Τρίτη, 14 Απριλίου 2009

Η νύχτα έπεσε στην παραλιακή (2)

Επειδή έχω και το 2ο μέρος! Αύριο φεύγω για Πασχαλινές διακοπές! Καλό σας Πάσχα! ^_^
--------------------------

Μερικά μέτρα πιο πέρα από το «ΙΒ» βρίσκονταν το αντίπαλο δέος του, η SM Νεράιδα. Ήταν εξίσου μεγάλο και δημοφιλές κέντρο. Την ώρα εκείνη η ορχήστρα έκανε πρόβες τα κομμάτια που θα έπαιζε το βράδυ. Ένας από τους μπουζουξήδες ήταν και ο Καζουνάρης Νινομίγιας, ή απλά Νίνο.

Ο Νίνο ήταν ένας ταλαντούχος μουσικός που η ζωή τον είχε φτύσει κατάμουτρα και αναγκάζονταν να βγάζει τα προς το ζην παίζοντας μπουζούκι στην SM Νεράιδα. Ευτυχώς γι αυτόν μια άλλη Ζωή τον αγαπούσε.

Η Ζωή, σερβιτόρα στο κέντρο, ήταν μια εξίσου ταλαντούχα μουσικός που ήταν αρραβωνιασμένη με τον Νίνο. Θα μπορούσαν να είχαν παντρευτεί αλλά…

Χωρίς δεκάρα πως θα παντρευτούμε Νίνο μου; Που λεει και το γνωστόν άσμα…

Η Ζωή καθόταν στο μπαρ, μαζί με τον Γιούγια Τεγκόση, έναν εξίσου ταλαντούχο μουσικό με εξίσου σκατά τύχη, που τύχαινε να είναι και γείτονας του ζευγαριού. Άκουγαν τον Νίνο να παίζει το μπουζούκι του. Η Ζωή όλη την ώρα είχε καρδούλες στα μάτια της.

Όταν τελείωσε η πρόβα η Ζωή πετάχτηκε με ένα τάπερ στο χέρι και έτρεξε στο Νίνο.

«Πασά μου! Φάε το μουσακά που σου φερα! Θα μου ρέψεις…»

«Πάλι μουσακά ρε Ζωή; Ένα μήνα τώρα τον ίδιο μουσακά τρώμε! Θα μας κόψει!»

«Και τι να κάνω που δεν έχω λεφτά να πάω σουπερ μάρκετ; Τα πήρε όλα για το νοίκι ο σπιτονοικοκύρης!» κλαψούρισε η Ζωή.

Ο Νίνο την αγκάλιασε.

«Καλά μην κλαίς. Δεν πειράζει. Θα ρθουν για μας καλύτερες μέρες… Φέρε τώρα το σάπιο μουσακά…»

Καθώς ο Νίνο έτρωγε το σάπιο μουσακά του, από τα καμαρίνια βγήκαν στην πίστα οι 3 φίρμες του μαγαζιού. Ο Τζουν Ματσουμότος, το πρώτο όνομα ήταν μεγάλη ντίβα. Από φωνή ήταν κορμάρα αλλά ήταν κολλητός της ιδιοκτήτριας και είχε πολλές θαυμάστριες. Μετά ήταν η Κούμι Κόντα με τα κοντά τα φορέματα. Οι μπουζουκόβιοι τσακώνονταν για το αν αυτή ή η Μέισα είχαν τον τίτλο της βασίλισσας της νύχτας. Τρίτος ήταν ο Σατόσης Όονος. Είχε φωνή και ήξερε να χορεύει αλλά τον έφαγαν τα κυκλώματα και ήταν τρίτος στη μαρκίζα. Είχαν πιάσει την κουβέντα.

«Δε βλέπω τη Φτερού…» έκανε αδιάφορα ο Τζουν.

«Πήγε να δει την άρρωστη γιαγιά του στην επαρχία» απάντησε η Κούμι.

«Καλέ γιατί τον λέτε Φτερού; Είναι πολύ κακό…» πέταξε ο καλόκαρδος Όονος.

Η εν λόγω Φτερού άνοιγε το πρόγραμμα και λέγονταν Τσουμπάσας Ιμάης. Ο Τζουν τον ζήλευε γιατί ήταν καλύτερος χορευτής και τραγουδιστής και τον είχε βγάλει Φτερού.

Τη συζήτηση των 3 τραγουδιστών διέκοψε η είσοδος της ιδιοκτήτριας στο κέντρο. Η Στελίνα ήταν μια δυναμική γκάνγκστερ… εεεε επιχειρηματίας που ήξερε πώς να επιβιώνει στο σκληρό κόσμο της νύχτας. Ντυμένη όπως πάντα στα μαύρα στάθηκε μπροστά από την πίστα. Χτύπησε παλαμάκια δυνατά.

«Δε σας πληρώνω για να μιλάτε για τη Φτερού! Πίσω στην πρόβα! Εμπρός!»

Στα λόγια του αφεντικού όλοι στάθηκαν προσοχή. Ο Νίνο κατέβασε την τελευταία μπουκιά μουσακά και κόντεψε να πνιγεί πριν τρέξει να πάρει το μπουζούκι του.

Έτσι ήταν. Υπό την καθοδήγηση της Στελίνας όλα στο κέντρο λειτουργούσαν ρολόι. Η Στελίνα, ακολουθούμενη από τη σωματοφύλακα της, την Άγια που έφερε μια κατάνα ΝΑ με το συμπάθειο, αποχώρησε.

Η Ζωή γύρισε στο μπαρ αναστενάζοντας και άρχισε να πίνει μπύρες παρέα με το Γιούγια. Την ατμόσφαιρα της πρόβας διατάραξε ένας δυνατός κρότος. Η κεντρική πόρτα του μαγαζιού άνοιξε και μπήκαν μέσα ένας άντρας και μια γυναίκα. Ο άντρας ήταν ο Τακαχίσας Μασούντας, ο πορτιέρης του μαγαζιού και η γυναίκα, που φόραγε ένα pimp hat , η Αρσινόη, η έμπιστη της Στελίνας. Φαίνονταν αλαφιασμένοι.

«Οι μαλάκες! Μας την έστησαν!» έβρισε η Αρσινόη.

«Πρέπει να το πούμε στο αφεντικό.» είπε ο Μασούντας και οι δυό τους έτρεξαν στο γραφείο.

Όλοι κοίταχτηκαν τρομαγμένοι. Η Κούμι τόλμησε να πάει στην πόρτα να δει. Γύρισε έκπληκτη.

«Ανατίναξαν το αμάξι του αφεντικού!» ανακοίνωσε.

Όλοι πάγωσαν. Μα ποιος είχε το θράσος να κάνει κάτι τέτοιο;

«Οι ΚΑΤ-ΤΟΥΝ? Αποκλείεται! Δεν κάνουν τόσο βρώμικα πράγματα!» είπε ο Τζουν.

Τότε ποιος ήταν; Κανείς δεν το ήξερε ακόμη αλλά μια νέα απειλή πλησίαζε…


1 σχόλιο:

Fuyumi Kotani είπε...

Kyaaaa!
Τέλειο! Εντάξει. Δεν έχω να σχολιάσω τίποτα. Ακόμα γνωρίζουμε τους χαρακτήρες. Αλλά χαίρομαι πολύ που δεν ξέρω την υπόθεση!