερφούλα!
- Γειά σου Κλειώ... Τι κάνεις;
- Εγώ καλά είμαι! Σε ένα σαλέ στο Σεν Μόριτζ! Εσύ τι κάνεις;
- Τίποτα... Τα συνηθισμένα... Καθόμουν...
- Θα σε φάει το καθισιό εσένα! Και αυτός ο βαρετός βλάκας ο Ερμόλαος! Πρέπει να έρθεις μαζί μου! Θα σε πάω στα πιο κοσμοπολίτικα μέρη του κόσμου! Θα κάνουμε μπάνιο στο Ακαπούλκο, clubbing στη Νέα Υόρκη, shopping στο Λονδίνο! Παράτα τον αυτόν!
- Μα είναι ο άντρας μου! Δεν μπορώ να τον αφήσω!
- Σε έχει αφήσει ο ίδιος! Δεν ακούω κουβέντα! Σε 1 εβδομάδα έρχομαι Αθήνα! Θα σε πάρω να φύγουμε θες δε θες!

--------------------------

Αυτά από εμένα. Τα λέμε αγάπες μου!

3 σχόλια:

kourkouti24 είπε...

Ποιός είναι ο Τσα και πόσες είναι οι κόρες του; Είναι ωραίες; Τι ηλικίες έχουν;

exMrsAbramovich είπε...

Δεν είναι ο Τσα, είναι TO Τσα και είναι το πιο ισχυρό ον του γαλαξία.Οι κόρες του είναι εμείς οι 4 και έχουμε και έναν μικρό αδερφό τον Demian(666).Είμαστε πανέμορφες,πάμπλουτες(καλά, μόνο εγώ), πανέξυπνες...
...
Καλά, εδώ στο μπλογκ έχουμε Μάλαρτζ,έχουμε Κοβάσεβιτς, έχουμε Μπέο κι εσύ ρωτάς για το ΤΣΑ?!

kourkouti sport24 είπε...

Κάτι σε ταμείο συντάξεων μου θυμίζει το ΤΣΑ. Anyway από Κοβάσεβιτς, Μάλαρτζ και Μπέο ξέρω ήδη και είπα να κάνω και ένα άπντεητ στις (πολλές ομολογουμένως) γνώσεις μου!

Μια μικρή ενστασούλα όμως. Ωραία αυτά που γράφετε αλλά στραβώνομαι κάθε φορά για να τα διαβάσω, κάτι το χρώμα της γραμματοσειράς, κάτι το κόντραστ της οθόνης μου, κάτι ο αστιγματισμός, δεν ξέρω...