Σάββατο, 18 Απριλίου 2009

Η νύχτα έπεσε στην παραλιακή (3)

Το 3ο μέρος είναι μικρότερο. Αλλά είμαι σε διακοπές, οπότε δικαιολογείται! ^_^
---------------------------------------

Η αντιπαλότητα μεταξύ στα δύο κέντρα είχε βαθύτερες ρίζες από μια απλή μάχη για το ποιος θα έχει τον περισσότερο τζίρο κάθε βράδυ. Στην πραγματικότητα η κόντρα τους πήγαζε από τις δύο συμμορίες που έλεγχαν τα κέντρα.

Το Ιωάννης Βορειοποταμίτης το έλεγχε φυσικά ο Κάζουγια ο Χελώνας και η συμμορία του, οι ΚΑΤ-ΤΟΥΝ ενώ την SM Νεράιδα η Στελίνα και οι Bondage Queens. Πολλοί σπάζονταν που το όνομα της συμμορίας ήταν στ’ αγγλικά αλλά η Στελίνα, αγγλομαθής από τις λίγες με πτυχία από Οξφόρδη και Κέιμπριτζ, είχε επιβάλλει την ονομασία. Φυσικά το bondage ήταν και το αγαπημένο της σπορ.

Κάποτε η Στελίνα και ο Χελώνας ήταν ζευγάρι και μανάτζαραν το ΙΒ μαζί. Μια μέρα όμως μάλωσαν άγρια κυρίως γιατί ο Χελώνας έκανε ατασταλίες με τη Μέισα και η Στελίνα δε τα σήκωνε αυτά. Επίσης ήθελε να ανοίξει τα φτερά της. Ως αποτέλεσμα η Στελίνα έφυγε (καλά δεν πήγε και μακριά, λίγα μέτρα πιο κάτω μόνο) και ίδρυσε δικό της κέντρο και δικιά της συμμορία. Από τότε ήταν στα μαχαίρια με το Χελώνα.

Η Άννα κόντευε να κοιμηθεί ακούγοντας τον Μασάκη να της διηγείται τα περί της κόντρας. Σε λίγο θα άνοιγε το κέντρο αλλά που μυαλό για λέλουδα; Το μόνο που σκέφτονταν ήταν ο λυγερόκορμος Θωμάς που κάθονταν στο μπαρ πριν λίγη ώρα. Χωρίς να τη δει κανείς είχε βουτήξει το άδειο ποτήρι απ’ όπου έπινε ουίσκι και το χε χώσει στην τσέπη της. Βέβαια αυτό εξείχε επικίνδυνα αλλά δεν την ένοιαζε. Ο έρωτας τη βάρεσε κατακέφαλα και έγινε παρανοϊκή!

Ο Τζούνο μπήκε στο κέντρο και χτύπησε τα χέρια του δυνατά.

«Σε μισή ώρα ανοίγουμε! Όλοι στα πόστα σας!» είπε.

Ο Μασάκης τράβηξε την Άννα να πάνε να ετοιμάσουν τα πανέρια. Η Άννα τον ακολούθησε απρόθυμα. Ήθελε να πάει προς την πόρτα να στηθεί και να χαζεύει τα μπράτσα του Θωμά.

Πίσω στην SM Νεράιδα κάπως είχαν καταφέρει να μαζέψουν το κατεστραμμένο αυτοκίνητο πριν ανοίξει το κέντρο. Η Στελίνα και η Αρσινόη κάθονταν στο γραφείο. Η Άγια απ’ έξω σιγουρεύονταν ότι κανείς δεν θα πατούσε μέσα. Αλλιώς θα έχανε το κεφάλι του.

«Εντάξει αφεντικό. Οι υπάλληλοι φυσικά δεν θα πουν τίποτα. Θα ανοίξουμε κανονικά για το βράδυ.» είπε η Αρσινόη.

«Ευτυχώς. Το κύρος μας θα πληγώνονταν ανεπανόρθωτα αν μαθεύονταν κάτι. Τώρα προέχει να μάθουμε ποιος το έκανε!» είπε η Στελίνα σταυρώνοντας τα χέρια της.

«Άστο σε μένα αφεντικό. Ήδη έστειλα τη Μάκι και τη Μάο να ερευνήσουν…»

«Εντάξει! Και εγώ δεν πιστεύω να το έκαναν οι ΚΑΤ-ΤΟΥΝ. Ήταν πολύ ύπουλο ακόμα και γι αυτούς!»

«Πάω να ανοίξω το κέντρο. Μην ανησυχείς αφεντικό!»

Η Αρσινόη έκανε μεταβολή και βγήκε από το γραφείο και η Στελίνα γύρισε στη δουλειά της. Μόλις είπε στο προσωπικό να ανοίξει το κέντρο και βγήκε έξω η Αρσινόη έκανε ένα τηλεφώνημα.

«Γειά… Ξαφνιάστηκες; Θέλω να σε δω… Όχι δε σε πεθύμησα! Έχω κάτι ερωτήσεις! Θα έρθω από το σπίτι σου κατά τις 2 μετά τα μεσάνυχτα… Να είσαι εκεί!»

Έκλεισε το τηλέφωνο εκνευρισμένη. Αν κάποιος μπορούσε να της δώσει τις απαντήσεις που ζητούσε αυτός ήταν ο Τζιν, ο παιδικός της φίλος…

Δεν υπάρχουν σχόλια: