ΟΙ ΚΟΡΕΣ ΤΟΥ ΤΣΑ

Η Νύχτα έπεσε στην Παραλιακή (40)

2010-02-02T21:34:00.001+02:00

Και μετά από λίγο καιρό να και το 40!
-------------------------------------------

Η Αρσινόη είπε τελικά στον Πη να μπει υπό τη δούλεψη της για να τον χρησιμοποιήσει. Εκείνος χάρηκε πολύ. Ήταν μάλλον το dream job του ή κάτι τέτοιο.
«Άκου τη θέλω να κάνεις… Ποια είναι η σχέση σου με τη σερβιτόρα τη Ζωή;» τον ρώτησε.
Ο Πης πήγε να κάνει την πάπια.
«Δεν ξέρω γιατί μου μιλάς!» είπε αδιάφορα.
«Έλα τώρα Τομοχίσα! Αφού έκανα και έρευνα και προέκυψε ότι μένει στην πολυκατοικία σου. Και ότι σου καθαρίζει… Σίγουρα σου κάνει μόνο αυτό;»
«… Τι ξέρεις;»
«Εσύ θα μου πεις.»
Τελικά της τα ξέρασε όλα. Η Αρσινόη άκουσε προσεκτικά και μετά τον ορμήνεψε να την παρακολουθεί στενά για τυχόν ύποπτες κινήσεις. Ο Πης συμφώνησε. Θα έκανε τα πάντα για να αποδείξει την αξία του.
«Εντάξει! Πες το κι έγινε!»
Καθώς απομακρύνονταν, η Στελίνα, που κάθονταν πιο πέρα, πλησίασε την εκτελέστρια της. Εκείνη της έκανε μια θριαμβευτική χειρονομία. Χαμογέλασε. Μπορεί να πλησίαζαν κοντά στους Β6 κάθε μέρα που περνούσε.
«Τώρα έχω ραντεβού με τον Μήτσο το Μαστούρα. Εσύ τι θα κάνεις;» ρώτησε η Στελίνα. Το κέντρο ήταν κλειστό εκείνο τον καιρό και έκανε ετοιμασίες για την καλοκαιρινή σεζόν. Οπότε είχαν και οι δύο τους ελεύθερο χρόνο στα χέρια τους.
«Εμ… Θα βγω ραντεβού.» είπε η Αρσινόη κοιτάζοντας το ταβάνι.
«Με τον εκτελεστή του Χελώνα;» ρώτησε το αφεντικό της.
«… Είναι μεγάλη ιστορία αλλά… προσωρινά είμαι σε διάσταση… Εεεε… Μη ρωτάς τίποτα άλλο αφεντικό! Κωλύομαι!» είπε η Αρσινόη και την έκανε με ελαφρά.
Η Στελίνα ένιωσε προδομένη. Η συμμαχία της με το Χελώνα οφείλονταν στο ότι είχε τραβήξει τα πάνδεινα από την Αρσινόη και τον Κόκι. Και τώρα ήταν σε διάσταση; Και η Αρσινόη βρήκε άλλον; Ποιον;
Δεν είχε χρόνο όμως να κάτσει να το φιλοσοφήσει. Οι δουλειές έπρεπε να γίνουν. Και γρήγορα.
Η Αρσινόη βγήκε για πρώτη φορά μετά από χρόνια ραντεβού με το Τζιν. Σε μια σπάνια χειρονομία, δέχτηκε να της δέσει τα μάτια για να την πάει σε ένα μέρος-έκπληξη.
«Τι θυσίες κάνω!» σκέφτονταν.
Όταν επιτέλους άνοιξε τα μάτια της βρίσκονταν σε ένα πλάτωμα ψηλά στο βουνό απ’ όπου μπορούσες να δεις καθαρά τα αστέρια. Έμεινε λίγο να τα κοιτάζει εκστατική. Από μικρή λάτρευε τα αστέρια και το σύμπαν και τις μαύρες τρύπες κτλ.
«Πώς σου φαίνεται;» τη ρώτησε ο Τζιν καθώς πλησίασε από πίσω.
«Σαν τον παλιό καλό καιρό. Ξέρεις… Χαίρομαι που θυμάσαι τι μου αρέσει.»
«Αλίμονο!» της είπε καθώς την αγκάλιασε από πίσω.
Η Αρσινόη κανονικά θα του έριχνε κλωτσιά ή μπουνιά αλλά αντί αυτού έμεινε ακίνητη.
«Σε λίγο καιρό θα πρέπει να αντιμετωπίσουμε τους Β6… Μου κάνει καλό που ηρεμώ τώρα…» μουρμούρισε.
Ύστερα πήγαν και έκατσαν στην άκρη του πλατώματος και έβρισκαν τους αστερισμούς. Η Αρσινόη πραγματικά είχε ηρεμήσει. Είχε ήδη τρελό άγχος με όσα γίνονταν γύρω της. Τουλάχιστον ο Τζιν πάντα μα πάντα την ηρεμούσε… Ξαφνικά γύρισε και του έσκασε ένα φιλί στο μάγουλο. Ο Τζιν ήταν πλέον σίγουρος ότι το είχε το παιχνίδι.
Την ίδια ώρα που ο Τζιν και η Αρσινόη μετρούσαν αστέρια… Κάπου βαθιά κάτω από τη γη, στο μυστικό κρησφύγετο των Β6, ο Σακαμότος κάθονταν μόνος του στο δωμάτιο συνεδρίων. Μπροστά του ήταν ένας χάρτης της παραλιακής με όλα τα κέντρα. Πλησίασε και τον κοίταξε. Πάνω του ήταν σημειωμένα με κόκκινο μαρκαδόρο τα ΙΒ και SM Νεράιδα. Άρχισε να γελά σατανικά.
«Δε μένει πολύς καιρός από το να μπει το τελικό σχέδιο σε εφαρμογή!» μονολόγησε. «Σύντομα, πολύ σύντομα οι δύο συμμορίες θα καταρρεύσουν! Και τότε επιτέλους! Τα δύο μεγαλύτερα κέντρα στην παραλιακή θα έρθουν στα χέρια μου! Και τότε ΕΓΩ! Ο Μασαγιούκης Σακαμότος θα γίνω η πρώτη φίρμα στον κόσμο της νύχτας! ΜΟΥΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ»
Το σατανικό του γέλιο αντήχησε στους άδειους διαδρόμους του χαώδους λαβυρίνθου που ήταν το κρησφύγετο των Β6. Κανείς δεν τον άκουσε. Γιατί κανείς δεν ήξερε τις αληθινές του προθέσεις.

Μετακόμιση

2010-01-30T19:05:00.002+02:00

(κλικ στην εικόνα)

An Education

2010-01-26T16:44:00.002+02:00

Γίνεται μία ταινία να είναι φρέσκια και μοναδική και ταυτόχρονα να θυμίζει κάτι από τα παλιά; Φυσικά και γίνεται και το An education είναι το απόλυτο παράδειγμα!

Άβγαλτο, αθώο δεκαεξάχρονο κοριτσάκι που ονειρεύεται μποέμικη ζωή στα Παρίσια αλλά προς το παρόν ετοιμάζεται για σπουδές στην Οξφόρδη, γνωρίζει έναν γοητευτικό άντρα και φυσικά τον ερωτεύεται. Οι γυναίκες αναστενάζουμε ονειροπολώντας καθώς το εν λόγω αρσενικό της μαθαίνει τη μεγάλη ζωή, την πηγαίνει το πολυπόθητο Παρίσι, κουμαντάρει άψογα τους γονείς της και γενικά την κάνει υπερευτυχισμένη.

Τι στα διάλα θα μου πεις, όλο καλά γίνονται; Γίνονται διάφορα αλλά σε γενικές γραμμές η ευφορία που προσφέρει η ταινία, ήδη από τους υπερβολικά χαρωπούς τίτλους αρχής δεν κοπάζει πολύ. Καθαρά γυναικεία ταινία, θυμίζει κάτι απίθανες με την Audrey Hepburn, απίστευτα ευχάριστη που σε αφήνει με ένα μεγάλο χαμόγελο.

Ωραία σκηνοθεσία, υπέροχες μουσικές επιλογές και νοσταλγική απεικόνιση της εποχής την κάνουν ακόμη πιο ευχάριστη. Αυτή η ταινία είναι ευτυχία. Σκέτη, απενοχοποιημένη ευτυχία. Εκμεταλλεύεται όλα τα κλισέ αλλά στο τέλος δεν καταντάει χαζή.

Αποτελεί και ευκαιρία για ένα σχόλιο πάνω στη γυναίκα και τη θέση της στην κοινωνία της εποχής αλλά όχι σε τρελό βαθμό. Την προτείνω ανεπιφύλακτα, ότι πρέπει για τέτοιο καιρό παρέα με ζεστή σοκολάτα(αγορασμένη εννοείται, όποιος έφτιαξε καλό ρόφημα σοκολάτας σπίτι του ας μου πει πως το κατάφερε).

ΥΓ: Πόσο φλώρικο κείμενο! Τι έπαθα;

Αν ζούσα σε Αμερικάνικη σειρά (3)

2010-01-21T14:47:00.003+02:00

Αν ο κόσμος είχε καταστραφεί και είχαμε ξεμείνει γύρω στις 50.000 στο διάστημα με μόνο όπλο ένα πανάρχαιο πολεμικό πλοίο και τους Κύλωνες στο κατόπι, θα βρίσκαμε χρόνο και διάθεση να πλακωθούμε μεταξύ μας, να κάνουμε εκλογές(πολλές φορές γιατί πάνω απ΄όλα είμαστε δημοκράτες) και να τρέχουμε όλοι πίσω από ένα σκασμένο που μόλις βρει ανοιχτή πόρτα φεύγει! Τα καλύτερα ναρκωτικά θα δίνονται σε ανθρωπομηχανές που όλη τη μέρα την περνάνε σε μπανιέρες(αδικίες της ζωής). (Battlestar Galactica)

Αν ήμουν serial killer αντί να κοιτάω τη δουλίτσα μου και να κάνω ήσυχος τους φόνους μου θα βοηθούσα να πιαστούν άλλοι serial killers(μη μου παίρνουν και το μεροκάματο) με τους οποίους όλο και κάποιο τρόπο θα έβρισκα να συνδεθώ σε προσωπικό επίπεδο! (Dexter)

Αν ήμουν βρώμικος μπάτσος που ήδη έχει σκοτώσει συνάδελφό του θα σκότωνα τους πάντες προκειμένου να μη με πιάσουν εκτός από τον πραγματικά επικίνδυνο για τη φήμη και την καριέρα μου συνεργάτη επειδή μόνο τότε θα θυμηθώ να νιώσω ευαισθησία και ενοχές!(The Shield)

Αν ήθελα να διηγηθώ στα παιδιά μου πως γνώρισα τη μητέρα τους θα τα έπρηζα πρώτα με χίλιες δυο άσχετες ιστορίες μέχρι να τα αναγκάσω να φωνάξουν ήμαρτον και να πάνε να ρωτήσουν τη μάνα τους προκειμένου να με κάνουν να το βουλώσω!(How I Met Your Mother)

Αν ήμουν τηλεπαθητική σερβιτόρα παρακμιακής πόλης σε έναν κόσμο που τα βαμπίρ αποτελούν συνηθισμένο είδος πολίτη, θα τα έφτιαχνα με το πρώτο που θα γνώριζα αντί να κάνω έρευνα αγοράς στο βαμπιρομπάρ της περιοχής. Αργότερα θα χτύπαγα το κεφάλι μου που δεν είχα πάρει πρέφα το θεότεκνο αλητοβαμπίρ που σύχναζε εκεί!(True Blood)

Αν ήμουν πρώην επιτυχημένος συγγραφέας και νυν αποτυχημένο αλλά γοητευτικότατο τίποτα θα πηδούσα όλη την California, διατυμπανίζοντας πάντα πόσο αγαπάω την κόρη μου και την πρώην μου. Τουλάχιστον θα είχα έναν κολλητό που θα έκανε πολύ περισσότερες μαλακίες και δεν θα φαινόμουν τελείως κάθαρμα!(Californication)

Αν έμενα σε μια μικρή πόλη και τα πάντα γύρω είχαν ισοπεδωθεί από βόμβες για τις οποίες δεν θα είχαμε καμία ενημέρωση θα σώζαμε κάθε μέρα την πόλη από αμέτρητες συμφορές και ταυτόχρονα όλοι θα γκομενίζαμε ασύστολα και το δράμα θα πήγαινε σύννεφο!(Jericho)

Αν είχα κερδίσει άπειρα λεφτά στο λόττο αντί να φύγω στη Χαβάη να πίνω κοκτέιλ αραχτός στην παραλία, θα αποφάσιζα να επανορθώσω για όλα τα λάθη που έχω κάνει μέχρι τώρα... Επίσης δεν θα ξύριζα ούτε το φρικτό μου μουστάκι!(My Name Is Earl)

ΥΓ: Part 1, Part 2

Golden Globes 2010

2010-01-18T15:05:00.002+02:00

Φέτος δεν ντύθηκαν και πολύ καλά θα έλεγα. Οι άντρες όπως πάντα κομψοί και στυλάτοι(είπαμε, την ευκολότερη δουλειά έχουν) αλλά οι κυρίες σαν να μπερδεύτηκαν λιγάκι...

Ξεκινάω με τα αγόρια. Όλοι ωραίοι και προσεγμένοι(μέχρι και ο Μίκι Ρουρκ δεν το παραέκανε).

Λατρεύω skinny ties. Ίσως τον ήθελα λίγο πιο "Moody" αλλά δεν βαριέσαι!

Patrick Neil Harris. Πάντα κομψός και χαρούμενος. Και του καλού του(Patrick σχώρα με παλικάρι μου αν τον μπέρδεψα και δεν είναι αυτός) τα ρούχα μου αρέσουν πολύ!

Αηδία και προβλέψιμη έχω καταντήσει αλλά τι να κάνω... Αφού είναι γοητευτικότατος και κούκλος και πάντα ντύνεται τέλεια. Η συνοδός του(όνομα δεν θυμάμαι) είναι κι αυτή κούκλα και φοράει εξαιρετικό φόρεμα(και τσάντα).
Ε εντάξει δεν έχει τίποτα πρωτότυπο αλλά είναι ο Laurie...

Μετά από εκείνο το άθλιο άσπρο Gautier, νομίζω ότι και να βάλει καλό θα φαινόταν! Στα μέτρα του Ρουρκ φυσικά. Ανανεωμένος πάντως!
Κούκλος το αγόρι μου. Βέβαια πάλι κρέμασε εκείνες τις απροδιόριστες αηδίες αλλά πάλι ωραίος είναι! Η Melanie με τέλεια τσάντα αλλά άσχημα μαλλιά και φόρεμα γαμάτο από τη μέση και κάτω και άθλιο από τη μέση και πάνω!

Ο Jeff Bridges μου άρεσε περισσότερο απ΄όλους!

Αυτές που δεν μου άρεσαν:

H Ssssssookie πρέπει να έψαξε παααάρα πολύ να βρει κάτι που και άθλιο να είναι και καθόλου να μην της πηγαίνει!

Άλλη Keira μας βρήκε. Μακριά από τα στράπλες αν δεν έχετε κάτι να τα στηρίξετε. Μα πως δεν τους πέφτουν; Κρίμα γιατί από τη μέση και κάτω είναι τέλειο.

Η κυρία Hanks πέταξε πάνω της την κουρτίνα του εξωχικού και ήρθε...

Κι εδώ το επάνω μισό με χαλάει...

Θα μπορούσε να είναι τέλειο. Όμως δεν είναι :(

Μήπως φόρεσε το μπρος πίσω; Κάτι παράξενο συμβαίνει με το ρούχο αυτό!

Πρώτη φορά που δεν μου αρέσουν τα ρούχα της Diane. Ο Peter(Τζόσουα Τζάκσον για τους μη φαν του Fringe) πάλι κομψός κομψός και όλο χαρά! Με τη Diane δίπλα του τόσα χρόνια πως να μην καμαρώνει αλλά ειδικά σε αυτή την φωτό είναι γλύκας...

Τα αγαπημένα μου:

Από τις λίγες φορές που στέκομαι στο ντύσιμο της Tina Fey.

Όχι και τόσο κυριλέ αλλά της πάει τρελά. Φοβερές γόβες, θα προσθέσω...

Δεν ξέρω γιατί μου αρέσει ένα φόρεμα που είναι λίγο αποκριάτικο. Πάντως μου αρέσει!

Υπερπαραγωγή αλλά σε συνδυασμό με το χαμόγελο και την ομπρέλα είναι κάπως παραμυθένιο!

Κι άλλο αποκριάτικο που μου άρεσε!

Αυτό που μου άρεσε περισσότερο απ΄όλα. Τρομερό φόρεμα και η Sofia Vergara, πανέμορφη!

Sherlock Holmes

2010-01-16T01:12:00.002+02:00

Είχα διαβάσει μέτριες γενικά κριτικές για την καινούρια ταινία του Guy Ritchie, οπότε πήρα το μικρό μου καλαθάκι και πήγα σινεμά! Ξεχείλισε από κεράσια!!!

Τέλεια, τέλεια, τέλεια! Και Γκαϊριτσική και Σερλοκική ταυτόχρονα όσο κι αν αυτές οι δύο έννοιες φάνταζαν ασυμβίβαστες! Ο Σέρλοκ Χολμς έκανε ένα σταθερό βήμα στη νέα δεκαετία...

Η σκηνοθεσία είναι καθαρά Guy Ritchie. Γρήγορα πλάνα που εναλλάσσονται, fast forward, slow motion, αστραπιαίοι ρυθμοί, σπιρτόζικοι! Επίσης ένα απίστευτα δελεαστικό παλιό Λονδίνο, κόμικ αισθητική και εξαιρετική φωτογραφία!

Σε αυτό λοιπόν το σύμπαν, άφησαν τον Jude Law και τον αγαπημένο μου, γοητευτικότατο και sexy Robert Downey Jr. σε έναν ρόλο ακριβώς στα μέτρα του! Περιφέρεται με ένα απίθανο, προκλητικό, πανέξυπνο ύφος. Πετάει ξεκαρδιστικές ατάκες με απόλυτη φυσικότητα και κατακτά τα πάντα γύρω του. Ένας τέλειος Χολμς! Φλεγματικός, κατεστραμμένος, ιδιοφυής και πάντα στον δικό του παράξενο κόσμο.

Ο Dr. Watson τον κοντράρει συνεχώς αλλά η σχέση τους είναι πολύ βαθιά για να κλονιστεί είτε από τους τσακωμούς του, είτε από τον επικείμενο αρραβώνα του Δόκτορα! Μπλέκουν συνέχεια, τη μπαίνουν ασταμάτητα ο ένας στον άλλο και επιδίδονται σε ανελέητα ξυλίκια με διάφορους. Θα θυμηθείς και την Αρπαχτή κάποια στιγμή!

Η γυναίκα της ιστορίας μυστήρια και έξυπνη. Έτσι μόνο θα μπορούσε να είναι ένα θηλυκό για να κερδίσει το ενδιαφέρον του Χολμς! Η αρραβωνιάρα του Watson δεν μου άρεσε καθόλου.

Για την υπόθεση με την οποία ασχολούνται δεν θα πω τίποτα, δεν υπάρχει λόγος άλλωστε. Απλά ίσως ότι είναι πανέξυπνη και άκρως ενδιαφέρουσα. Θα σταθώ όμως(όπως ήταν αναμενόμενο) στις για ακόμη μία φορά εκπληκτικές μουσικές επιλογές!

Ο Guy Ritchie επέστρεψε για τα καλά. Μου είχε λείψει, είναι γεγονός... Τελικά όμως με αποζημίωσε με μία απόλυτα διασκεδαστική ταινία!

Χρυσές Σφαίρες 2010

2010-01-15T00:01:00.000+02:00

Χρυσές Σφαίρες την Κυριακή για να μην ξεχνιόμαστε...

Υποψηφιότητες:

ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΔΡΑΜΑΤΙΚΗ ΤΑΙΝΙΑ:

Avatar
Τhe Hurt Locker
Άδοξη Μπάσταρδοι
Precious
Up in the Air

Προβλέπω Hurt Locker(αφήνοντας το Avatar για τα Όσκαρ) αλλά θέλω Μπάστερδους! Απολογούμαι όμως γιατί δεν έχω δει Up in the Air!

ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΤΑΙΝΙΑ( Comedy or Musical):

500 Days of Summer
The Hangover
It's Complicated
Julie & Julia
It's Complicated
Nine

Το Nine είναι ίσως φαβορί! Δεν τα έχω δει όλα αλλά ακούγονται τα καλύτερα για το 500 Days of Summer

ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ:

Kathryn Bigelow, The Hurt Locker
James Cameron, Avatar
Clint Eastwood, Invictus
Jason Reitman, Up in the Air
Quentin Tarantino, Άδοξη Μπάσταρδοι

Ο Clint πάντα εγγύηση αν και θα το πάρει ο Cameron. Μόνο Avatar και Μπάστερδους έχω δει και εννοείται ότι θα ήθελα να το πάρει ο Ταραντίνο!

ΑΝΔΡΑΣ ΗΘΟΠΟΙΟΣ (Drama)

Jeff Bridges, Crazy Heart
George Clooney, Up in the Air
Colin Firth, A Single Man
Morgan Freeman, Invictus
Tobey Maguire, Brothers

Τα φαβορί είναι: Jeff Bridges και George Clooney

ΓΥΝΑΙΚΑ ΗΘΟΠΟΙΟΣ (Drama):

Emily Blunt, The Young Victoria
Sandra Bullock, The Blind Side
Helen Mirren, The Last Station
Carey Mulligan, Μια καποια Εκπαίδευση
Gabourey Sidibe, Precious

ΑΝΔΡΑΣ ΗΘΟΠΟΙΟΣ (Comedy or Musical):

Matt Damon, The Informant
Daniel Day-Lewis, Nine
Robert Downey Jr., Sherlock Holmes
Joseph Gordon-Levitt, (500) με τη Σαμερ
Michael Stuhlbarg, A Serious Man

Δεν έχω δει τίποτα! Προσωπικά συμπαθώ πάρα πολύ τον Robert Downey Jr. και θα ήθελα να το πάρει :)

ΓΥΝΑΙΚΑ ΗΘΟΠΟΙΟΣ (Comedy or Musical):

Sandra Bullock, Η Πρόταση
Marion Cotillard, Nine
Julia Roberts, Duplicity
Meryl Streep, It's Complicated
Meryl Streep, Julie & Julia

Τίθεται θέμα; Meryl Streep!

Β’ ΓΥΝΑΙΚΕΙΟΣ ΡΟΛΟΣ:

Penelope Cruz, Nine
Vera Farmiga, Up in the Air
Anna Kendrick, Up in the Air
Mo'nique, Precious
Julianne Moore, A Single Man

Εδώ όπως και στο Β' αντρικό δεν υπάρχει φαβορί! Η Σφαίρα(και το Όσκαρ μη σου πω) έχει δοθεί ήδη στη Mo'nique του Precious. Σε σχετικά εύκολο ρόλο ήταν απλά καλή μέχρι το τελευταίο τέταρτο της ταινίας όπου τη σήκωσε όλη μόνη της με μια εκπληκτική ερμηνεία!

Β’ ΑΝΔΡΙΚΟΣ ΡΟΛΟΣ:

Matt Damon, Invictus
Woody Harrelson, The Messenger
Christopher Plummer, The Last Station
Stanley Tucci, The Lovely Bones
Christoph Waltz, Άδοξη Μπάσταρδοι

Christoph Waltz! Το μόνο σίγουρο βραβείο των Μπάστερδων!

ΣΕΝΑΡΙΟ:

Neill Blomkamp & Terri Tatchell, District 9
Mark Boal, The Hurt Locker
Nancy Meyers, It's Complicated
Jason Reitman & Sheldon Turner, Up in the Air
Quentin Tarantino, Άδοξη Μπάσταρδοι

Για μένα οτιδήποτε εκτός από Tarantino θα ήταν παράλογο αλλά ξέρω ότι δύσκολα θα μείνω ευχαριστημένη!

ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΚΙΝΟΥΜΕΝΟ ΣΧΕΔΙΟ:

Cloudy With A Chance Of Meatballs
Coraline
Fantastic Mr. Fox
The Princess and the Frog
Up

Και θέλω και θα το πάρει το Up!

ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΞΕΝΟΓΛΩΣΣΗ ΤΑΙΝΙΑ:

Baaria( Ιταλία)
Ραγισμένες Αγκαλιές( Ισπανία)
The Maid( Χιλή)
Προφήτης ( Γαλλία)
Η Λεύκη Κορδέλα ( Γερμανία)

Φαβορί ο Προφήτης. Νικητής στην καρδιά μας(!) η Λευκή Κορδέλα...

ΜΟΥΣΙΚΗ:

Michael Giacchino, Up
Marvin Hamlisch, The Informant
James Horner, Avatar
Abel Krozeniowski, A Single Man
Karen O. and Carter Burwell, Where the Wild Things Are

ΤΡΑΓΟΥΔΙ:

"Cinema Italiano," Nine
"I Want To Come Home," Everybody's Fine
"I See You," Avatar
"The Weary Kind," Crazy Heart
"Winter," Brothers

ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΔΡΑΜΑΤΙΚΗ ΣΕΙΡΑ:

Big Love
Dexter
House
Mad Men
True Blood

Ο Dexter έσκισε αλλά το Mad Men έχει μια τάση να μαζεύει ότι βρι μπροστά του!

ΚΑΛΥΤΕΡΟΣ ΑΝΔΡΙΚΟΣ ΡΟΛΟΣ ΓΙΑ ΔΡΑΜΑΤΙΚΗ ΣΕΙΡΑ:

Simon Baker – The Mentalist
Michael C. Hall – Dexter
Jon Hamm – Mad Men
Hugh Laurie – House
Bill Paxton – Big Love

Michael C. Hall φυσικά! Παίζει κι ο Hugh Laurie βέβαια και αν κερδίσει θα κάνει τα δικά του on stage και θα έχει γέλιο!

ΚΑΛΥΤΕΡΟΣ ΓΥΝΑΙΚΕΙΟΣ ΡΟΛΟΣ ΓΙΑ ΔΡΑΜΑΤΙΚΗ ΣΕΙΡΑ:

Glenn Close – Damages
January Jones – Mad Men
Julianna Margulies – The Good Wife
Anna Paquin – True Blood
Kyra Sedgwick – The Closer

Δεν έχω δει ποτέ Damages αλλά θέλω Glenn Close!

ΚΑΛΥΤΕΡΟΣ Β’ ΑΝΔΡΙΚΟΣ ΡΟΛΟΣ ΓΙΑ ΔΡΑΜΑΤΙΚΗ Ή ΚΩΜΙΚΗ ΣΕΙΡΑ:

Michael Emerson – Lost
Neil Patrick Harris – How I Met Your Mother
William Hurt – Damages
John Lithgow – Dexter
Jeremy Piven – Entourage

Ανάμεσα σε Michael Emerson και John Lithgow θα παιχτεί φυσικά! Για τον πρώτο λέγονται τα καλύτερα αλλά δύσκολα θα πιστέψω ότι είναι καλύτερος του Trinity Killer! Κρίμα που ο εκπληκτικός Neil Patrick Harris βρίσκεται ανάμεσα στα μεγαθήρια...

ΚΑΛΥΤΕΡΟΣ Β’ ΓΥΝΑΙΚΕΙΟΣ ΡΟΛΟΣ ΓΙΑ ΔΡΑΜΑΤΙΚΗ Ή ΚΩΜΙΚΗ ΣΕΙΡΑ:

Jane Adams – Hung
Rose Byrne – Damages
Jane Lynch – Glee
Janet McTeer – Into The Storm
Chlo Sevigny – Big Love

Δεν έχω ιδέα. Υποστηρίζω Jane Adams που είναι η μόνη που έχω δει!

ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΚΩΜΙΚΗ ΣΕΙΡΑ:

30 Rock
Entourage
Glee
Modern Family
The Office

Πολύ θετικά σχόλια ακούγονται για το Modern Family(πρέπει να το αρχίσω αυτό κάποια στιγμή). Φαβορί είναι και το Glee. Εγώ υποστηρίζω Office!

ΚΑΛΥΤΕΡΟΣ ΓΥΝΑΙΚΕΙΟΣ ΡΟΛΟΣ ΓΙΑ ΚΩΜΙΚΗ ΣΕΙΡΑ:

Toni Collette – United States Of Tara
Courteney Cox – Cougar Town
Edie Falco – Nurse Jackie
Tina Fey – 30 Rock
Lea Michele – Glee

ΚΑΛΥΤΕΡΟΣ ΑΝΔΡΙΚΟΣ ΡΟΛΟΣ ΓΙΑ ΚΩΜΙΚΗ ΣΕΙΡΑ:

Alec Baldwin – 30 Rock
Steve Carell – The Office
David Duchovny – Californication
Thomas Jane – Hung
Matthew Morrison – Glee

Υποστηρίζω Duchovny.

ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΜΙΝΙ ΣΕΙΡΑ ‘Η ΤΑΙΝΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ:

Georgia O'Keeffe
Grey Gardens
Into The Storm
Little Dorrit
Taking Chance

ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΓΥΝΑΙΚΕΙΑ ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΓΙΑ ΜΙΝΙ ΣΕΙΡΑ ‘Η ΤΑΙΝΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ:

Joan Allen – Georgia O'Keeffe
Drew Barrymore – Grey Gardens
Jessica Lange – Grey Gardens
Anna Paquin – The Courageous Heart Of Irena
Sigourney Weaver – Prayers For Bobby

ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΑΝΔΡΙΚΗ ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΓΙΑ ΜΙΝΙ ΣΕΙΡΑ ‘Η ΤΑΙΝΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ:

Kevin Bacon – Taking Chance
Kenneth Branagh – Wallander: One Step Behind
Chiwetel Ejiofor – Endgame
Brendan Gleeson – Into The Storm
Jeremy Irons – Georgia O'Keeffe

Και τη Δευτέρα εδώ θα΄μαστε(όπως και πέρυσι) να σχολιάσουμε τα ντυσίματα! Τα προγνωστικά σας αφήστε τα κι εδώ.

Ιαπωνική Ποπ 2009 - Τα 10 Καλύτερα Τραγούδια του Oricon Countdown (01)

2010-01-14T22:02:00.003+02:00

Και αισίως το Νο1! ^_^

Arashi - Believe/ (Yano Kenta starring Ohno Satoshi) Kumori nochi kaisei

Για το group: Ναι μιλάμε για τέτοια επιτυχία. 4 single στο Top 5 και επίσης το Νο1 album της χρονιάς (που ήταν και το μοναδικό Ιαπωνικό στα παγκόσμια charts - ψάξτε το, ξεπέρασε και τη Madonna σε πωλήσεις) , τα Νο 1 και Νο 2 μουσικά DVD της χρονιάς. Αυτά συν 3 πολύ επιτυχημένα τηλεοπτικά σόου και 4 dramas (Ohno, Jun, Sho, Aiba) , 1 ταινία (Sho) και 1 τηλεταινία (Nino) και 3 sold out συναυλίες στο Ολυμπιακό Στάδιο του Tokyo (οι πρώτοι που το καταφέρνουν για 3 συνεχόμενες μέρες) και οι Arashi ήταν μακράν οι καλλιτέχνες με τις περισσότερες δραστηριότητες στην Ιαπωνία φέτος. Θύελλα που σάρωσε και συνεχίζει να σαρώνει και τώρα που μπήκαμε στο 2010! Συνεχίστε έτσι παιδιά!

Για τα τραγούδια: Το Believe είναι από τα καλύτερα Arashi τραγούδια. Δεν είναι να απορεί κανείς που έφτασε Νο1. Ήταν θεματικό στην ταινία του Sho που σκηνοθέτησε ο Takashi Miike, το θεϊκό Yatterman (την οποία υποτιτλίζω στα ελληνικά ^_^). Το σκοτεινό βιντεοκλίπ έρχεται σε αντίθεση με το μύνημα ελπίδας του τραγουδιού αλλά είναι εξαιρετικό. Το Kumori Nochi Kaisei (Συννεφιά που το γυρίζει σε λιακάδα) είναι solo του αρχηγού Ohno για drama Uta no Onii-san οπότε έχει ένα παιδικό (αλλά jazzy) feeling.

Σχόλια: Πως τα καταφέρνουν να δείχνουν πάντα τόσο ωραίοι και κάθε χρόνο να ομορφαίνουν πιο πολύ! That's Johnnys for you! Επίσης, αν και ο Sho είναι το Νο1 μου, ο Ohno είναι το Νο2 μου και στο Kumori Nochi Kaisei είναι ένα κουκλάκι! リーダずっと愛してるよ！最高の声、最高の才能！

Ιαπωνική Ποπ 2009 - Τα 10 Καλύτερα Τραγούδια του Oricon Countdown (02)

2010-01-13T20:44:00.003+02:00

Νο2 απόψε!

Arashi - Ashita no Kioku / Crazy Moon ~Kimi wa Muteki~

Για το group: Ε ναι είχαν το καλύτερο 10 year anniversary ever! Ξεπατώθηκαν στη δουλειά αλλά ο κόσμος τους αντάμειψε και με το παραπάνω! Στην Ιαπωνία τα boybands όχι μόνο καλά κρατούν, αλλά φτάνουν άνετα τα 10 χρόνια και τα ξεπερνάνε. Και οι Arashi σαν το καλό κρασί, βελτιώνονται με τον καιρό!

Για τα τραγούδια: Double A-side με μια μπαλάντα και ένα 80s style χορευτικό κομμάτι. Το Ashita no Kioku (Οι αναμνήσεις του αύριο) ήταν θεματικό στη σειρά του αντρούλη μου... εεεε του Sakurai Sho, The Quiz Show Golden . Το Crazy Moon ~Kimi wa Muteki~ (Είσαι ανίκητη) ακουγόταν σε μια σειρά διαφημιστικά. Ομολογώ πως τις πρώτες φορές που άκουγα το Ashita no Kioku με έπιαναν τα ζουμιά ενώ ακόμα χορεύω το Crazy Moon όποτε το ακούω.

Σχόλια: Τι όμορφο που είναι το Ashita no Kioku... Και ο Sho *wipes drool* ειδικά όταν λέει τη γέφυρα του τραγουδιού... 重ねあった胸の奥に、喜びと悲しみ、温もりと憎しみ ΘΕΪΚΟΣ ΣΤΙΧΟΣ! (Στοιβαγμένα μέσα στο στήθος μου: η χαρά και η λύπη, η ζεστασιά και το μίσος)
Το Crazy Moon έχει πολύ crazy και δύσκολη χορογραφία! Είναι απόλαυση να το βλέπεις, γιατί για να το μιμηθείς ούτε λόγος! XD

Οι καλύτερες σειρές της δεκαετίας: Οι σειρές

2010-01-12T22:41:00.003+02:00

Μου ζητήθηκε από τη Wonder να αναρτήσω όλες τις σειρές που ψηφίστηκαν και τις ψήφους που πήραν, μήπως ανακαλύψουμε καμία σειρά που δεν είχαμε πάρει χαμπάρι(λες και δεν βλέπουμε αρκετές!). Προσωπικά ξεχώρισα και κάποια στιγμή θα τσεκάρω τα εξής τα It's Always Sunny In Philadelphia και Sons Of Anarchy (εκτός από τα Wire και Sopranos που τα έχω καιρό στα προσεχώς...)! Αυτές λοιπόν είναι συνοπτικά όλες οι σειρές που ψηφίστηκαν:

Lost(579)
Battlestar Galactica (563)
24 (399)
Dexter (359)
Friends (353)
The Wire (344)
The Shield (322)
Buffy the Vampire Slayer (297)
The Sopranos (209)
Six Feet Under (196)
Angel(189)
Prison Break(150)
House(145)
How I met your Mother(123)
True Blood(114)
Alias(104)
Supernatural(87)
Scrubs(82)
Arrested Development(81)
Grey's Anatomy(69)
Veronica Mars(66)
South Park(65)
Desperate Housewives(60)
Firefly(59)
Smallville(54)
Heroes(53)
Damages(47)
One Tree Hill(47)
Friday Night Lights(46)
Rome(46)
Californication(41)
Deadwood(41)
Gilmore Girls(39)
30 Rock(38)
Family Guy(37)
Mad Men(37)
CSI(36)
The Office(36)
Carnivale(34)
Jericho(34)
Oz(32)
The Big Bang Theory(31)
sex and the city(30)
Invasion(29)
Nip/Tuck(29)
Boston Legal(26)
Chuck(26)
It's Always Sunny In Philadelphia(24)
Sons Of Anarchy(24)
the 4400(24)
Gossip Girl(23)
Skins(23)
Ghost Whisperer(21)
The OC(20)
Doctor Who(19)
Breaking Bad(18)
Stargate Atlantis(17)
Las Vegas(16)
Terminator: The Sarah Connor Chronicles(16)
Charmed(14)
The West Wing(14)
CSI NY(13)
Entourage(12)
Bones(11)
CSI Miami(11)
SG 1(10)
Flight Of The Conchords(9)
Singles(8)
Band of Brothers(6)
Eγκλήματα(6)
My Name Is Earl(6)
Criminal Minds(5)
Merlin(5)
The Lword(5)
Curb Your Enthusiasm(4)
Hustle(4)
Masters of Horror(4)
Rescue me(4)
The Tudors(4)
Big Love(3)
Dawson's Creek(3)
Extras(3)
Life on Mars(3)
Monk(3)
The Dresden Files(3)
Weeds(3)
Ashes to Ashes(2)
Once & Again(2)
The Unit(2)
Being Human(1)
Life(1)
Little Britain(1)
Point Pleasant(1)
Psych(1)
Shaun The Sheep(1)

Ελπίζω να έχετε πάρει πρέφα και την ψηφοφορία του Dark Tyler που είναι για εικοσάδα οπότε και ευκαιρία να επανορθώσετε για ότι αφήσατε απ΄έξω!

Αναλυτικά τις λίστες τις έχω εδώ!

Επίσης το How I Met Your Mother έκλεισε τα 100!!! Να τα χιλιάσει :)

Επέστρεψε δυνατά(πολύ δυνατά) και το Big Bang Theory, ενώ το Fringe μας προσέφερε ένα ξεχασμένο επεισόδιο του πρώτου κύκλου που δεν είχε προβληθεί(αρκετά καλό). Μπαίνουμε σε κανονικούς τηλεοπτικούς ρυθμούς επιτέλους...

Ιαπωνική Ποπ 2009 - Τα 10 Καλύτερα Τραγούδια του Oricon Countdown (03)

2010-01-12T21:42:00.002+02:00

Φτάνουμε σήμερα αισίως στο 3.

Arashi - My Girl

Για το group: Περισσότερα για τους Arashi δε γράφω πλέον. Αν αποφασίσω κάποτε να κάνω pimp post θα δείτε κάτι τεράστιο από μέρους μου. Κάθε χρόνο τους λατρεύω όλο και πιο πολύ. Με καταστρέφουν οικονομικά (γιατί αγοράζω τα άπαντα τους) αλλά με κάνουν χαρούμενο άνθρωπο.

Για το τραγούδι: Είναι το είδος των Arashi τραγουδιών στα οποία έχω τρελή αδυναμία. Γλυκιά, νοσταλγική μελωδία και στίχοι. Ήταν θεματικό στην ομώνυμη σειρά My Girl που πρωταγωνιστούσε ο Aiba-chan και έκανε τον νεαρό πατέρα. Πολλές θα ήθελαν τα παιδιά του σας το εγγυώμαι!

Σχόλια: Σε αυτό το βίντεο οι Arashi είναι αδέρφια και θέλουν να φύγουν από το σπίτι όπου μεγάλωσαν αλλά βρίσκουν ένα γράμμα από την σχωρεμένη τη μάνα τους (που είναι ένα άθλιο Photoshop των 5 προσώπων τους) και αλλάζουν γνώμη. Ειλικρινά όταν είδαμε αυτό το βίντεο για πρώτη φορά κλάψαμε και εγώ και η αδερφή μου με μαύρο δάκρυ. Μετά τρέξαμε και αγκαλιάσαμε τη μητέρα μας. Α ρε Arashi πόσο πιο πολύ θα με αγγίζετε πιά; Τ_Τ

Ιαπωνική Ποπ 2009 - Τα 10 Καλύτερα Τραγούδια του Oricon Countdown (04)

2010-01-11T21:30:00.000+02:00

Και να και το 4!

Akimoto Junko - Ai no mama de

Για την τραγουδίστρια: Μου έσπασε το combo η κυρία! Αλλά χαλάλι της! Είναι 61 ετών και έχει μια φωνή που θα ζήλευαν πάρα πολλές γυναίκες! Ανατριχιαστικά όμορφη! Της υποκλίνομαι!

Για το τραγούδι: Καθαρά ρετρό τραγούδι. Προσωπικά μου αρέσουν πολύ τα ρετρό. Φέρνουν στο νου παλιές εποχές. Το ρεφραίν απλά το λατρεύω και μακάρι να μπορούσα να το τραγουδάω σαν αυτή. Αλλά θα εξασκηθώ που θα πάει! あぁこの世に生まれ、巡り逢った奇跡... Ai no mama de σημαίνει (περίπου) Με τον τρόπο της Αγάπης.

Σχόλια: Πρόκειται για πολύ κομψή κυρία. Εύχομαι να φτάσω στην ηλικία της και να είμαι τόσο κομψή.

No One Rests In Peace...

2010-01-10T22:12:00.002+02:00

Άκουγα καιρό γι΄αυτή τη σειρά όμως παραείχε πολλά seasons για να πάρω την απόφαση να την ξεκινήσω(είχα και κάποιες άλλες να δω πρώτα). Έφτασε όμως και η σειρά της και πραγματικά δεν μετάνιωσα δευτερόλεπτο.

Το Shield είναι μια απόλυτα ρεαλιστική σειρά. Είναι η ιστορία του Vic Mackey και της ομάδας κρούσης. Μιας ομάδας με ένα περίεργο δέσιμο που υπό την καθοδήγηση του Βικ πέσαν στα σκατά και τότε κατάλαβαν πως έπρεπε να μάθουν να κολυμπούν. Κι έτσι ξετυλίγεται ένα απίστευτο δράμα με δυνατούς χαρακτήρες να συγκρούονται συνεχώς.

Δεν είναι απλά μια ιστορία με βρώμικους μπάτσους. Είναι πολλά παραπάνω που δεν είμαι σε θέση να εξηγείσω. Πρέπει να την δεις. Μία τεράστια γκάμα χαρακτήρων που όλοι αναπτύσσονται και κανένας δεν μένει στη σκιά. Όταν έρθει η ώρα όλοι θα βάλουν το λιθαράκι τους στο δράμα. Και γιατί χτίζονται τόσο καλά οι χαρακτήρες; Για να μπορούν να γκρεμιστούν μεγαλοπρεπώς όταν έρθει η κατάλληλη στιγμή!

Πέρα όμως από την ιστορία, εδώ ξεχωρίζουν και τα πιο τεχνικά στοιχεία του θέματος. Ερμηνείες συγκλονιστικές που σε ανατριχιάζουν. Ο Michael Chiklis είναι ίσως ο καλύτερος ηθοποιός που έχει περάσει από την τηλεόραση(ο Tim Roth στο Lie To Me προσωπικά μου αρέσει ελάχιστα παραπάνω). Ερμηνεύει με όλο το σώμα κι έχει το πιο εκφραστικό πρόσωπο που έχω δει. Ξεχωρίζει επίσης ο Walton Goggins στο ρόλο του πιο αντιπαθητικού χαρακτήρα σε σειρά! Πολύ δυνατή ερμηνεία που όμως είναι αδύνατο να κλέψει την παράσταση από τον Chiklis. Ωστόσο σε καμία περίπτωση δεν θα έλεγα ότι ανήκει στην κατηγορία one man show!

Ένα άλλο πολύ δυνατό κομμάτι είναι η σκηνοθεσία. Οι σκηνές ζωντανεύουν μπροστά σου με τον βρώμικο τρόπο των ανεξάρτητων ταινιών και γίνονται ωμές, οδυνηρές, αληθινές... Πραγματικά η καλύτερη τηλεοπτική σκηνοθεσία που έχω δει. Προσωπικά ξετρελάθηκα με τα κοντινά και τις γωνίες λήψεις που κάνουν μια απλή εικόνα να λέει τόσα πολλά!

Για το τέλος δεν θα πω τίποτα. Εξάλλου είναι από τα διάσημα φινάλε σειρών. Θα πω μόνο ότι ακολουθεί πλήρως το σκοτεινό τόνο της σειράς και είναι η τελεία στο θέμα που διαπραγματεύεται από την αρχή: τις επιλογές και τις συνέπειές τους. Όλη η σειρά αφορά αυτό ακριβώς το πράγμα, πως κάνει κάποιος μια επιλογή και κατά πόσο είναι έτοιμος να αντεπεξέλθει της επιλογής του...

Και μετά από αυτά άρχισα το Lost... Δυστυχώς έθεσα πολύ ψηλά τα στάνταρς μου και δύσκολα θα ενθουσιαστώ. Ακόμη δεν έχω δει πολύ αλλά τουλάχιστον εξελίσσεται τόσο αργά(έχω δει 8 επεισόδια και πάνω από τα μισά είναι filler) που έχω χρόνο να συνηθίσω τις μέτριες ερμηνείες! Οι Λοστάκηδες μην θυμώσετε μπορεί σε λίγα επεισόδια να έχει γίνει από τις αγαπημένες μου σειρές...

Ιαπωνική Ποπ 2009 - Τα 10 Καλύτερα Τραγούδια του Oricon Countdown (05)

2010-01-10T21:15:00.001+02:00

Και φτάσαμε αισίως στο 5 και από εδώ και πέρα τα πράγματα αρχίζουν να είναι λίγο ομοιόμορφα... Θα δείτε γιατί:

Arashi - Everything

Για το γκρουπ: Το 2009 οι Arashi γιόρτασαν τα 10 τους χρόνια και εγώ γιόρτασα 4 χρόνια απόλυτης αφοσίωσης σε αυτούς. Παλιά άλλαζα τόσο εύκολα προτιμήσεις σε γκρουπ και οτιδήποτε αλλά μετά από τους Arashi βρήκα το μέρος όπου άνηκα. 5 απίστευτα παιδιά με χιούμορ, προσωπικότητα και ένα δεσμό ανάμεσα τους δυνατότερο από αυτό της οικογένειας. Εύχομαι να είναι το ίδιο και για άλλα 10 χρόνια!　Arashi I love you forever! <3333

Για το τραγούδι: Το λιγότερο επιτυχημένο από τα τραγούδια που κυκλοφόρησαν το 2009. Και αν είναι στο Νο5 που θα είναι τα άλλα; Ε; Τέλος πάντων... Ήταν το θεματικό σε μια σειρά διαφημίσεων των κινητών της Au Kddi. Τα κινητά αυτά περιλάμβαναν και κινητά που φόρτιζαν με ηλιακή ενέργεια! Πόσο πιο προχώ είναι στην Ιαπωνία πια; Πολύ είναι η απάντηση. Και ότι άγγιζαν φέτος οι Arashi γινόταν χρυσός! Οι στίχοι του τραγουδιού είναι καθαρά καλοκαιρινοί και μιλάνε για ένα ταξίδι που ξεπλένει την μαραμένη καρδιά. Ποιητικοί όπως πάντα! :33

Σχόλια: Όταν πρωτοάκουσα το τραγούδι έτσι ακριβώς είχα φανταστεί ότι θα ήταν το βιντεοκλίπ. Σε μια πόλη το ηλιοβασίλεμα. Παρόλο που μέσα δε λέει για ηλιοβασίλεμα! Είναι η αίσθηση που σου βγάζει αυτό το τραγούδι. Μου αρέσει που τους έχουν να τραγουδάνε κιόλας σε ένα δωμάτιο με τα ακουστικά και τα μικρόφωνα!

Ιαπωνική Ποπ 2009 - Τα 10 Καλύτερα Τραγούδια του Oricon Countdown (06)

2010-01-09T19:49:00.001+02:00

Και πάμε στο Νο6 που είναι διπλό!

B'z - Ichibutozenbu / DIVE

Για το γκρουπ: Οι B'z είναι το πιο διάσημο και μακροβιότερο ροκ γκρουπ της Ιαπωνίας. Για την ακρίβεια είναι 2. Ο τραγουδιστής Koshi Inaba και ο κιθαρίστας Tak Matsumoto που συνθέτει τη μουσική τους και τους έδωσε τον πολύ χαρακτηριστικό τους ήχο. Δημιουργήθηκαν το 1987 και μέχρι σήμερα παραμένουν κορυφή στην ιαπωνική μουσική σκηνή. Προσωπικά είναι οι αγαπημένοι μου.

Για τα τραγούδια: Είναι 2 γιατί επρόκειτο για double A-side single που σημαίνει ότι προωθούνται και τα 2 τραγούδια. Το Ichibutozenbu ήταν το θεματικό τραγούδι σε μια από τις αγαπημένες μου σειρές φέτος, το Buzzer Beat (ναι είχε σχέση με basket). Πολλές φορές περπατάω στο δρόμο και το τραγουδάω γιατί είναι τρελά κολλητικό. Το DIVE είναι πιο agressive και κατάλληλο για headbanging! Matsumoto you're a genius!

B'z Ichibutozenbu
Ανέβηκε από nodagaro. - Μουσικά videos, συνεντεύξεις καλλιτεχνών, κονσέρτα και άλλα.

Σχόλια: Το Ichibutozenbu είναι κλασικό B'z PV (ίσως έπρεπε να είχα βρει κανά fanvid με τον Pi και την Keiko από το Buzzer Beat). To DIVE από την άλλη είναι πάρα πολύ κουλ με τις μηχανές του (και το δολοφόνο του επίσης)! Και ο Inaba φαίνεται πολύ νέος για την ηλικία του!

Ιαπωνική Ποπ 2009 - Τα 10 Καλύτερα Τραγούδια του Oricon Countdown (07)

2010-01-08T19:36:00.002+02:00

Και στο 7 βρίσκουμε ποιους άλλους:

KAT-TUN - RESCUE

Για το γκρουπ: Σας το πα θα τους βρούμε και σε άλλη μια θέση του Τοπ10. 2 single έβγαλαν τη χρονιά και τα 2 πήγαν στο Τοπ10. Πρόσφατα ανακοίνωσαν και την κυκλοφορία νέου single με τίτλο Love Yourself (καλύτερος τίτλος που έχουν για τραγούδι κατά τη γνώμη μου και ξέρω γιατί το λέω...).

Για το τραγούδι: Το αγαπημένο μου πλέον τραγούδι από KAT-TUN. Δεν είχα ιδέα τι ακριβώς θα ήταν με τέτοιο τίτλο ΑΛΛΑ τα έσπασε! Ηλεκτρονικό dance θα το χαρακτήριζα. Όταν είχε βγει λίγο το preview που δεν ήταν ούτε ένα λεπτό το ερωτεύτηκα τόσο πολύ, που το άκουγα στο repeat επί 4 ώρες συνεχόμενα χωρίς διάλειμμα. Αδιαμφισβήτητα το άξιζε να πουλήσει τόσο καλά. Το ρεφρέν είναι όλο στα αγγλικά αλλά νομίζω ότι το καταλαβαίνετε.

Σχόλια: Το καλύτερο τους βιντεοκλίπ σίγουρα. Σοκαριστείτε ελεύθερα: Έχει γυναίκες χορεύτριες! Λατρεύω το beatbox του Maru και τη ραπ του Koki. Επίσης το χορευτικό interlude είναι ωραία τοποθετημένο. Δεν μπορώ να βρω κάτι κακό ή κάτι αστείο σε αυτό το βιντεοκλιπ... Παραείναι γαμάτο! *____*

Ιαπωνική Ποπ 2009 - Τα 10 Καλύτερα Τραγούδια του Oricon Countdown (08)

2010-01-07T20:16:00.001+02:00

Και σήμερα το Νο8!

Yusuke - Himawari

Για τον τραγουδιστή: Ο (Kamiji) Yusuke είναι μέλος των πασίγνωστων Shuchishin. Τους είχε δείξει μέχρι και η ελληνική τηλεόραση γιατί είχαν πάει τα ζώα που έπαιζαν στο Big in Japan να τραγουδίσουν μαζί τους *facepalm*. O Kamiji Yusuke είναι ο πιο δημοφιλής από τα 3 μέλη. Το blog του λαμβάνει μια γελοιωδώς τεράστια ποσότητα επισκέψεων και σχολίων καθημερίνα. Για την ακρίβεια... είναι το Νο1 blog σε επισκέψεις στον κόσμο. Ακόμα και εγώ το έχω διαβάσει τουλάχιστον 5-6 φορές. Τον βρίσκω τρομερά γλυκούλη!

Για το τραγούδι: Είναι χαριτωμένο, αισιόδοξο (λίγο συγκινητικό επίσης Τ_Τ) και, εμ, reggae. Αν νομίζατε ότι η reggae πέθανε στην Ιαπωνία κάνετε λάθος! Αλλά τι λέω; Το ξέρατε ότι υπήρχε για να νομίζατε ότι πέθανε; I don't think so... Τέλος πάντων Himawari σημαίνει Ηλιοτρόπιο και είναι από τα αγαπημένα λουλούδια των Ιαπώνων. Επίσης είναι το λουλούδι μου καθώς γεννήθηκα Αύγουστο!

Σχόλια: Παιδάκια! Μου θυμίζουν εμένα στην ηλικία τους το καλοκαίρι! Είχαμε και μεις μυστική βάση (στη σοφίτα του σπιτιού μου) και κάναμε αποστολές. Επίσης... ΠΑΙΔΑΚΙΑ ΓΙΑΠΩΝΕΖΑΚΙΑ! My ovaries are about to explode from the cute! Είμαι σίγουρη ότι έχω ξαναδεί το μικρό μικρό κάπου... Σε κάποια σειρά... Το τέλος αυτού του βίντεο... Τ___Τ

Ιαπωνική Ποπ 2009 - Τα 10 Καλύτερα Τραγούδια του Oricon Countdown (09)

2010-01-06T20:00:00.000+02:00

Πάμε στο 9 σήμερα:

KAT-TUN - ONE DROP

Για το γκρουπ: Φυσικά και έχω μιλήσει για KAT-TUN παλιότερα. Είναι οι 2οι αγαπημένοι μου άλλωστε. Εξακολουθούν την κυριαρχία τους στα charts αφού για 4η συνεχόμενη χρονιά είχαν 2 τραγούδια στο Τοπ10. Ναι, αυτό σημαίνει ότι θα δείτε άλλο ένα τραγούδι από KAT-TUN σε πιο ψηλή θέση. Επιπλέον, το 2009 μπήκαν στο βιβλίο Γκίνες ως ο καλλιτέχνης με τις περισσότερες συνεχόμενες συναυλίες σε venue χωρητικότητας άνω των 50,000 ατόμων. 8 συνεχόμενες sold-out συναυλίες στο Tokyo Dome παρακαλώ!

Για το τραγούδι: Χμ... Μια χαρά τραγούδι είναι και μου αρέσει πολύ αλλά δεν είναι και από τα καλύτερα τους. Είναι κλασικό καθαρό ροκ. Οι στίχοι πάντως είναι πολύ ωραίοι.

Σχόλια: Κλασικό KAT-TUN PV. Έχω όμως να πω: Τα μαλλιά του Kame είναι άθλια. Σαν να του τα έγλειψε αγελάδα σε σημεία. Επίσης gimme το γουναρικό του Jin και τις λιμουζίνες! Also gimme Koki με το μαλλί Λατίνου gangsta/γύφτου στο παζάρι γιατί είναι μανάρι (έκανε ρίμα αυτό!).

Ιαπωνική Ποπ 2009 - Τα 10 Καλύτερα Τραγούδια του Oricon Countdown (10)

2010-01-05T19:37:00.006+02:00

Πέρυσι δεν το έκανα λόγω... λοιπόν το ξέχασα! Φέτος όμως λέω να το ξανακάνω. Κυρίως επειδή το 2009 ήταν η 10η επέτειος των αγαπημένων μου Arashi και επειδή είμαι biased fangirl... So there!
Δεν θα το κάνω με τη σχολαστική λεπτομέρεια που έκανα το προηγούμενο Oricon Countdown αλλά... Επίσης μπορεί να επιστρέψω με πανάρχαια Oricon Top10s από τα 80s γιατί μου αρέσει η αρχαία Jpop.
Ehm without further ado...

Kanjani8 - Kyu Jou Show!

Για το γκρουπ: Έχω μιλήσει για τους Kanjani8 παλιότερα. Είναι πολύ δημοφιλείς πλέον. Περισσότερο από τους NewS τουλάχιστον. Εξακολουθώ να τους λατρεύω σε υπερβολικό βαθμό!

Για το τραγούδι: Χορευτικό. Από αυτά που χόρευε η γιαγιά σας στα νιάτα της. Funky jazz και χαρωπή διάθεση! Το γεγονός ότι οι Kanjani8 σπάνια συμβαδίζουν με τους μοντέρνους καιρούς τους κάνει ακόμα πιο γαμάτους!

Σχόλια: Γυαλιστερές στολές, funky μαλλιά και ένα σόου κατευθείαν από την τηλεόραση των 50s. Λατρεύω υπερβολικά τα μαλλιά του Maru σε αυτό το βίντεο και θέλω να τα παντρευτώ (τα μαλλιά όχι το Maru!). Ο Tacchon είναι ένας κούκλος όπως πάντα και θα συνεχίζω να τον λατρεύω ως το Νο3 μου στους Johnnys.

Soul Kitchen

2010-01-05T09:13:00.002+02:00

Την περίμενα πως και πως αλλά δεν είχα και τίποτα μεγάλες προσδοκίες. Ήμουν σίγουρη ότι θα είναι μια καλή ταινία αλλά να γελάσω τόσο πολύ δεν το περίμενα! Έξυπνα αστεία με έναν αθώο τρόπο. Καθαρόαιμη κωμωδία που μπορεί να μην σε κάνει να πονάς από τα γέλια αλλά σίγουρα γελάς πολύ και δυνατά!

Ελληνογερμανός με (τι άλλο;) εστιατόριο έχει μαγνήτη στις συμφορές και πραγματικά του τυχαίνουν όλα. Πολύ κλασσική συνταγή που όμως δύσκολα πετυχαίνει πραγματικά. Ο Ακίν καταφέρνει να κάνει μία όχι απλά καλή ταινία, αλλά μία πολύ καλή ταινία(χαλαρά θα την έβαζα στη λίστα με τις καλύτερες της χρονιάς).

Σουρεάλ καταστάσεις, εξωφρενικά γεγονότα συνθέτουν ένα θέατρο του παραλόγου στο οποίο ο άμοιρος Ζήνος πρέπει να ανταποκριθεί. Ο φυλακισμένος αδερφός Ηλίας που δεν έχει ακριβώς μυαλό στο κεφάλι του, η κοπέλα του που τρέχει στην Σανγκάη, το εστιατόριο που καταρρέει, ο τρελός μάγειρας που του κατσικώθηκε κι ένα πρόβλημα στη μέση που δεν του επιτρέπει να κουβαλάει βάρη! Να προσθέσουμε κι έναν παλιό συμμαθητή που θέλει να τον κάνει να πουλήσει το εστιατόριο...

Ένα παζλ χαρακτήρων. Φιγούρες απίθανες ξετυλίγουν με κέφι μια παράξενη ιστορία γεμάτη από γκάφες, παράλογα, συμπτώσεις.Τραβηγμένες υπερβολικά όπως επιτάσσει το είδος! Φρεσκάδα και κέφι από σκηνοθέτη και ηθοποιούς, μουσικές επιλογές φοβερές μου θα δώσουν στους Έλληνες παραπάνω λόγους να γελάνε και ένα σενάριο έξυπνο και πραγματικά αστείο. Α, και έναν κούκλο πρωταγωνιστή(είναι Έλληνας αυτός λέει;Μπράβο πατρίδα!)...

Θα σταθώ και στους υπέροχους τίτλους τέλους(οι καλύτεροι εδώ και πολύ καιρό), όπως και στο πόσο "Έλληνες" φαίνονται οι πρωταγωνιστικοί χαρακτήρες! Όχι σαν κάτι εξωπραγματικά της Βαρντάλος... Οι γυναίκες επίσης της παρέας είναι πολύ όμορφα μουτράκια. Τρέξτε να τη δείτε οπωσδήποτε...

Οι καλύτερες σειρές της δεκαετίας: Τα στατιστικά

2010-01-03T14:01:00.001+02:00

Αριθμητικά τις περισσότερες πρωτιές τις είχε το 24 με τα Lost, BSG, Buffy να ακολουθούν με ισοπαλία. Το εκπληκτικό είναι ενώ και τα τρία είχαν από 10 πρωτιές η Buffy ψηφίστηκε από 19 άτομα ενώ τα Lost και BSG από 53 και 46 αντίστοιχα!!!

Καθαρά σε ψήφους και άσχετα με την προτεραιότητα η σειρά θα ήταν:

1. Lost
2. Dexter
3. BSG
4. 24
5. Friends
6. The Shield
7. Prison Break
8. House M.D.
9. Wire
10. Six Feet Under

Στη δεκάδα η σειρά με τις λιγότερες ψήφους είναι το Sopranos και μάλιστα με 15 σειρές να την περνάνε αριθμητικά και παρ΄όλα αυτά να μπαίνει και στην προτελευταία θέση.

Επίσης εντυπωσιακό είναι ότι ψηφίστηκαν 95 σειρές!!! Που τις βρήκαμε;
Αρκετοί ψήφισαν και τα αδικοχαμένα Firefly και Jericho που είναι και ένα δείγμα για τη διαφορετικότητά μας σαν κοινό σε σχέση με όσους τα παρακολούθησαν(ή μάλλον δεν τα παρακολούθησαν) από την τηλεόραση. Για το δεύτερο χάρηκα ιδιαίτερα μιας και το άρχισα πρόσφατα και μου αρέσει πάρα πολύ(αν είχα δει παραπάνω επεισόδια ίσως το ψήφιζα κι εγώ).

Έβγαλα και υπολίστες για μερικές κατηγορίες(ότι από τα παρακάτω δεν ανήκει στις κατηγορίες που το έβαλα είναι γιατί δεν το έχω δει, οπότε συγγνώμη προκαταβολικά):

Κωμωδίες:

Friends

How I met your Mother
Scrubs
Arrested Development
South Park
30 Rock
Family Guy
The Office
The Big Bang Theory
Chuck

Αισθηματικο-κοινωνικές-νεανικές:

Grey's Anatomy

Desperate Housewives
One Tree Hill
Gilmore Girls
Sex And The City

Βαμπίρ-Μεταφυσικά-Φαντασίας(πολύ γενική η κατηγοριοποίσηση αλλά για να πιάσουμε το νόημα):

Buffy the Vampire Slayer

Angel
True Blood
Supernatural
Invasion
Charmed

Forensics-ντετέκτιβς(μεγάλη ήττα για μένα, αλλά προτιμήθηκαν οι μη αυτοτελείς σειρές):

Veronica Mars

CSI
CSI NY
Bones
CSI Miami
Criminal Minds
Monk
Psych

Οι καλύτερες σειρές της δεκαετίας: Τα αποτελέσματα

2010-01-02T17:57:00.003+02:00

Προέκυψε θέμα για το κατά πόσο τα Φιλαράκια πρέπει ή δεν πρέπει να μετρήσουν. Οπότε θα βάλω δύο λίστες: μία με τα Φιλαράκια και μία χωρίς.

Friends Included:

1. Lost (579)

2. Battlestar Galactica (563)

3. 24 (399)

4. Dexter (359)

5. Friends (353)

6. The Wire (344)

7. The Shield (322)

8. Buffy the Vampire Slayer (297)

9. The Sopranos (209)

10. Six Feet Under (196)

Χωρίς Friends:

1. Lost
2. Battlestar Galactica
3. 24
4. Dexter
5. The Wire
6. The Shield
7. Buffy the Vampire Slayer
8. The Sopranos
9. Six Feet Under
10. Angel (189)

Συνολικά ψηφίστηκαν 95 σειρές από 86 άτομα! Περισσότερα στατιστικά αύριο ή τη Δευτέρα.

Οι καλύτερες σειρές της δεκαετίας: Οι λίστες

2010-01-02T16:22:00.002+02:00

Πριν αναρτήσω τα αποτελέσματα(σε κανένα δίωρο) ας αναρτήσω όλες τις λίστες που είναι και το πιο ενδιαφέρον κομμάτι.

Σε mail μου ήρθαν οι εξής:

Από τον Makis Sekeroglou:

1) Friends

2) Battlestar Galactica
3) Lost
4) How I Met Your Mother
5) Heroes
6) Prison Break
7) Dexter
8) Californication
9) Family Guy
10) CSI NY

Από την Penny(έπρεπε να της δώσω τίποτα για να μην ψηφίσει lost αλλά το ξέχασα):

1. Friends

2. HIMYM
3. Dexter
4. True Blood
5. Bones
6. Lie to me (μακαρι να μπαινει!!!!)
7. Southpark
8. Lost (μονο και μονο γιατι με αναγκασε να το δω ΟΛΟ για να μαθω τι θα γινει, και γιατι ακομα περιμενω... λολ)

Η αληθεια ειναι το τον Earl εχω αρχισει να τον συμπαθω παρα πολυ αλλα μαλλον παει στη δεκαετια του 80 χαχαχαχαχαχαχα

CSI σιγουρα αλλα δεν εχω δει κανεναν κυκλο ολοκληρο, ουτε αυτα τα διαφορα μερη (NY, Miami κλπ) οποτε δεν ηξερα τι να βαλω.

Από τον Aldo(έλεος παλικάρι μου, ελληνικές σειρές;)

1. Skins

2. Lost
3. Dexter
4. Big Bang Theory
5. Eγκλήματα
6. Friends
7. One Tree Hill
8. Singles
9 .MASTERS OF HORROR
10. las vegas

Από τον jack do:

1. 24

2. LOST
3. THE WIRE
4. THE SHIELD
5. SOUTH PARK
6. SOPRANOS
7. NIP TUCK
8. HOUSE
9. CARNIVALE
10. MAD MEN

Και από τον blackys ela ela:

1) True Blood

2) Battlestar Galactica
3) LOST
4) Heroes
5) Prison Break
6) S1ngles
7) Grey's Anatomy
8) Mad Men
9) Smallville
10) Gossip Girl

Στα blogs τους ψήφισαν οι:

Jack(Bauer24)
Costello
Academy
Wonder
fvasileiou
hplusk κι
εγώ

Το μεγαλύτερο όμως μέρος της ψηφοφορίας διεξήχθη εδώ!

Σας ευχαριστώ όλους για τη συμμετοχή. Καλή χρονιά και καλή δεκαετία!

Οι καλύτερες ταινίες της χρονιάς

2010-01-01T13:11:00.007+02:00

Ή μάλλον οι δέκα ταινίες που άρεσαν σε μένα περισσότερο αυτή τη χρονια.

10. Up: Ζεστό, χρωματιστό, ευαίσθητο! Ευκαιρία να ξαναγίνουμε παιδιά!

9. Un Prophete: Δυνατό και ρεαλιστικό, σκηνοθετικά εξαιρετικό και με υπέροχη μουσική!

8. Los abrazos rotos: Ο Almodovar χωρίς εντυπωσιασμούς και φασαρίες μας έδωσε μια πολύ ευχάριστη ταινία.

7. Κυνόδοντας: Η μεγάλη ελληνική έκπληξη. Έξυπνη ιδέα που την εκμεταλλεύθηκαν στο έπακρο και ερμηνείες που συγκλονίζουν. Μου άρεσε τρομερά ο...ήχος της ταινίας.

6. Moon: One man show που με καθήλωσε.

5. Public Enemies: Ο Mann στα καλύτερά του. Γυαλισμένο, καινοτόμο που αν δεν αντιμετώπιζε τόσο επιφανειακά το μύθο του Dillinger θα έγραφε ιστορία.

4. District 9: Τόσο ωμή και αληθινή ταινία! Σε πιάνει στον ύπνο και σε ξυπνάει βίαια και απότομα. Μετά δεν υπάρχει επιστροφή...

3. Whatever Works: Ο καλύτερος Woody της δεκαετίας. Σπιρτόζικος, νεοϋορκέζος με αέρα από τα παλιά...

2. Inglourious Basterds: Ο Tarantino μας χάρισε την πιο κινηματογραφική, απενοχοποιητική, οργασμική εμπειρία και το έκανε τόσο απλά! Ξεπέρασε τον εαυτό του και ανέβασε τα στάνταρς μας!

1. White Ribbon: Ο Χάνεκε διηγείται μια ιστορία. Κι ο θεατής ανατριχιάζει, συγκλονίζεται, αναρωτιέται. Οι απαντήσεις, οι συμβολισμοί και γενικά το "τι ήθελε να πει" λίγη σημασία έχει. Αν δέκα άνθρωποι πάρουν δέκα διαφορετικά πράγματα από μία ταινία, τότε η ταινία είναι πολύ καλή. Όταν έχει και τρομερές ερμηνείες, την καλύτερη φωτογραφία που έχουμε δει εδώ και χρόνια, την σκληρότητα και αυτόν τον ιδιαίτερο ήχο του Χάνεκε, τότε είναι αριστούργημα...

Πολύ μου άρεσε το Avatar και το Watchmen, φέτος είδα πολύ καλές ζομποταινίες(Το κακό 2, Død Snø και Zombieland, με το τρίτο να ξεχωρίζει) και οι ταινίες που με εξέπληξαν ευχάριστα ήταν οι: Ο καλός, ο κακός και ο...περίεργος, Last House On The Left, The Girl with the Dragon Tattoo και Στρέλλα. Απογοήτευση της χρονιάς το Tetro, όχι γιατί ήταν κακό αλλά γιατί ήταν κακό για Coppola και τρομερά βαρετό.

Στρέλλα

2009-12-31T19:50:00.003+02:00

Τελικά ο ελληνικός κινηματογράφος έχει μέλλον! Τρία στα τρία είχα με τις ελληνικές ταινίες που είδα αυτούς τους μήνες... Σειρά είχε το Στρέλλα για το οποίο μόνο καλά άκουγα και δικαίως!

Μόλις αποφυλακίζεται ο Γιώργος γνωρίζει την τρανσέξουαλ Στρέλλα και την ερωτεύεται. Και από εκεί και πέρα η ιστορία απλά προχωράει χτίζοντας γερούς χαρακτήρες, τόσο καλά που στο τέλος κατανοείς όλες τις αντιδράσεις τους.

Η ταινία βασίζεται σε ένα πολύ καλό σενάριο και μία πολύ δυνατή και σταθερή αφήγηση. Δύσκολη ιστορία με εμφανείς καταβολές στην αρχαία τραγωδία σε σοκάρει, σε ταράζει αλλά στο τέλος σε αφήνει ήρεμο!

Παρουσιάζει έναν κόσμο μίζερο, πλευρές τις πόλης που συνήθως δεν "διαφημίζονται" και μια ζωή ξένη κι όμως τόσο κοντά μας. Κι εκεί κάνει τη διαφορά σπάζοντας την κατεστημένη μιζέρια και κλάψα του ελληνικού δραματικού, "ποιοτικού" κινηματογράφου, μας κλείνει το μάτι και μας γεμίζει αισιοδοξία.

Είναι η αγάπη τόσο δυνατή τελικά; Μήπως τα ταμπού είναι απλά μια δικαιολογία για να γίνουμε ακόμη πιο δυστυχισμένοι; Ή απλά στο τέλος όλα είναι στο μυαλό μας και αρκεί να αλλάξουμε οπτική γωνία;

Δύο χαρακτήρες δέσμιοι των επιλογών τους, που έχουν πονέσει οδυνηρά, τόσο ίδιοι και τόσο διαφορετικοί ταυτόχρονα... Η Στρέλλα κλέβει εύκολα την παράσταση και σαν χαρακτήρας και λόγω της ερμηνείας της Μίνας Ορφανού. Ανθρώπινη, ρεαλιστική, σε μαστιγώνει με τα λόγια αποκαλύπτοντας αλήθειες που δεν θέλεις να παραδεχτείς ή να πιστέψεις!

Πραγματικά μου άρεσε η ταινία, πέρασα υπέροχα και μακάρι να δούμε κι άλλες τόσο καλές στο μέλλον!

Top-5 Ταινίες με φαγητά...

2009-12-28T22:01:00.002+02:00

Μέρες που είναι το φαΐ, το ποτό και τα γλυκά έχουν την τιμητική τους! Και τα παραπάνω ο κινηματογράφος τα τιμάει δεόντως. Ξεχνιούνται τα Big Cahuna Burgers, οι ιδιοτροπίες της Sally(και φυσικά το "θα πάρω ότι πήρε"), το αυγό που τρώει ο De Νiro στο Angel Heart(ανατριχιαστικό), η σκηνή στην κουζίνα από τις εννιάμισι εβδομάδες; Ας δούμε όμως μερικές ταινίες που ασχολούνται αποκλειστικά με το φαγητό!

1. Chocolat: Το δεύτερο καλύτερο πράγμα που μπορείς να βρεις στην κουζίνα σου(μετά τον καφέ). Σε χίλιες δυο παραλλαγές, χρησιμοποιείται παντού και σε αυτή την ταινία βλέπεις το πως! Α και όσο πιο πικρή και μαύρη τόσο καλύτερη!

2. Willy Wonka and the Chocolate Factory: Ο Τσάρλι πρέπει να είναι το παιδάκι που έχω ζηλέψει περισσότερο στη ζωή μου!

Το ότι παίζει και στις δύο υπέργλυκες ταινίες ο Johnny Depp είναι τυχαίο!

3. Woman on Top: Σαν ταινία δεν λέει πολλά αλλά δίνει στο φαγητό την ερωτική διάσταση που του αξίζει!

4. Ratatouille: Ποιος λέει ότι ένας αρουραίος στην κουζίνα δεν μπορεί να είναι ευχάριστη έκπληξη;

5. Sideways: Γιατί φαγητό χωρίς καλό κρασί είναι μισό! Γιατί με το κρασί γνωρίζεις τον εαυτό σου και τους άλλους! Γιατί είναι το τρίτο καλύτερο πράγμα που μπορείς να βρεις στην κουζίνα σου(μετά τον καφέ και η σοκολάτα).

Η Νύχτα έπεσε στην Παραλιακή (39)

2009-12-28T14:10:00.000+02:00

Και τι να κάνουν άραγε ο αδερφός της Άννας και η Μαριλένα;

-------------------------------------------------------------

Η Στελίνα είχε ειδοποιηθεί από την Αρσινόη να μην πλησιάζει το γραφείο της γιατί είχε κάτι υποψίες ότι οι Β6 είχαν στήσει κοριούς. Παράλληλα θα τους τροφοδοτούσαν με ψεύτικες πληροφορίες για να τους αποσυντονίσουν. Το ίδιο θα έκανε και ο Χελώνας. Παρόλα αυτά οι Β6 είχαν κάνει πολλά βήματα μπροστά. Είχαν καταφέρει να στρέψουν σχεδόν όλες τις άλλες συμμορίες εναντίον τους.
«Μπάμπη τι εννοείς δεν μπορείς να μας υποστηρίζεις πια;» φώναζε έξαλλη στο κινητό της από το σπίτι της.
«Λυπάμαι…» είπε με τη γλοιώδη του φωνή ο σιχαμένος ο Μπάμπης και της το έκλεισε.
Η Στελίνα φουρκισμένη πήρε το μαστίγιο της και πήγε να βγάλει το θυμό της στο κατοικίδιο της, το Ριουχέι που ικέτευε καιρό για ένα καλό μαστίγωμα. Έπρεπε να συσπειρώσει τη συμμορία της με αυτή του Χελώνα αν ήθελε να νικήσει αυτή τη μάχη.
Η Ζωή στο μεταξύ προσπαθούσε να ξεχάσει τις τύψεις που είχε από το κέρατο που φόραγε στον Νίνο κάνοντας θελήματα στους Β6. Συνεργάζονταν με ζήλο με άλλα μέλη της οργάνωσης και έρχονταν σε επαφή με άλλες συμμορίες. Μια από τις φορές που μόλις είχε τελειώσει την αποστολή της, έπιασε κουβέντα με τον τύπο που συνεργάζονταν εκείνη τη φορά.
«Δεν μπορώ να καταλάβω. Όταν ξεκίνησα να δουλεύω για τους Β6 είχαν το ιδεώδες της πάταξης του οργανωμένου εγκλήματος. Τώρα γιατί συνεργαζόμαστε με αυτούς που θέλαμε να καταστρέψουμε;» τον ρώτησε.
Εκείνος ανασήκωσε τους ώμους του. Ένα απλό τσιράκι ήταν, τι να ήξερε;
«Δεν έχω ιδέα! Είναι πολλά για τους Β6 που δεν ξέρω. Για παράδειγμα ξέρεις που είναι το κρησφύγετο τους; Άκουσα ότι είναι τεράστιο και βρίσκεται κάτω από τη γη.»
Η Ζωή παραξενεύτηκε. Οι Β6 είχαν αρχίσει να την τρομάζουν τελευταία αλλά πίστευε ακόμα στο σκοπό τους. Αλλά τα νέα για το κρησφύγετο την ανησύχησαν κάπως. Πού στο καλό βρίσκονταν και τι ήταν αν ήταν τόσο τεράστιο;
Η Αρσινόη από την πλευρά της είχε δεχθεί στενό μαρκάρισμα από τον Πη για να τον μπάσει στη συμμορία. Κάθονταν μόνη της και αναρωτιόταν, τρώγοντας παγωτό από ένα μπολ, τι να κάνει όταν ήρθε ο Τζιν.
«Τι έχεις;» ρώτησε καθώς κάθονταν δίπλα της.
Η Αρσινόη γύρισε απότομα και μόνο που δεν του έφερε το κουτάλι στη μούρη. Του το κούνησε μπροστά από το πρόσωπό του και είπε.
«Άσε! Έχω βρεθεί σε δίλημμα! Από τη μια είναι που δεν δεχόμαστε αγόρια από την άλλη μου φαίνεται καλός και δεν ξέρω τι να κάνω!»
«Ο ποιος; Τι;» ρώτησε ο Τζιν πιο παραξενεμένος.
«Ο Πης! Με γυροφέρνει συνεχώς!»
Ο Τζιν τα πήρε. Ο Πης τη γυρόφερνε;
«ΘΑ ΤΟΥ ΚΑΝΩ ΤΗ ΜΟΥΡΗ ΚΡΕΑΣ! ΚΙΜΑ! ΛΟΥΚΑΝΙΚΑ!» φώναξε.
Η Αρσινόη τον μπούκωσε με το παγωτό για να σκάσει.
«Τι λες καλέ; Το παρεξήγησες! Θέλει να μπει στη συμμορία και με έχει πρήξει. Αλλά μου φαίνεται ότι μπορώ να τον χρησιμοποιήσω για τη δουλειά που θέλω. Πήρα χαμπάρι πως έχει πάρε δώσε με αυτήν που υποψιάζομαι για κατάσκοπο των Β6…»
«Ε τότε γιατί δεν το εκμεταλλεύεσαι; Θέλω να ξεμπερδεύουμε με αυτή την ιστορία.» της απάντησε βγάζοντας το κουτάλι από το στόμα του.
«Και εγώ. Θα τον κάνω υποτακτικό μου ή κάτι τέτοιο. Αν μου αποδείξει ότι αξίζει θα τον μπάσω επίσημα στη συμμορία… Λέμε τώρα!» είπε η Αρσινόη γελώντας σατανικά.
Ο Τζιν ξάπλωσε πίσω στον καναπέ και άνοιξε την τηλεόραση να δουν την εκπομπή των Κογιασίγκε. Ξαφνικά η Αρσινόη θυμήθηκε ότι την έβλεπε παρέα με τον Κόκι αλλά της πέρασε γρήγορα της ξεδιάντροπης.
Η Άννα από την πλευρά της ήταν στο σπίτι της και σκέφτονταν τρόπους να κάνει το Θωμά άντρα. Ο Τζιν την είχε αφήσει ξεκρέμαστη από τότε που του κουβαλήθηκε η Αρσινόη στο σπίτι και είχε μείνει να κάνει σχέδια σαν την καλαμιά στον κάμπο.
«Για bunjee με πήγε, στο λούνα παρκ με πήγε, για αναρρίχηση με πήγε και τι κατάλαβε; Σκατά με κέτσαπ! Είναι βλάκας! Πρέπει να πάρω την κατάσταση στα χέρια μου…» μονολογούσε.
Για να περάσει λίγο την ώρα της είπε να διαβάσει το νέο γράμμα του αδερφού της. Είδε πως το έστελνε από Λαπωνία.
«ΑΓΑΠΗΤΗ ΑΝΝΑ,
ΕΙΜΑΙ ΣΤΗ ΧΩΡΑ ΤΟΥ ΑΗ ΒΑΣΙΛΗ ΚΑΙ Η ΘΡΥΛΟΥΡΑ ΕΣΚΙΣΕ ΤΗΝ ΟΜΑΔΑ ΤΩΝ ΞΩΤΙΚΩΝ ΤΟΥ. ΛΟΓΙΚΟ ΒΕΒΑΙΑ! ΕΝΑ ΚΑΙ ΤΙΠΟΤΑ ΗΤΑΝ ΟΙ ΠΑΙΚΤΕΣ! ΗΠΙΑΜΕ ΜΕ ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΚΑΙ ΒΓΑΛΑΜΕ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΤΑΡΑΝΔΟΥΣ! ΚΑΙ ΝΑ ΣΚΕΦΤΕΙΣ ΕΙΝΑΙ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ! ΕΣΥ ΠΩΣ ΤΑ ΠΑΣ; ΒΛΕΠΩ ΒΓΑΖΕΙΣ ΛΕΦΤΑ ΓΙΑΤΙ ΑΛΛΙΩΣ ΔΕ ΘΑ ΜΟΥ ΕΣΤΕΛΝΕΣ ΤΑ ΛΕΦΤΑ ΓΙΑ ΤΟ ΕΙΣΗΤΗΡΙΟ ΓΙΑ ΣΙΒΗΡΙΑ. ΠΟΛΥ ΣΤΑ ΚΡΥΑ ΠΑΙΖΕΙ Η ΘΡΥΛΟΥΡΑ ΑΛΛΑ ΔΕ ΜΕ ΧΑΛΑΕΙ. ΑΝ ΕΧΕΙΣ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΠΑΝΤΩΣ Ο ΓΝΩΣΤΟΣ ΣΤΗ ΣΥΓΓΡΟΥ ΠΑΝΤΑ ΕΚΕΙ ΕΙΝΑΙ!
ΣΕ ΑΓΑΠΩ ΠΟΛΥ,
Ο ΑΔΕΡΦΟΥΛΗΣ ΣΟΥ
ΥΓ ΝΑ ΨΟΦΗΣΟΥΝ ΤΑ ΒΑΖΕΛΙΑ!»
Η Άννα ένιωσε ανακουφισμένη διαβάζοντας τα τρυφερά λόγια του αδερφού της. Πάντα της έφτιαχνε το κέφι. Μερικές φορές ευχόταν να ήταν εκεί μαζί της. Να έβριζαν Βάζελους παρέα. Και επέστρεψε στις σκέψεις της.
Και η Μαριλένα όμως είχε κάτσει κάτω και σκεφτόταν τρόπους να νικήσει στον αγώνα ενάντια στο Γιόκο. Ήθελε επιμονή και υπομονή. Και καλή στρατηγική. Επίσης, ακόμα είχε έναν άσο στο μανίκι της.
Εκεί που το βασάνιζε χτύπησε το τηλέφωνο. Ήταν ο σωφέρ της.
«Ναι; Κυρία Μαριλένα!»
«Τι θες;» ρώτησε εκνευρισμένη εκείνη. Δεν της άρεσε να τη διακόπτουν όταν σκεφτόταν σοβαρά.
«Να… πήρα να σας ενημερώσω ότι η κόρη σας πάλι βγήκε ραντεβού με τον αχαΐρευτο. Τι να κάνω;»
Η Μαριλένα εκείνη τη στιγμή δε νοιάζονταν καν για το αν η Ευγενία χαζολογούσε με τον Τσίνεν. Είχε αφήσει τα πάντα στα χέρια του σωφέρ της ούτως ή άλλως.
«Να βάλεις σε εφαρμογή το σχέδιο Α και αν δεν πετύχει το Β.» είπε και το έκλεισε.
Και γύρισε στα σχέδια της. Τα σατανικά της σχέδια. Μουαχαχαχαχαααααα!

Η Νύχτα έπεσε στην Παραλιακή (38)

2009-12-26T14:09:00.000+02:00

Μετά τα Χριστούγεννα με νέο κεφάλαιο!

------------------------------------------------

Η Άννα είχε δώσει ευκαιρίες στο Θωμά να της αποδείξει ότι δεν φοβόταν. Την πήγε σε μια ταινία τρόμου και τσίριξε μόνο 3 φορές. Στα πιο κρίσιμα σημεία, όπως της είπε. Μετά επιχείρησε να κάνει bunjee jumping. Μαζί τους είχε τύχει να είναι και ο Μάρου από το κέντρο.
«Και συ για πήδημα;» τον ρώτησε.
«Ναι… Εσύ γιατί;»
«Ένα στοίχημα με τον Τάτσουγια.» είπε ο Μάρου δείχνοντας τον Τάτσουγια που τον χαιρετούσε από κάτω από την πλατφόρμα που στέκονταν. Δίπλα του η Άννα περίμενε να δει τι άλλη μαλακία θα έκανε που δεν είχε καμία σχέση με αυτό που ζητούσε από εκείνον.
Πρώτος πήγε ο Μάρου. Το ζόρισε από δω, το ζόρισε από κει και μετά από κανά μισάωρο αποφάσισε πως δεν θα πηδούσε.
«Είναι μεγάλο πήδημα! Έχω συνηθίσει τα μικρά!» φώναξε.
«Τι καημένες τις γκόμενες σου! Μικρά πηδήματα ε;» του απάντησε ο Τάτσουγιας από κάτω κάνοντας τα χέρια του χωνί.
«Άντε χάσου νεραϊδοπαρμένε!» του αντιγύρισε ο καλός μας ο Γλάστρας και κατέβηκε από την πλατφόρμα.
Μετά ήταν η σειρά του Θωμά. Κάθισε και το ζύγισε λίγη ώρα και μετά αποφάσισε να πηδήξει. Τι το θέλε όμως! Κάπως μπλέχτηκε το σχοινί και άρχισε να τσιρίζει σαν κοπέλα. Ο Τάτσουγιας και ο Μάρου έσκασαν στα γέλια. Η Άννα έκρυψε το πρόσωπο της στις παλάμες της.
«Θωμά μου… Όταν είπες να μου αποδείξεις ότι δεν είσαι χέστης, αυτό εννοούσες;» τον ρώτησε όταν με το καλό είχε κατέβει.
«Ε ναι; Τι άλλο; Οι άντρες δεν κωλώνουν σε τέτοια. Μην κοιτάς που μπλέχτηκε το σχοινί… Κανονικά αυτά τα παίζω στα δάχτυλα.»
Η Άννα ήθελε να ανοίξει η γη να την καταπιεί. Τελικά ο Θωμάς ήταν μάλλον μυς και καθόλου μυαλό. Έπιασε τον εαυτό της άθελα της να σκέφτεται το Τζιν.
Η Ζωή στο μεταξύ άρχισε να παρατηρεί μια αλλαγή στην ποιότητα της ζωής της με το Νίνο. Τα λεφτά που πήρε ο Νίνο ως προκαταβολή από την υπογραφή του συμβολαίου επενδύθηκαν σε όμορφα έπιπλα που έντυσαν τη γύμνια του φτωχικού σπιτικού τους. Τώρα η Ζωή έψηνε κουλουράκια για τον πασά της στο νέο τους φούρνο και τραγουδούσε.
«Πλάθω κουλουράκια για τον πασά μου, θα του τα ταΐσω γιατί είναι χαρά μου!» έλεγε και έκανε αυτοσχέδια χορευτικά καθώς ανακάτευε τη ζύμη.
Ο Νίνο την είδε να δουλεύει και πήγε κρυφά από πίσω της και την αγκάλιασε. Η Ζωή ξαφνιάστηκε και άρχισε να γελάει. Αυτό ήταν η ευτυχία που κυνηγούσε τόσο καιρό. Ξαφνικά θυμήθηκε όμως πως και ο Πης την είχε αγκαλιάσει έτσι και σκοτείνιασε.
«Ζωή το σκεφτόμουν, μιας και τώρα έχω υπογράψει συμβόλαιο και έχουμε πλεόν μια κάποια άνεση, δεν είναι ανάγκη να δουλεύεις δύο δουλειές. Δε σου λέω να σταματήσεις τη δουλειά στο κέντρο. Ούτε εγώ σκοπεύω να παραιτηθώ σύντομα, μέχρι να καταξιωθώ αρκετά. Αλλά να… μπορείς πλέον να σταματήσεις να εργάζεσαι ως καθαρίστρια στον Πη.»
Τη Ζωή την έλουσε κρύος ιδρώτας. Πολύ θα το ήθελε να ξεμπέρδευε μια και καλή με τον Πη αλλά έλα μου που δεν την άφηνε. Την είχε εκεί που ήθελε. Τι θα έλεγε στο Νίνο γι αυτό;
«Εμ ναι πασά μου αλλά ξέρεις… δεν είναι εύκολο. Έκανα ένα εεε συμβόλαιο και με δεσμεύει για 3 ακόμα μήνες. Δεν μπορώ να φύγω έτσι…»
Ο Νίνο κούνησε το κεφάλι του με κατανόηση. Η Ζωή το είχε σώσει για 3 μήνες ακόμη. Μετά θα έβλεπε τι θα έκανε.
Πάνω στην ώρα χτύπησε το κουδούνι ο Γιούγιας. Από τότε που το διαμέρισμα τους αναβαθμίστηκε από στάβλο σε σπίτι, όλο εκεί σύχναζε το κακόμοιρο. Τρώγαν μίσο μαζί με τη Ζωή και κατέστρωναν τα σχέδια τους με τους Β6. Ο Νίνο πήγε να ανοίξει. Τον χαιρέτησε και έφυγε για τη δισκογραφική.
«Α! Με ειδοποίησε ο Μορίτας να πάμε να αλλάξουμε τη μπαταρία στις συσκευές παρακολούθησης στο γραφείο. Λέει κάνουν καλά τη δουλειά τους!» είπε ο Γιούγιας καθώς δοκίμαζε ένα από τα φρεσκοψημένα κουλουράκια της Ζωής.
«Πολύ χαίρομαι! Άντε να τους καταστρέψουμε να έχω το κεφάλι μου ήσυχο!» είπε θριαμβευτικά η Ζωή για να προσθέσει χαμηλόφωνα: «Για να δω τι θα κάνω με τον Πη…»
«Τι είπες;»
«Τίποτα! Σου αρέσουν; Με πορτοκάλι τα έφτιαξα!»
Ο Τζιν από την πλευρά του ήταν περιχαρής γιατί η Αρσινόη του κουβαλήθηκε και του ανακοίνωσε πως ήθελε να μείνει στο σπίτι του μέχρι νεωτέρας.
«Δηλαδή θες να συζήσουμε;» είπε χαρωπά.
«Ναι… Τι; Ε! Όχι! Απλά με βολεύει το σπίτι σου γιατί είναι πιο κοντά στο κέντρο και τώρα με τους Β6 πρέπει να είμαι σε επιφυλακή και…» άρχισε να λέει η Αρσινόη κατακόκκινη.
«Κατάλαβα κατάλαβα! Αλλά έχω μόνο ένα κρεβάτι.»
«Λες και αυτό με εμπόδισε ποτέ βλάκα!» είπε η Αρσινόη και τον αγγάρεψε να της κουβαλήσει τις βαλίτσες μέχρι το δωμάτιο.
«Ουφ! Πολύ βαριές είναι! Τι έχεις μέσα;» τη ρώτησε αγκομαχώντας.
«Όπλα. Και ρούχα φυσικά. Τι ήθελες; Να σου κουβαληθώ γυμνή;»
«Δε θα με χάλαγε καθόοολου!» είπε ο Τζιν για να φάει μια ξεγυρισμένη στο κεφάλι.

Καλά Χριστούγεννα :)

2009-12-25T10:50:00.002+02:00

Να τα πούμε;

Οι καλύτερες σειρές της δεκαετίας...

2009-12-23T22:39:00.004+02:00

Ας ψηφίσω κι εγώ λοιπόν:

10. Psych: Αυτή η σειρά δεν έχει τίποτα απολύτως που θα την έβαζε σε οποιαδήποτε λίστα με καλύτερες σειρές. Έχει μεν πολύ γέλιο και ωραίους χαρακτήρες αλλά περνάει ψιλοαδιάφορα. Σε αυτή τη λίστα όμως ταιριάζει απόλυτα. Γιατί αποτελεί ένα εξαιρετικό δείγμα για την pop culture των 00's. Ή μάλλον για όσους ενηλικιωθήκαμε σε αυτή τη δεκαετία!

9. Californication: Τόση καφρίλα, τόση καμουφλαρισμένη σάτιρα για το σύγχρονο lifestyle, τόσο εξωφρενικές καταστάσεις! Επίσης με αυτή τη σειρά ο Duchovny έβγαλε τον nerd,λάτρη της συνωμοσιολογίας Μόλντερ για πάντα από πάνω του και ντύθηκε τον cool, κατεστραμμένο και πάντα ετοιμόλογο Hank Moody!

8. Boston Legal: Η κοινωνία των 00's αποτυπωμένη σε μια σειρά. Όλα τα θέματα που μας προβλημάτισαν, όλα τα μεγάλα γεγονότα είναι εκεί και αντιμετωπίζονται με μια κριτική, σαρκαστική ματιά. Και φυσικά δύο από τους πιο έξυπνους και με φοβερό χιούμορ χαρακτήρες. Ο Alan Shore και ο Denny Crain!

7. How I Met Your Mother: Από την εποχή των Friends είχα να γελάσω τόσο πολύ. Ο Barney είναι ιδέα! Βλέπεται ξανά και ξανά ακόμη και την ίδια μέρα!

6. Bones: Έχει γέλιο! Κρατάει πάντα το ενδιαφέρον, φοβερούς χαρακτήρες και παίζει και ειδύλλιο! Α και ο Seeley Booth που κάνει την τηλεόραση ομορφότερη(και πολύ πιο sexy).

5. CSI: Γιατί έχω μανία με τις forensics σειρές! Γιατί κρατάει μια δεκαετία και ακόμη και με το μισό καστ να λείπει μπορεί να κρατάει το ενδιαφέρον με τις γαμάτες υποθέσεις. Γιατί ο δολοφόνος με τις μινιατούρες ήταν από τις ωραιότερες και πιο εντυπωσιακές υποθέσεις με serial killer που υπάρχουν. Γιατί έχει σκηνοθετήσει το καλύτερο επεισόδιο τις σειράς ο Tarantino.

4. The Shield: Ακόμη δεν την έχω τελειώσει και ίσως ανέβαινε ακόμη ψηλότερα. Τρομερές ερμηνείες, δράμα χαρακτήρων με όλη τη σημασία και ένας πρωταγωνιστικός χαρακτήρας τρομακτικά καλά δουλεμένος. Τόσο ρεαλιστική που πονάει, σε σημαδεύει βαθιά και δεν μπορείς παρά να τη λατρέψεις!

3. Battlestar Galactica: Δραματική σειρά που περιλαμβάνει μάχες στο διάστημα. How cool is that? Το πιο άρτιο cast ever. Η πιο υπέροχη μουσική(η διασκευή του All Along the Watchtower με ανατριχιάζει ακόμη). Οι πιο συγκινητικές στιγμές! Ένα υπέροχο ταξίδι!
2. Six Feet Under: Σε επηρεάζει όσο λίγες(μη πω και όσο καμία). Σε κάνει να βλέπεις αλλιώς τη ζωή, να σκέφτεσαι διαφορετικά. Και στο τέλος σε κάνει καλύτερο άνθρωπο! Ένα από τα πιο ωραία φινάλε. Αυτή η σειρά είναι εμπειρία και ο ψυχολογικός αντίκτυπος που έχει δεν συγκρίνεται με τίποτα!

1. Dexter: Είναι από τις πιο καλοφτιαγμένες σειρές. Ο πρωταγωνιστής από τους καλύτερους ηθοποιούς της τηλεόρασης. Έχει χιούμορ. Καλλιτεχνικά υπέροχες σκηνές. Τους φοβερούς μονολόγους του Dexter. Κι επιτέλους ένας serial killer φιλικός προς τον θεατή ;)

Η Νύχτα έπεσε στην Παραλιακή (37)

2009-12-22T03:06:00.000+02:00

Νέο κεφάλαιο! Τα πράγματα αρχίζουν και γίνονται σοβαρά! (Λέμε τώρα...)

--------------------------------------------------------

Οι δουλειές της Στελίνας μετά τη συνεργασία της με τους Μπάφους είχαν πάρει τα πάνω τους. Ο Χελώνας, μη θέλοντας να μείνει πίσω, άρχισε να κάνει κινήσεις για να προσεγγίσει μια άλλη σχετικά μικρή συμμορία: αυτή των Τσιρακίων. Γι κάποιο λόγο όμως του διέφευγαν. Λες και κάποιος τους είχε ήδη πάρει με το μέρος του.
Και αυτός ο κάποιος ήταν φυσικά οι Β6. Χρησιμοποιώντας τις συσκευές που είχε εγκαταστήσει ο Μασάκης στο γραφείο του Χελώνα, ήταν πάντα ένα βήμα μπροστά. Από την άλλη δούλευαν εντατικά για να καταστρέψουν και τις δουλειές της Στελίνας.
Η Στελίνα δεν είχε χρόνο για να μπορέσει να υποπτευθεί ότι πληροφορίες για τις δουλειές της έβγαιναν προς τα έξω. Έτρεχε συνεχώς πότε με τους Μπάφους, πότε με το Μπάμπη και ταυτόχρονα έχτιζε το κοινωνικό της ίματζ πηγαίνοντας σε διάφορες εκδηλώσεις.
Η Αρσινόη από την άλλη, ναι μεν είχε τα δικά της, αλλά υποπτεύονταν ότι κάπου στο κέντρο είχαν έναν πληροφοριοδότη. Ή κάτι τέτοιο… Το οποίο εκμυστηρεύτηκε στον Κόκι, μαζί με τα δικά της.
«Παρατήρησες μήπως ότι η συμμορία σου τα έχει σκούρα τελευταία;» τον ρώτησε καθώς έκαναν σκοποβολή στο ιδιόκτητο δωμάτιο σκοποβολής του Κόκι.
«Ναι… Και η δικιά σου το ίδιο;» τη ρώτησε με τη σειρά του πετυχαίνοντας ένα στόχο, που έμοιαζε με μαφιόζο, στο κεφάλι.
«Πολύ φοβάμαι πως οι Β6 έχουν κάνει επανεμφάνιση…» είπε η Αρσινόη που πέτυχε ένα στόχο μπεκάτσα που πέρναγε με ταχύτητα. Εκείνος έπεσε κάνοντας έναν κακαριστό ήχο.
«Αν ξέρουν τα πιο μυστικά μας σχέδια αυτό σημαίνει ότι μας παρακολουθούν.»
«Νομίζω πήρε το μάτι μου στο γραφείο του αφεντικού κάτι που έμοιαζε με συσκευή παρακολούθησης. Δεν το έλεγξα για να μην προδοθώ.»
«Καλά έκανες. Και στο δικό μας γραφείο μια από τα ίδια. Δεν πρέπει να τους αφήσουμε να καταλάβουν ότι τους πήραμε χαμπάρι.» είπε σοβαρά ο Κόκι ρίχνοντας σε ένα μαφιόζο πίσω από μια γιαγιά η οποία άρχισε να λέει «Είσαι αστέρι!».
«Και τι να κάνουμε;» ρώτησε η Αρσινόη ξαναγεμίζοντας το όπλο της και στοχεύοντας ένα τρομοκράτη πίσω από μια έγκυο.
«Προς το παρόν μπορούμε να πούμε στα αφεντικά να αποφεύγουν το γραφείο και να δίνουν ψεύτικες πληροφορίες όσο είναι εκεί. Θα τους μπερδέψουμε μέχρι να βρούμε την άκρη.»
«Εξαιρετικά… Πάει κι αυτό… Εμ πρέπει να σου πω και κάτι άλλο…»
Την ίδια ώρα που η Αρσινόη μιλούσε με τον Κόκι, η Μαριλένα είχε καλέσει το Γιόκο στο γραφείο της. Εκείνος πήγε χαρούμενος γιατί την περίμενε να παραδεχτεί την ήττα της. Ο Πης ήταν επίσημα δικός του.
«Κάθισε…» του είπε σοβαρά.
«Δεν έχει βάλει καρφιά στην καρέκλα μου έτσι;» είπε αστειευόμενος ο Γιόκο.
«Το σκέφτηκα αλλά κρίμα είναι τόσο ακριβή καρέκλα…» του απάντησε η Μαριλένα με σαρκασμό.
«Θα παραδεχθείς λοιπόν την ήττα σου; Σχετικά με τον Πη…»
«Φυσικά. Παίζω αξιοπρεπώς. Αλλά αν και έχασα τη μάχη, δεν σκοπεύω να χάσω τον πόλεμο!»
Ο Γιόκο κοίταξε τη Μαριλένα. Περίμενε να είναι πιο έξαλλη αλλά φαίνονταν ότι είχε αρχίσει να το αποδέχεται. Ξαφνικά θυμήθηκε τις εποχές που σπούδαζαν μαζί. Τότε που δεν ήταν εχθροί. Αυτή η υπερηφάνεια της ήταν που τον είχε γοητεύσει.
«Τι εννοείς;»
«Από εδώ και μπρος η μάχη μας μεταφέρεται στις πίστες και τα τσαρτς αγαπητέ! Σε 1 χρόνο από τώρα θα παρουσιάσουμε τα αποτελέσματα μας. Ο χαμένος θα αναγκαστεί να κάνει ό,τι του πει ο νικητής!» είπε η Μαριλένα σκύβοντας μπροστά στο γραφείο.
«Οτιδήποτε;» ρώτησε ο Γιόκο γέρνοντας και αυτός μπροστά.
«Οτιδήποτε. Ακόμα και να κλείσουμε τις εταιρείες!»
Η Μαριλένα ήταν διατεθειμένη να το παίξει μέχρι τέλους. Ήταν σίγουρη πως μπορούσε να νικήσει το Γιόκο. Και τότε θα τον είχε εκεί που ήθελε. Θα…
«Και… ναι… σε γενικές γραμμές έτσι έχουν τα πράγματα.» είπε η Αρσινόη.
Ο Κόκι κάθισε σιωπηλός. Η Αρσινόη μόλις είχε τελειώσει να του λέει τι είχε πάθει με το Τζιν τον τελευταίο καιρό. Και όπως το είχε υποπτευθεί, ακόμα είχε συναισθήματα για το συνεργάτη του Χελώνα.
«Και κοντεύω να τρελαθώ. Δεν μπορώ να με καταλάβω. Όντας επαγγελματίας δεν θα έπρεπε ποτέ να..»
«Αυτά τα πράγματα δεν έχουν λογική όσο και αν μισώ να το παραδεχθώ. Και τι σκοπεύεις να κάνεις;»
«Ο μόνος τρόπος να σιγουρευτώ και να μην καταλήξω στο τρελάδικο είναι να γυρίσω στο Τζιν. Προσωρινά. Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να σταματήσουμε να βλεπόμαστε πέραν του επαγγελματικού. Για λίγο… Δώσε μου λίγο χρόνο! Είμαι σίγουρη πως θα το ξεκαθαρίσω!»
Ο Κόκι έτριψε το πηγούνι του σκεπτικός. Όσο και αν δεν του άρεσε η ιδέα έπρεπε να παραδεχθεί ότι ήταν μάλλον η μόνη λύση. Το καλό ήταν ότι ο ψυχρός χαρακτήρας που είχε καλλιεργήσει στα τόσα χρόνια της δουλειάς του δεν θα του επέτρεπε ζήλιες. Μπορούσε να το αντιμετωπίσει.
«Εντάξει. Παίρνω το λόγο σου ότι είναι προσωρινό. Αλλά αν παρόλα αυτά δεν επιστρέψεις…»
«Μπορούμε πάντα να λύσουμε τις διαφορές μας μονομαχώντας αγάπη μου!» είπε η Αρσινόη και με το όπλο της πέτυχε στα 3 μέτρα μια μύγα που την ενοχλούσε.
Στο μεταξύ, σε μια μικρή αποθήκη κάπου κοντά στο λιμάνι ο Μπάμπης ο Σουγιάς δέχονταν μια επίσκεψη. Από έναν ασημοφορεμένο τυπά. Με λαμπιόνια.

Avatar

2009-12-19T17:32:00.006+02:00

Avatar: Πολυσυζητημένη και πολυαναμενόμενη ταινία. Η ιστορία είναι η εξής απλή: Θυμάσαι την Ποκαχόντας; Ωραία αυτή είναι η ιστορία που όμως τώρα διαδραματίζεται στον πλανήτη Πανδώρα με τις εκεί φυλές να λατρεύουν το φυσικό τους περιβάλλον και να είναι άρρηκτα συνδεδεμένοι μαζί του και τους κάφρους γήινους να σκάνε μύτη για να καταστρέψουν τον φυσικό πλούτο. Ο Τζον Σμιθ είναι ανάπηρος αλλά το Avatar του όχι, οπότε τρέχει στα δάση του νέου αυτού πλανήτη και ερωτεύεται την όμορφη κόρη του αρχηγού της φυλής...

Το παραπάνω είναι η δικαιολογία που ήθελαν για να οπτικοποιήσουν τον πλανήτη Πανδώρα και να κάνουν να παραμιλάμε! Μία ταινία με σενάριο που γράφτηκε σε πέντε λεπτά μπορεί να είναι πολύ καλή. Όταν όλα τα υπόλοιπα είναι τέτοιο Λούνα Παρκ για τις αισθήσεις! Σχεδόν μπορείς να αγγίξεις τα φυτά, όλα μπροστά σου είναι τόσο αληθινά που νομίζεις ότι ονειρεύεσαι. Απίθανα χρώματα σε κάνουν να βγάζεις φωνούλες έκπληξης σε τακτά χρονικά διαστήματα.

Ζώα, φυτά, πλάσματα ανύπαρκτα κι όμως τόσο ρεαλιστικά. Με κινήσεις τόσο ζωντανές μου νιώθεις την ανάσα τους... Συγχαρητήρια κύριε Κάμερον, κάνατε το επόμενο βήμα στον κινηματογράφο! Πραγματικά δεν έχω ξαναζήσει τέτοια εμπειρία σε αίθουσα. Ανακάλυψα ξαφνικά έναν νέο κόσμο, αυτό της Πανδώρας και έχασα τη φωνή μου(σχεδόν γιατί κάθε λίγο έκανα "αααα", "ωωωω","κοίτα, κοίτα, κοίτα"). Τι κι αν κάθε σκηνή ήταν προβλέψιμη; Ήταν τόσο καινούρια και σε τράβαγε όχι το τι γινόταν(μεταξύ μας, ψιλοχεσμένους τους είχα όλους τους χαρακτήρες) αλλά το που γινόταν!

Τι χρώματα απίστευτα ήταν αυτά. Εδώ λίγο με τσάντισε το 3D γιατί τα γυαλιά ήταν σκούρα και λίγο έχανες. Το τεχνικό team έκανε απίστευτη δουλειά και τους αξίζουν όλα τα Όσκαρ του κόσμου. Και διάφορα άλλα βραβεία, επιστημονικά! Έχουν προχωρήσει τόσο μπροστά που ειλικρινά το επόμενο βήμα δεν ξέρω ποιο θα είναι. Βέβαια σαν ιδέα με ψιλοχαλάει για το που πάει ο κινηματογράφος σαν τέχνη αλλά σίγουρα ήταν αναγκαίο. Να ξέρουμε τι δυνατότητες έχουμε, ρε παιδί μου! Ποτέ δεν συμπαθούσα τα CGI αλλά φίλε αυτό το θέαμα είναι απερίγραπτο. Χαίρομαι που το βίωσα κι ας μη θέλω να γίνει συνήθεια.

Ευχάριστη έκπληξη η Σιγκούρνει σε ρόλο κλείσιμο ματιού σε προηγούμενους ρόλους της και ο Joel Moore από το Bones. Να γιατί εκείνο το αφιερωμένο στο Avatar επεισόδιο! Τρέχτε να το δείτε και προτιμήστε το 3D, δίνει άλλη αίσθηση!

Zift

2009-12-18T07:11:00.001+02:00

Ένα βουλγαρικό διαμαντάκι κρυμμένο στην άσφαλτο είναι αυτή η ταινία. Κάπως βρωμισμένο, κάπως θολό αλλά στο τέλος διαμάντι!

Σύγχρονο νουάρ, σε έντονους ρυθμούς, σχετικά έξυπνο σενάριο, στυλιζαρισμένη σκηνοθεσία, μικρές δόσεις καλού χιούμορ... Ναι αυτή η ταινία κάνει εντύπωση.

Ο Moth αποφυλακίζεται και εκείνη τη στιγμή διαλέγει το παρελθόν για να τον κυνηγήσει! Και ακολουθεί η κλασσική συνταγή: Μπρος πίσω στο χρόνο μέχρι να μάθουμε την ιστορία και να μπουν όλα σε μια σειρά. Όχι δεν είναι κάτι πρωτότυπο, είναι όμως καλό.

Μπορεί το σενάριο να μην είναι το πιο ενδιαφέρον, μπορεί τα αστεία να μην είναι πάντα πετυχημένα αλλά η σκηνοθεσία αντισταθμίζει τα πάντα. Θυμίζει τρομερά Guy Ritchie, βιντεοκλιπίστικα πλάνα, γρήγοροι ρυθμοί, γαμάτη μουσική και όλο αυτό σε καλογυαλισμένο ασπρόμαυρο! Hell Yes...

Φασαριόζικο και τσαμπουκαλεμένο, το φιλμ κλέβει τις εντυπώσεις. Ίσως λίγο πιο επιδεικτικά απ΄ότι θα ήθελα, καθώς ο σκηνοθέτης είναι μεν καλός αλλά όχι όσο νομίζει!

Όπως και να έχει είναι μια καλή ταινία. Ταινία που θα δω πολλές φορές αφού δεν σε κάνει να βαριέσαι ούτε στιγμή! Επίσης συνειδητοποίησα πόσο πολύ μου έχει λείψει ο Guy Richie... Αργεί ο Σέρλοκ?

Η Νύχτα έπεσε στην Παραλιακή (36)

2009-12-17T22:53:00.001+02:00

Wee! Το θυμήθηκα! Και να σκεφτείτε κοντεύω να τελειώσω και το sequel! O_o

-------------------------------------------------

Η Άννα παρατηρούσε το Θωμά για να δει πως αντιδρούσε αφού έμαθε ότι κάτι παίζονταν μεταξύ εκείνης και του Τζιν. Πράγματι ήταν κάπως αναστατωμένος. Αλλά δεν τολμούσε να κάνει ή έστω να πει κάτι. Το έτρεμε το αφεντικό. Ο Τζιν τότε της είπε πως ήταν καιρός να βάλουν μπρος τα μεγάλα μέσα.
«Τι εννοείς λέγοντας μεγάλα μέσα;» τον ρώτησε η Άννα στο καθιερωμένο τους στέκι (το δωμάτιο με τα πανέρια).
«Εννοώ ότι κατάλαβες. Δεν αρκούν τα χαδάκια πλέον. Θα το πάμε με γλωσσόφιλα.»
Η Άννα έχασε τα μαλλιά της στο άκουσμα της λέξης. Τη βοηθούσε ο Τζιν ή την εκμεταλλεύονταν;
«ΟΧΙ! ΑΥΤΟ ΕΓΩ ΔΕΝ ΤΟ ΚΑΝΩ!»
«Έλα τώρα Αννούλα! Αφού έστειλες εκείνο το μήνυμα μπορείς να τα κάνεις όλα!»
«Αυτό ήταν άλλο… Και μιας και το έφερε η κουβέντα είχε αποτέλεσμα; Γιατί αν πήγε τσάμπα είμαι ικανή να σε σκοτώσω για το ρεζιλίκι!»
Ο Τζιν γέλασε και έκανε μια θριαμβευτική χειρονομία. «Αν έπιασε λεει! Χάρη στο ΜΟΛΩΝ ΛΑΒΕ σου έκανα το καλύτερο ντους της ζωής μου!»
«Ουφ! Τελικά ζηλεύει ε;»
«Προφανώς. Αλλά δεν νομίζω να το παραδεχτεί έτσι εύκολα. Θέλει λίγο ακόμα τσίγκλισμα. Όπως και ο δικός σου. Για πάμε μια…» είπε ο Τζιν και άρπαξε την Άννα από το χέρι και την έσυρε μέχρι το μέρος που βρίσκονταν ο Θωμάς.
Μόλις εκείνος τους είδε, τον έλουσε κρύος ιδρώτας. Ο Τζιν την έπιασε από τη μέση και η Άννα, όντας εντελώς χαμένη, δεν μπόρεσε να αντισταθεί. Έσκυψε και τη φίλησε με βία και πάθος και ο Θωμάς βγήκε από τα ρούχα του. Έσφιξε τις γροθιές του και άρχισε να τρέμει. Ο Τζιν άφησε την Άννα και τον κοίταξε σοβαρά.
«Αν στ’ αλήθεια τη θες γιατί δεν κάνεις κάτι να την πάρεις; Τόσο πολύ με φοβάσαι; Μην ανησυχείς δεν θα σου πειράξω τη δουλειά. Αν είσαι άντρας πάλεψε για χάρη της!»
Με αυτά τα λόγια ο Τζιν άφησε την Άννα και το Θωμά μόνους. Η Άννα τον κοίταξε να φεύγει και ένιωσε την καρδιά της να χτυπά περιέργως πιο δυνατά. Αυτά τα λόγια δεν τα περίμενε από το Τζιν. Ξαφνικά της φάνηκε πολύ αντρουά. Γύρισε προς το Θωμά.
«Τι συμβαίνει;» τον ρώτησε.
Ο Θωμάς την πλησίασε. Έμοιαζε θυμωμένος. Σήκωσε το χέρι του και η Άννα έκλεισε τα μάτια περιμένοντας το χαστούκι. Αλλά αντί αυτού, την αγκάλιασε. Άνοιξε τα μάτια της και τον άκουσε να της ψιθυρίζει.
«Συγνώμη. Είμαι δειλός. Ο Τζιν έχει δίκιο. Θα παλέψω…»
Στο άκουσμα αυτών των λέξεων, η Άννα ένιωσε τεράστια χαρά. Και ευγνωμοσύνη για το Τζιν. Χωρίς τη βοήθεια του θα ήταν ακόμα μες την αβεβαιότητα.
Ο Νίνο στο μεταξύ, εκείνες τις μέρες, πηγαινοέρχονταν στην Oppai Records και ετοίμαζε το ντεμπούτο του με το Γιόκο. Τα συμβόλαια είχαν υπογραφεί οπότε τώρα δούλευε τα τραγούδια του. Μαζί του ήταν και ο Σουμπαρού με τη μπάντα του που και αυτοί ετοίμαζαν το ντεμπούτο τους. Συζητούσαν περί ανέμων και υδάτων και κάπως το έφερε η κουβέντα στις σχέσεις.
«Εγώ είμαι αρκετά χρόνια αρραβωνιασμένος με μια χρυσή κοπέλα. Τη λένε Ζωή.» έλεγε ο Νίνο.
«Αλήθεια; Εγώ είμαι μπακούρι αυτό τον καιρό. Για πες μου για τη Ζωή.» του απάνταγε ο Σουμπαρού.
«Είναι πολύ καλή. Σκίζεται και δουλεύει 2 δουλειές για να μπορέσω να κυνηγήσω το όνειρο μου. Μου μαγειρεύει, μου πλένει, μου καθαρίζει. Είναι χρυσάφι.»
«Ακούγεται υπέροχος άνθρωπος. Σας εύχομαι τα καλύτερα.»
Εκείνη τη στιγμή, τη Ζωή στο κέντρο την έπιασε λόξυγκας. Ο Γιούγιας της έδωσε να πιει νερό.
«Κάποιος σε μελετάει.» της είπε χαρωπά.
Η Ζωή που αφού είδε τον Πη δεν είχε τόσα κέφια ήπιε το νερό μονορούφι και έκανε μια γκριμάτσα. «Ελπίζω για καλό…» είπε.
Το ίδιο βράδυ η Αρσινόη ένιωσε μια αδιαθεσία και έφυγε από το κέντρο αφήνοντας τη Μάκι υπεύθυνη. Καθώς έφευγε είπε να περάσει λίγο από το ΙΒ. Να δει την κατάσταση εκεί πέρα. Ο Θωμάς στην πόρτα την άφησε να περάσει αναγνωρίζοντας την εκτελέστρια των Bondage Queens. Στην πίστα τραγούδαγε ο Ρίος Νισικίντος. Ήταν ακόμα νωρίς.
Ο Κόκι δεν ήταν εκεί. Σπάνια έμενε να παρακολουθήσει το πρόγραμμα. Κάθισε λίγο σε μια άκρη και έκοβε κόσμο. Τότε ήταν που την είδε ο Τζιν. Σκέφτηκε ότι ήταν ευκαιρία. Εκείνη δεν τον είχε δει ακόμα. Έπιασε την Άννα που περνούσε με ένα πανέρι από δίπλα του και πήγαν και στάθηκαν σε ένα σημείο που θα φαίνονταν.
Η Αρσινόη ήταν έτοιμη να την κάνει όταν το μάτι της έπιασε το Τζιν και την Άννα μαζί. Άσπρισε αμέσως. Ο Τζιν χάιδευε τρυφερά το μάγουλο της Άννας, η οποία στέκονταν ντροπαλά δίπλα του. Αν ήταν επιπόλαιο θα τη χούφτωνε απλά, δεν θα έκανε ζουζουνιές. Πισωπάτησε και βγήκε σφαίρα από το κέντρο.
Άρχισε να τρέχει προς το αυτοκίνητο της. Μόλις κάθισε στην καρέκλα του οδηγού κοιτάχτηκε στο καθρεφτάκι. Τα μάτια της ήταν γεμάτα δάκρυα. Έβαλε μπρος και έφυγε μέσα στη νύχτα.

Top-5 Best Dexter Moments...

2009-12-15T22:58:00.005+02:00

Είχα ετοιμάσει κάτι για το Zift αλλά φίλε αυτό το γαμωφινάλε του τέταρτου season του Dexter δεν μου αφήνει περιθώρια. Το ποστ θα είναι τηλεοπτικό! Γιατί υπάρχουν στιγμές που η τηλεόραση αγγίζει κινηματογραφικά επίπεδα, σε κάνει να μένεις μαλάκας, να κλαις, να γελάς και να λες ότι είναι και αυτή μια σεβαστή τέχνη! Την ανάλυσή μου για το επεισόδιο την έκανα και στο blog του Jack όπου έχει πει κι αυτός την άποψή του και θα ήταν βλακεία να επαναληφθούμε αμφότεροι. Εγώ απλά θα αναφερθώ στις πέντε μέχρι τώρα αγαπημένες μου στιγμές από αυτήν την τέλεια σειρά!

Φαντάζομαι δεν χρειάζεται να προειδοποιήσω για σπόιλερ. Σαφώς και υπάρχουν!

5. Η τελική σκηνή του πρώτου season με τον Dexter να αποθεώνεται στο μυαλό του για το καλό που προσέφερε στην κοινωνία. Ειρωνικό, χιουμοριστικό, Ντεξτερικό!

4. Η εξομολόγηση του Dexter στον Doakes. Δεν τους χωρίζει το πλέγμα του εξομολογητηρίου αλλά αυτό του κλουβιού του Doakes. Ο Dexter ανοίγεται στον κρατούμενό του και είναι η πρώτη φορά που σκέφτεται να παραδοθεί...

Βέβαια κάθε σκηνή με τον Doakes ήταν τέλεια, ειδικά η κουτουλιά!

3. Δολοφονία Μιγκέλ: Όχι τόσο για τον φόνο, δεν έκανε και τίποτα σούπερ πρωτότυπο άλλωστε, αλλά για το διάλογο μεταξύ τους. Αναμέτρηση δολοφόνων με τον Dexter να βγαίνει νικητής.

Miguel: I'm like you.
Dexter: No. No, no, no, no. I know I'm a monster.

2. Η πρώτη φορά που βλέπουμε πιο συναισθηματικό τον Dexter. Δολοφονεί τον αδερφό του και την ίδια στιγμή πρωτοσυνειδητοποιεί κάποια πράγματα για τον ίδιο του τον εαυτό...

1. MEGA-HUGE-FUCKING GIANT SPOILER:Φινάλε 4ης σαιζόν!!!!

Εδώ η αναμέτρηση των δολοφόνων έχει ήδη γίνει. Ο Dexter νόμιζε ότι πάλι βγήκε νικητής. Αμ δε! Ο Arthur δεν είχε πει την τελευταία του λέξη. Ή μάλλον την είχε πει, ο Dexter δεν την είχε προσέξει! Η Ρίτα νεκρή στη μπανιέρα, ο μικρός Χάρισον μέσα στο αίμα της μαμάς του σαν άλλος μικρός Dexter Morgan κι ο Dexter μόνος, αβοήθητος, πραγματικά χαμένος για πρώτη φορά...

Το βίντεο ήταν το μόνο που βρήκα και έχει προστεθεί μουσική χάνοντας αρκετά σε σχέση με την αυθεντική σκηνή, αν κι έχουν κάνει καλή δουλειά!

Un Prophete

2009-12-13T21:58:00.004+02:00

Άλλη μία ταινία που περίμενα από τις Κάννες(οι οποίες είχαν εξαιρετικές συμμετοχές μπορώ να πω). Ο Προφήτης είναι μια ρεαλιστική, ζωντανή ταινία. Θυμίζει κάτι από παλιά...

Ο Malik El Djebena φυλακίζεται. Δεν ξέρει να γράφει ή να διαβάζει και είναι μόνο 18 χρονών. Η φυλακή είναι σκληρό περιβάλλον και για να επιβιώσει θα πρέπει να μπει στα κόλπα. Είναι όμως έξυπνος κι έτσι σιγά σιγά θα αποκτήσει σεβασμό και εξουσία.

Ο στόχος της στέρησης της ελευθερίας ως τιμωρία υποτίθεται είναι η αναμόρφωση του εγκληματία. Όμως εδώ βλέπουμε την αληθινή πλευρά των σωφρονιστικών συστημάτων. Αναμόρφωση υπάρχει, αλλά όχι αυτή που υποτίθεται ότι θα έπρεπε. Αποκτά πλήρη εγκληματική εκπαίδευση ώστε όταν βγει από τη φυλακή να είναι εφάμιλλος ενός Tony Montana.

Θα μάθει να σκοτώνει όπως θα μάθει να διαβάζει, να στήνει κόλπα όπως να γράφει απλές προτάσεις. Και στο τέλος θα είναι ένας καινούριος άνθρωπος, διαφορετικός... Θέλει να επιβιώσει κι έτσι θα μάθει να μεταλλάσσεται, να εξελίσσεται ανάλογα με τις συνθήκες. Θα ανακαλύψει πότε πρέπει να δρα και πότε να ακούει και να μένει ήρεμος!

Πολύ καλή σκηνοθεσία, ακόμη καλύτερες μουσικές επιλογές και εξαιρετική ερμηνεία από τον πρωταγωνιστή. Τα κάδρα του Audiard κάνουν τα κελιά πιο ασφυκτικά απ΄ότι είναι(αν και μεταξύ μας ψιλοάνετα μου φάνηκαν), οι χαρακτήρες αναπτύσσονται πολύ ωραία και όλα στο τέλος είναι κατανοητά.

Σκληρή ταινία, βίαιη που όμως παλεύεται σχετικά εύκολα. Σε συνεπαίρνει από την πρώτη στιγμή. Αρκετά συμβολική και με μεταφυσικό στοιχείο ανά σημεία που όμως ούτε ξενίζει, ούτε ενοχλεί. Ίσως μπορούσε να έχει λίγο μικρότερη διάρκεια αν και προσωπικά δεν με κούρασε ούτε στιγμή.

Tarantino's CM for Softbank

2009-12-08T21:59:00.003+02:00

Ορίστε βγήκε και στην τηλεόραση! Η ανιψιά Aya και ο θείος Tara! Annie_Hall από δω και πέρα θα τον λέω Tara-chan! Επίσης η ξανθιά κάνει τη γυναίκα του αν θες να ξέρεις! Αχαχα!

Top-5 Hookups I’d Like To See On TV...

2009-12-07T07:13:00.001+02:00

Με αφορμή αυτό ας κάνω το δικό μου Top-5:

1. Booth - Bones(Bones): Το πιο κλασσικό και αναμενόμενο. Το περιμένουμε από το πρώτο επεισόδιο και αρκούμαστε στα ξεροκόμματα που μας πετάνε. Όμως όσο και να θέλω να τους δω μαζί θα ήθελα πολύ να μη γίνει παρά στο τέλος γιατί πιστεύω ότι θα έχανε η σειρά καθώς δεν μπορεί να γίνει καλύτερη!

2. Shawn Spencer - Juliet O'Hara(Psych): Άλλο κλασσικό κι αναμενόμενο ζευγάρι. Αυτό το θέλω όσο πιο γρήγορα γίνεται. Ταιριάζουν απίστευτα και θα είναι μακράν το πιο γλυκό και αστείο ζευγάρι!

3. Dr. Cal Lightman - Ria Torres(Lie To Me): Όσο και το κλασσικό θα είναι να δούμε τον χαρακτήρα του Roth με την Gillian Foster, εγώ τον θέλω με την Torres. Μπορεί να υπάρχει μεγάλη διαφορά ηλικίας αλλά προσωπικά θα μου άρεσαν πολύ μαζί!

4. Olivia Dunham - Peter Bishop(Fringe): Μόνο για το γέλιο που θα κάνουμε με τον Γουόλτερ.

5. Dr. Jack Hodgins - Angela Montenegro(Bones): Όσο τα είχαν ήταν υπέροχο! Άντε να τα ξαναφτιάξουν...

Chinatown

2009-12-02T00:01:00.004+02:00

Από τις ταινίες του Πολάνσκι που μου αρέσουν λιγότερο. Φυσικά όμως και αυτή τη λατρεύω. Ένα σχετικά σύγχρονο φιλμ νουάρ με όλα τα απαραίτητα στοιχεία. Ίντριγκα, ατρόμητο ντετέκτιβ, μοιραία γυναίκα και φυσικά ένα από τα πιο αμφιλεγόμενα φινάλε...

Ντετέκτιβ μπλέκεται σε μία βρώμικη ιστορία με πολύ χρήμα γύρω από την ύδρευση σε περίοδο ξηρασίας. Το νερό είναι πολύτιμο και κάποιοι θέλουν να κερδίσουν από αυτό σε βάρος των πολιτών. Η ανακάλυψη θα γίνει στην προσπάθεια να σώσει τον εαυτό του από άλλο μπέρδεμα και όσο πιο πολύ χώνεται τόσο πιο πολλά ανακαλύπτει. Σε αυτόν τον κυκεώνα αποκαλύψεων θα βρεθεί άθελά του όμως θα επιμείνει και θα ψάχνει όσο κι αν βλέπει ότι δεν θα του βγει σε καλό.
Η κομμένη μύτη είναι μόνο η προειδοποίηση και κυρίως η πιο cult λατρεμένη στιγμή του Νίκολσον! Πως να ξεχάσεις αυτή τη φιγούρα; Από τις πιο κλασσικές και mainstream στιγμές του Πολάνσκι. Ταινία που αγαπάνε πολλοί και όχι άδικα. Απλά εμένα μου ταιριάζει περισσότερο ο κλειστοφοβικός Πολάνσκι του Ένοικου και της Αποστροφής!
Εδώ παίζει πάλι με το μυαλό του θεατή αλλά σε άλλο επίπεδο. Δίνει ή κρύβει πληροφορίες με έναν σαδιστικό τρόπο(πάντοτε σαδιστικά αντιμετωπίζει άλλωστε τον θεατή) και ξεπλέκει το κουβάρι αργά και με ευχαρίστηση. Δίνει απαντήσεις για να σου δείξει λίγο αργότερα ότι δεν έκαναν καμία διαφορά. Σαν την γάτα με το ποντίκι σε γυροφέρνει μέχρι να σε πάει εκεί που θέλει. Το σενάριο είναι πιο δυνατό από την σκηνοθεσία αλλά ίσως από άλλο σκηνοθέτη όλα να ήταν διαφορετικά. Το χειρίζεται τόσο καλά...
Οι ερμηνείες είναι τρομερές με έναν Νίκολσον να κεντάει και μια Ντάναγουεϊ να σου παίρνει τα μυαλά με την εμφάνισή της. Τι εντυπωσιακή γυναίκα! Κέρδισε Όσκαρ σεναρίου ενώ ήταν και η τελευταία ταινία του Πολάνσκι στην Αμερική.

Το τέλος έρχεται αδυσώπητο και σκληρό, καθρέφτης του ψυχικού κόσμου του Πολάνσκι. Αν λατρεύω κάτι σε αυτόν τον σκηνοθέτη είναι τα απίθανα κλεισίματα των ταινιών του. Σε αφήνουν παγωμένο, χωρίς λύτρωση να κοιτάς την οθόνη και να νιώθεις άσχημα αλλά ταυτόχρονα να γνωρίζεις πως δεν θα μπορούσε να είναι αλλιώς. Τίποτα δεν μπορεί να είναι αλλιώς αν θέλει να είναι πραγματικό!

Επαναλήψεις των ταινιών του μου θυμίζουν για ποιο λόγο είναι ο αγαπημένος μου σκηνοθέτης και γιατί θα είναι πάντα. Γιατί με κάνει να νιώθω έντονα συναισθήματα. Κι ας είναι άσχημα. Γιατί στο τέλος οι ταινίες του αποτελούν σκοτεινές εμπειρίες που όσο κι αν πονάνε τις αγαπώ και γίνονται τόσο προσωπικές που με τρομάζουν.

Η Νύχτα έπεσε στην Παραλιακή (35)

2009-11-30T18:41:00.001+02:00

Ο! Γουάου! Θυμήθηκα να κάνω update στην Παραλιακή! Μπορείτε να συγκλονιστείτε ελεύθερα!

-------------------------------------------------------------------

Με αυτά και με εκείνα, και ενώ σχεδόν όλοι οι ήρωες είχαν μπλέξει τα γκομενικά τους, η Στελίνα σκέφτονταν τρόπους να επεκτείνει τη σφαίρα επιρροής της. Ήθελε να συνάψει σχέσεις με τη συμμορία των Μπάφων για να έχει έλεγχο και στα ναρκωτικά που διακινούνταν στην πιάτσα. Γι αυτό το λόγο δεν είχε χρόνο να ασχοληθεί με το κέντρο και είχε αφήσει τη διαχείριση στην Αρσινόη.
Εκείνες τις μέρες συναντήθηκε με τον αρχηγό των Μπάφων, τον Μήτσο το Μαστούρα. Ο Μητσάρας ήταν μορφή. Χοντρός, με χρυσές αλυσίδες στο λαιμό, bling bling δαχτυλίδια, γουναρικό και μπαστούνι με διαμάντι στην κεφαλή. Έμοιαζε με νταβατζή και αυτό γιατί ο στυλίστας του ήταν μέλος της συμμορίας των Νταβάδων.
Η Στελίνα πάλι ήταν ντυμένη με το κλασικό, κομψό μαύρο σακάκι της. Τον χαιρέτησε και άρχισαν τις διαπραγματεύσεις. Ο Μητσάρας αποδείχθηκε σκληρός διαπραγματευτής. Έφερνε συνεχώς αντιρρήσεις στις προσφορές της Στελίνας. Αλλά στο τέλος υποχώρησε και δέχτηκε οι Bondage Queens να επιβλέπουν και να προστατεύουν τις συναλλαγές.
«Ξέρεις έχω μια πατέντα να πουλάω ναρκωτικά με το φορτηγάκι του παγωτατζή. Μερικές φορές έρχονται και παιδάκια. Θα πρέπει να τα διώχνετε διακριτικά…» της είπε.
«Εντάξει. Οι δικιές μου δεν κυριαρχούνται και από το μητρικό ένστικτο αλλά κάτι θα κάνουν.» τον διαβεβαίωσε η Στελίνα.
Ο Μητσάρας έγειρε στην πολυθρόνα που κάθονταν και άναψε ένα πουρό ευχαριστημένος. Φλόμωσε τη Στελίνα η οποία ήταν η μόνη στην πιάτσα που δεν κάπνιζε. Αλλά έκανε υπομονή, αντί να βγάλει το μαστίγιο της να του ρίξει καμία. Θα τα πλήρωνε το κατοικίδιο της το βράδυ.
Πίσω στην SM Νεράιδα, η Αρσινόη στο γραφείο ήταν πολύ προβληματισμένη σχετικά με το τι θα έκανε με το Τζιν. Δεν ήταν σίγουρη ότι ήθελε να τον αφήσει στην Άννα. Αλλά γιατί; Υποτίθεται δεν τον αγαπούσε πια. Άρχισε να χτυπάει το κεφάλι της στο γραφείο.
«Ανάθεμα σε Τζίν!»
Σκέφτηκε ότι θα έπρεπε να το πει στον Κόκι. Ήταν σίγουρη ότι θα την καταλάβαινε. Ή μάλλον ήλπιζε… Εκείνη τη στιγμή χτύπησε η πόρτα του γραφείου. Η Αρσινόη σήκωσε το κεφάλι της απότομα και ρώτησε.
«Ποιος είναι;»
«Αρχηγέ! Είναι εδώ αυτός ο διάσημος ο Τομοχίσας Γιαμασίτας! Θέλει να μιλήσετε για τις μελλοντικές του εμφανίσεις στο κέντρο!» ακούστηκε η φωνή της Μάκι απ’ έξω.
Α ναι! Ο Πης! Τον είχε ξεχάσει. Η Στελίνα της είχε πει ότι θα τον έπαιρναν στο κέντρο. Και κείνη ως υπεύθυνη έπρεπε να τον δεχτεί. Κάθισε καλά και είπε στη Μάκι να τον αφήσει να περάσει.
Στο μεταξύ η Ζωή ήταν ήδη στο κέντρο για τις ετοιμασίες και γυάλιζε τα τραπέζια όταν είδε τον Πη να μπαίνει. Αναταράχτηκε αλλά ευτυχώς ο Νίνο δεν ήταν εκεί να την δει καθώς είχε πάει στη δισκογραφική να κανονίσει για το ντεμπούτο του. Θα έρχονταν αργότερα. Περνώντας από δίπλα της, ο Πης, της έριξε ένα πονηρό βλέμμα που την έκανε να σκοντάψει και να πέσει. Αν ήταν να τον βλέπει στο κέντρο κάθε μέρα, ο Νίνο καλά θα έκανε να έκανε ντεμπούτο αύριο κιόλας για να μπορεί να παραιτηθεί.
Η πόρτα του γραφείου και ο Πης μπήκε μέσα. Ήταν πιο όμορφος από κοντά απ’ ότι τον έδειχναν οι φωτογραφίες. Έκανε την καθιερωμένη χειραψία με την Αρσινόη και κάθισε απέναντι της. Εκείνη άρχισε να του εξηγεί για το μισθό, το πρόγραμμα και που θα τον έχωναν ενώ εκείνος έκανε με απάθεια ένα τσιγάρο. Καθώς η Αρσινόη ολοκλήρωνε το μονόλογο της, την έκοψε απότομα.
«Καλά όλα αυτά αλλά εμένα με ενδιαφέρει μόνο ένα πράγμα βασικά.» είπε.
Η Αρσινόη τον κοίταξε ερωτηματικά. «Τι ακριβώς;» ρώτησε.
«… Να με βάλετε στη συμμορία.»
Η Αρσινόη αποσβολώθηκε. Από πού κι ως πού ένας τραγουδιάρης έρχονταν και ζητούσε να μπει στη συμμορία; Με τι προσόντα; Και κυρίως ΓΙΑΤΙ;
«Εμ… Μπορώ να ρωτήσω γιατί το θες αυτό;»
«Γιατί με ενδιαφέρει ο κόσμος της νύχτας. Πάντα με γοήτευαν οι μαφιόζοι και ήθελα να μπω στα κυκλώματα…»
«Αυτό που λες είναι εντελώς αφελές. Δεν μπορείς να πηγαίνεις ξυπόλυτος στ’ αγκάθια. Κι ύστερα…» Η Αρσινόη ακούμπησε τα δυο της χέρια στο γραφείο και έσκυψε προς το μέρος του. «Η συμμορία μας αποτελείται μόνο από γυναίκες…»
Ο Πης δεν πτοήθηκε. Σηκώθηκε και έφερε το πρόσωπο του μια ανάσα από της Αρσινόης.
«Α ναι; Και ο πορτιέρης σας και κάτι άλλοι τυπάδες που είδα πριν να τριγυρνάνε τι είναι; Πού υπάγονται;»
Η Αρσινόη δεν αποτραβήχτηκε και συνέχισε να τον κοιτά στα μάτια.
«Αυτοί είναι ας πούμε… τα Bondage Boys. Είναι σαν εξωτερικοί συνεργάτες. Δεν έχουν πολύ μεγάλη θέση στη συμμορία. Αν δεν είσαι γυναίκα δεν ανεβαίνεις…»
«Καιρός να το αλλάξετε αυτό. Μπορώ να αποδειχτώ πολύ καλός… Και στο κάτω κάτω της γραφής δεν θα αποφασίσεις εσύ αλλά το αφεντικό σου.»
Η Αρσινόη άρχισε να γελά. «Συγνώμη αγαπητέ μου αλλά το αφεντικό δεν ασχολείται πλέον με αυτά τα ποταπά θέματα. Μου έχει αφήσει πλήρως τον έλεγχο του ποιος μπαίνει και ποιος βγαίνει από τις Bondage Queens. Λυπάμαι αλλά δεν πρόκειται να σε αφήσω να…»
Πριν προλάβει όμως να τελειώσει τη φράση της και ο Πης την άρπαξε απότομα και πλησίασε επικίνδυνα το πρόσωπο του στο δικό της. Η Αρσινόη προσπάθησε να ελευθερωθεί αλλά ήταν πάρα πολύ δυνατός. Άρχισε με τα χέρια της να ψάχνει για το όπλο της. Αλλά ο Πης το μόνο που έκανε ήταν να ψιθυρίσει στο αυτί της.
«Μη με υποτιμάς. Είμαι πιο δυνατός και έξυπνος απ’ ότι νομίζεις… Θα σας φανώ πολύ χρήσιμος. Μέχρι να αποφασίσεις…» είπε και την άφησε. «Δεν θα κάνω εμφανίσεις στο κέντρο…»
Με αυτά τα λόγια έφυγε αφήνοντας την Αρσινόη πίσω. Είχε μείνει λίγο κάγκελο.
«Χμ… Ίσως όντως να μας φανεί χρήσιμος κάπου…» είπε σκεπτικά. «Αλλά στην συμμορία δεν τον βάζω!»

Whatever Works...

2009-11-28T18:07:00.006+02:00

That's why I can't say enough times, whatever love you can get and give, whatever happiness you can filch or provide, every temporary measure of grace, whatever works.

Ειρωνεία, μιζέρια, σαρκασμός, τσιτάτα από κυνική ιδιοφυΐα στους δρόμους της Νέας Υόρκης. Ναι ο καινούριος Woody Allen θυμίζει κάτι από τα παλιά. Επιτέλους…

Δεν είμαι από αυτούς που με χάλασαν οι καινούριες του ταινίες. Ίσα ίσα τις βρήκα εξαιρετικές. Απλά διαφορετικές. Και ο αυθεντικά αστείος Woody μου είχε λείψει. Ο Boris είναι πρώην φυσικός(που θα είχε νόμπελ αν δεν τον έτρωγαν τα συστήματα) που πλέον μαθαίνει σκάκι σε καημένα ανυποψίαστα παιδάκια.

Γνωρίζει κοπελίτσα λίγο μεγαλύτερη από το νομικά επιλήψιμο και με μυαλό λίγο περισσότερο από αυτό αγκινάρας! Λογικό και αναμενόμενο να τον ερωτευτεί. Κι επειδή για τον Boris ισχύει το “ότι λειτουργεί” την παντρεύεται!

Το σενάριο μικρή σημασία έχει καθώς είναι απλά η αφορμή για να κράξει ο Woody Allen τους πάντες και τα πάντα. Τους δηθενάδες καλλιτέχνες, την επιπόλαιη νεολαία, την υποκρίτρια αμερικανική κοινωνία και τελικά το ίδιο το alter ego του, τον Boris!

Καλές ερμηνείες, κυρίως από τον Larry David. Μου άρεσε αρκετά και η Evan Rachel Wood αλλά την συμπαθώ πολύ(ειδικά αφού χώρισε από τον Alexander Skarsgard) για να είμαι υποκειμενική.

Δεν έχω να πω πολλά. Σε όποιον αρέσει ο κλασσικός Woody Allen θα τη λατρέψει!

Οι 20 καλύτερες ταινίες της δεκαετίας...

2009-11-25T07:13:00.010+02:00

Ας ποστάρω επιτέλους την περιβόητη λίστα με τις 20 καλύτερες ταινίες της δεκαετίας για την ψηφοφορία του seagazing. Γαμάτη ιδέα έχω να πω αν και προβλέπω να γίνεται της τρελής...

20. Whatever Works Woody Allen: Είχα βάλει το Match Point αλλά μου άρεσε περισσότερο τελικά. Και είναι κι ένα εξαιρετικό σχόλιο πάνω στη δεκαετία που φεύγει... Ίσως πάλι να είμαι πολύ επηρεασμένη καθώς δεν έχω ούτε τρεις μέρες που την είδα! Ίσως η μοναδική που θα μετανιώσω.

19. Les invasions barbares Denys Arcand: Παράξενα αισιόδοξη

18. The Triplets of Belleville Sylvain Chomet: Ήθελα οπωσδήποτε ένα κινούμενο σχέδιο στη λίστα. Είχα βάλει το Wall-e μέχρι που θυμήθηκα το απίστευτο Τρίο.

17. Gran Torino Clint Eastwood: Ο Clint μας έδωσε μια τόσο ανθρώπινη ταινία που την κρατάς μέσα σου για μέρες.

16. Broken Flowers Jim Jarmusch: Δεν ξέρω αν πραγματικά της αξίζει να μπει σε μια τέτοια λίστα αλλά την αγάπησα τόσο πολύ που δεν μπορούσα να την αφήσω έξω.

15. The Piano Teacher Michael Haneke: Κι άλλος Haneke. Μεγάλη ζημιά είχα πάθει την πρώτη φορά που το είδα.

14. Head-On Fatih Akin: Συγκλονιστική, δυνατή, σοκαριστική, σου προσφέρει τόσο έντονα συναισθήματα που δεν περνάει απαρατήρητη. Εξαιρετική και η ελληνική μετάφραση, "Μαζί Ποτέ".

13. Sympathy for Mr. Vengeance Chan-wook Park: Για μένα είναι καλύτερο του Oldboy. Το πιο δυνατό της τριλογίας είναι και το πιο απλό...

12. Lost in Translation Sofia Coppola: Από τις πλέον χαρακτηριστικές και αγαπημένες ταινίες της δεκαετίας που φεύγει.

11. There Will Be Blood Paul Thomas Anderson: Από τους πιο άρτιους σκηνοθέτες της γενιάς του και αυτή η καλύτερή του ταινία. Θα τη συζητάμε για καιρό!

10. Memento Christopher Nolan: Πολύπλοκα απλό, περίεργα όμορφο. Μία ταινία που άνοιξε με τον καλύτερο τρόπο τη δεκαετία!

9. Dogville Lars von Trier: Ο αγαπημένος μου Τρίερ, η αγαπημένη μου Νικόλ. Ένα υπέροχα αλληγορικό φιλμ που σε βάζει σε σκέψεις.

8. Kill Bill Vol. 1 Quentin Tarantino: Αν για την ψηφοφορία πρέπει να τα θεωρήσω δύο ταινίες, δεν θα μπορούσα να αφήσω έξω το πρώτο.

7. Kill Bill Vol. 2 Quentin Tarantino: Θεωρώ και τα δύο μία ταινία. Αν όμως πρέπει να διαλέξω, με βαριά καρδιά το δεύτερο για τη μοναδική λεκτική αναμέτρηση της Νύφης με τον Bill.

6. The Fountain Darren Aronofsky: Μία ταινία που λίγες διαφορές έχει από ένα όνειρο από έναν σκηνοθέτη που ότι έχει κάνει είναι τέλειο!

5. No Country for Old Men Joel Coen and Ethan Coen: Επιβλητικό και σκοτεινό. Δεν ξέρω αν είναι οι καλύτεροι Κοέν, πάντως είναι υπέροχο.

4. Cache Michael Haneke: Ο καλύτερος Ευρωπαίος εν ενεργεία σκηνοθέτης. Υποτιμημένη ταινία που πραγματικά λάτρεψα.

3. 3-Iron Kim-ki Duk: Mια υπέροχη ιστορία για τη μοναξιά και τον έρωτα, λίγες ταινίες με έχουν επηρεάσει τόσο πολύ.

2. Inglourious Basterds Quentin Tarantino: Ο καλύτερος Tarantino δεν θα μπορούσε να είναι σε άλλη θέση. Ξεπέρασε τον εαυτό του και αν στην προηγούμενη δεκαετία έκανε την πιο χαρακτηριστική ταινία(κακά τα ψέμματα τα 90's είναι Pulp Fiction), σε αυτή έκανε ένα μεγαλειώδες αριστούργημα!

1. White Ribbon Michael Haneke: Η αλήθεια είναι ότι το έχω πολύ πρόσφατο. Είναι όμως αριστούργημα και πραγματικά instant classic. Όλα είναι τέλεια και πραγματικά δεν μπορώ να βρω ούτε ένα ψεγάδι!

Edit 1(θα υπάρξουν πολλά όπως φαίνεται): Τύψεις φρικτές με κατακλύζουν από τη στιγμή που συνειδητοποίησα ότι δεν έβαλα το Sin City! Αχ και χώραγε γαμώτο! Υποσχέθηκα στον εαυτό μου πως άπαξ και την ποστάρω την τιμημένη δεν θα κάνω αλλαγές. Θα κάνω όμως ειδικές αναφορές εδώ, στις ταινίες που από βλακεία άφησα απ΄έξω! Κάπου στο 16 θα την έχωνα :)

Edit 2: Θα αναφέρω και το Coffe And Cigarettes το οποίο ξέχασα. Δεν ξέρω αν τελικά θα κατέληγε στη λίστα(μάλλον όχι) όμως πρόκειται για ταινία που αγαπάω πάρα πολύ και είναι ντροπή μου που ξέχασα ακόμη και να την σκεφτώ!

Edit 3: Εκτός απο τα καλά θέλω να αναφέρω και τα κακά. Μακράν η χειρότερη ταινία(όλων των εποχών, όχι μόνο της δεκαετίας) ήταν η Ονειροπαγίδα. Είναι η μοναδική ταινία που σιχάθηκα τόσο πολύ. Δεν έχω ξαναστεναχωρηθεί τόσο για τον χαμένο μου χρόνο. Βραβείο βαρεμάρας όμως θα έδινα και στα Πάθη του Χριστού. Καλύτερο και από υπνωτικό.

Edit 4(δεν την παλεύω, το βλέπετε): Το Sideways αν το είχα θυμηθεί θα έμπαινε κάπου στο τέλος λογικά. Μπορεί και όχι(παντως από το Coffe And Cigarettes πιο πολλές πιθανότητες είχε).

Paranormal Activity

2009-11-22T22:33:00.003+02:00

Είχαν την ιδέα να κάνουν μια ταινία που θα ξυπνήσει μνήμες Blair Witch.Τύπου ερασιτεχνικό, τύπου τυχαία τραβήξαμε κάτι φαντάσματα. Πολύ καλό και για να λέμε την αλήθεια μπορεί να είναι πολύ τρομακτικό αλλά για κάποιο λόγο δεν μπορείς να το πάρεις σοβαρά.

Επίσης οι δύο πρωταγωνιστές είναι ηλίθιοι! Κουνιέται λίγο μια πόρτα και κάνουν λες και ο ακέφαλος καβαλάρης τρώει στην κουζίνα τους(δεν ξέρω πως είναι δυνατόν να φάει, κάποιος σιχαμερός τρόπος θα υπάρχει). I've got news for you, οι πόρτες κάποιες φορές κουνιούνται μόνες τους(και οι τηλεοράσεις ανοίγουν μόνες τους)! Και δεν χρειάζεται ούτε αεράκι, ούτε φάντασμα!

Δεν λέω ότι δεν είναι τρομακτικό. Ξεκινάει ήρεμα(με τις προαναφερθείσες πόρτες) και σιγά σιγά το πνευματάκι αγριεύει. Αλλά όλος ο τρόμος βασίζεται σε απότομους και δυνατούς θορύβους. Κάτι βήματα και τέτοια απλά δεν σε πείθουν.

Η ταινία είναι λίγο άνιση. Όποτε ξημερώνει νιώθεις τη βαρεμάρα να σε κατασπαράζει. Δεν λέω ότι δεν θέλω να χαλαρώνω με κάποιες ήρεμες σκηνές αλλά οι διάλογοι είναι τύπου Λάμψη(τη σειρά). Όλο το ίδιο "φοβάμαι, τι να ήταν αυτό χθες;", "μακάρι να κάνει κι άλλα να τα τραβήξουμε με την κάμερα", "μην το προκαλείς, εγώ φοβάμαι κι εσύ δεν το παίρνεις στα σοβαρά".

Στα θετικά η ατμόσφαιρα που όντως κάποιες φορές δημιουργεί(μόνο τις νύχτες), κάποιες αρκετά τρομακτικές σκηνές(βέβαια και Τελετάμπις να βλέπω και ξαφνικά κοπανήσει μια πόρτα, θα τρομάξω) και κάτι που δεν περίμενα, οι ερμηνείες. Είναι αξιοπρεπέστατες και αρκετά φυσικές. Επίσης το ότι σου δίνει ελπίδες ότι κι εσύ μπορείς να γυρίσεις μια ταινία με τους φίλους σου και αν είσαι τυχερός και βρεις τις σωστές άκρες για το promotion θα γίνεις διάσημος!

Όμως εκεί που φτιάχνει ατμόσφαιρα και γίνεται κάτι ο τύπος αρπάζει την κάμερα και ψάχνει το φάντασμα. Είναι τόσο μη ρεαλιστικό που σε εκνευρίζει. Ναι θα γινόταν της τρελής σπίτι μου, θα με είχε τρομάξει ένα φάντασμα και πάνω στον πανικό θα θυμόμουν να αρπάξω την κάμερα... Ούτε παπαράτσι του ζει στο Χόλιγουντ δεν θα το έκανε αυτό. Α και το τέλος αηδιαστικά προβλέψιμο!

When fandoms collide...

2009-11-20T01:17:00.001+02:00

Αφιερωμένο στην αγαπημένη μου Annie Hall! Όταν σε συναντήσω ελπίζω να στο δώσω και από κοντά... Προς το παρόν... Απολαύστε Brad Pitt, Quentin Tarantino, SMAP και φαγητό! Ο άντρας σου αγαπητή μου είναι πολύ χαρωπός!

Top-5 Best Galactica Moments...

2009-11-18T23:01:00.005+02:00

ΠΡΟΣΟΧΗ SPOILERS

5. Όσο και να τους συμπαθείς τους Κύλωνες, όταν τους βλέπεις να παρελαύνουν στη Νέα Κάπρικα σφίγγεται η καρδιά σου. Επιβλητική σκηνή που κόβει την ανάσα. Η λάθος ψήφος πληρώνεται ακριβά...

4. Επιτέλους βρήκαν τη γη. Η Kara, τους οδήγησε κι εκεί. H Kara, the Harbinger of Death τους οδηγεί σε μια Γη κατεστραμμένη. Η σιωπή γίνεται ουρλιαχτό και κάπου εκεί απελπίζεσαι κι εσύ μαζί τους. Και τώρα;

Το βίντεο εδώ. Εξαντλητική σκηνή, σου παίρνει τόση ενέργεια που πονάς!

3. Μία από τις ωραιότερες στιγμές σε όλη τη σειρά ήταν το δραματικότερο γεγονός: Η πτώση των αποικιών. Στο the plan, με το υβρίδιο να αναγγέλλει έναν έναν τους πλανήτες που καταστρέφονται, η πιο τραγική στιγμή της ανθρωπότητας παρουσιάζεται τόσο ανατριχιαστικά που νομίζεις ότι είναι πραγματικό γεγονός.

Progress reports arriving. The farms of Aerilon are burning. The beaches of Canceron are burning. The plains of Leonis are burning. The jungles of Scorpia are burning. The pastures of Tauron are burning. The harbors of Picon are burning. The cities of Caprica are burning. The oceans of Aquaria are burning. The courthouses of Libran are burning. The forests of Virgon are burning. The Colonies of Man lie trampled at our feet.

2. It's in the fraking ship! Αλλά γιατί δεν το ακούν όλοι; Και η μεγαλύτερη ανατροπή γίνεται. Κι εσύ μένεις να κοιτάς αποσβολωμένος, σαν βλάκας! Και λίγο αργότερα, κοιτώντας τη μαύρη οθόνη αρχίζεις να αναρωτιέσαι. "Πως αυτός ο άντρας που όσα πίστευε μέχρι τώρα ισοπεδώθηκαν θα κρατηθεί όρθιος; Πως θα ζήσουν από εδώ και πέρα ξέροντας ότι είναι αυτό που χρόνια πολεμούσαν;"

1. Η Kara παίζει στο μυαλό της το All Along The Watchtower και βάζει τις συντεταγμένες για το τελευταίο άλμα. Σε αυτή τη σκηνή ξεχνάς κυριολεκτικά να αναπνεύσεις. Λίγο πριν την ολοκληρωτική καταστροφή η Κάρα θα φέρει τη λύτρωση, το τέλος της ανθρώπινης φυλής όπως την ξέρουμε. Άλλωστε επέστρεψε στη ζωή για να το κάνει. Ίσως η πιο τραγική ηρωίδα σε σειρά και η μοναδική στη σειρά που θα μπορούσα να θεωρήσω άγγελο.

Victims Aren't We All?

2009-11-14T10:37:00.004+02:00

Υπάρχουν κάποιες ταινίες που τις ακολουθεί ένας μύθος. Κάποιες ταινίες που για λόγους που δεν αφορούν αποκλειστικά το περιεχόμενο τους αποκτούν κοινό, τις ακολουθεί ένα σούσουρο και μένουν στην ιστορία κυρίως γι΄αυτό. Ακριβώς τέτοια ταινία είναι και το Κοράκι!

Ένα ζευγάρι δολοφονείται από μία συμμορία τη νύχτα πριν το γάμο τους. Ένα χρόνο μετά εκείνος σηκώνεται από τον τάφο και ζητά εκδίκηση έχοντας στο πλευρό του το απόλυτα γοτθικό και θανατερό πουλί, ένα κοράκι.

Γκόθικ ατμόσφαιρα, ξύλο, πιστολίδι κι ένας πρωταγωνιστής αμείλικτος, κυνικός, τρυφερός. Ένας άντρας καταδικασμένος ακόμη και νεκρός να νιώθει τον πόνο της απώλειας να του κατασπαράζει την ψυχή, αποφασισμένος να εκδικηθεί. Μόνος αλλά σχεδόν ανίκητος πλέον θα γίνει ένα με το σκοτάδι της νύχτας και θα κυνηγήσει αμείλικτα όσους δολοφόνησαν την αγαπημένη του. Δεν ξέρω αν υπάρχει κάτι που θα μπορούσα να μην λατρέψω σε αυτή την ταινία.

Σκοτεινή αλλά παράξενα αισιόδοξη και ντυμένη με υπέροχη μουσική. Σχεδόν παιδιάστικα ρομαντική δεν γίνεται να μην σε αγγίξει. Μεταφορά κόμικ που σύμφωνα με τους γνώστες θα μπορούσε να είναι καλύτερη.

Αυτό όμως που πραγματικά απογείωσε την ταινία ήταν ένα δραματικό γεγονός. Ο άδικος χαμός το Brandon Lee. Δολοφονία ή ατύχημα δεν έχει σημασία. Ο μύθος δεν άργησε να χτιστεί και διάφορες ιστορίες να ακολουθούν από τότε την ταινία.

ΥΓ: Ευτυχώς που ο Νίκολσον και ο Pennywise την έβγαλαν καθαρή γιατί αμφιβάλω αν άλλος ηθοποιός θα δεχόταν ποτέ να παίξει ήρωα με άσπρο make-up!

Οι καλύτερες σειρές της δεκαετίας

2009-11-11T22:32:00.004+02:00

Ζήλεψα από το seagazing που οργανώνει ψηφοφορία για τις 20 καλύτερες ταινίες τις δεκαετίας(αν δεν το έχετε πάρει χαμπάρι τρέξτε) και σκέφτηκα να κάνουμε κάτι αντίστοιχο και για τις σειρές. Εδώ τα πράγματα είναι κάπως δύσκολα όμως γιατί πως αντιστοιχίζεις μια σειρά σε μια δεκαετία; Οπότε κάποιοι κανόνες θα μας διευκολύνουν κάπως:

1. Πάνω από τις μισές σαιζόν θα πρέπει να έχουν παιχτεί μέσα στη δεκαετία. Π.χ. το South Park μπορεί να παίξει ενώ τα x-files όχι.
2. Αν η σειρά δεν είναι ολοκληρωμένη θα πρέπει να έχουν παίξει τουλάχιστον 2 season. Πχ το Dexter μπαίνει ενώ το Fringe όχι(σε αυτό τον κανόνα θα ήθελα τη γνώμη σας αν και θεωρώ μια σειρά που ξεκίνησε τώρα, ουσιαστικά θα αποτελεί μέρος της επόμενης δεκαετίας).
3. Επειδή οι σειρές είναι σαφώς λιγότερες από τις ταινίες, αυτή η λίστα θα γίνει με δεκάδες. Η βαθμολογία είναι η εξής:
1η- 20
2η- 15
3η- 10
4η- 8
5η- 6
6η- 5
7η- 4
8η- 3
9η- 2
10η- 1
4. Δηλώνετε συμμετοχή στα σχόλια. Τη λίστα μπορείτε να την αναρτήσετε σε δικό σας blog(και αν είναι εύκολο να μου αφήσετε link στα σχόλια), να μου τη στείλετε με email στο tarantinogr@gmail.com(με αποτέλεσμα να λέει μετά ο Jack ότι νόθευσα τα αποτελέσματα), ή να τη δημοσιεύσετε στο blog κάποιου άλλου αφού συνεννοηθείτε μεταξύ σας.
5. Η ψηφοφορία λήγει 30/12.

The seed is planted...terror grows...

2009-11-09T18:40:00.004+02:00

Τι θα γίνει αν σκάσουν εξωγήινοι στη γη; Θα στείλουμε το στρατό, πρεσβευτές, στην τελική τον Χαρδαβέλλα ή την Σιγκούρνει που δεν μασάει από τέτοια.

Τι γίνεται όμως όταν ο εξωγήινος οργανισμός χρησιμοποιεί σαν ξενιστή το ανθρώπινο σώμα; Τι γίνεται όταν ο άνθρωπός σου, ο φίλος, ο γνωστός σου δεν φέρονται όπως παλιά; Όταν κυριολεκτικά γίνονται άλλοι άνθρωποι και απλά δεν ξέρεις τι φταίει;

Αυτή η πολύ απλή αλλά πανέξυπνη υπόθεση οδήγησε στη δημιουργία του λατρεμένου Invasion of the Body Snachers. Η απειλή είναι άγνωστη. Καμιά εισβολή δεν έγινε φανερά και κανείς δεν ξέρει πως να την αντιμετωπίσει. Κυρίως όμως δεν είναι σίγουροι ότι πρόκειται για κάτι τέτοιο.

Η ταινία δεν είναι τίποτα το φοβερό. Στο ίδιο στυλ υπάρχει πάντα το The Thing που μπορεί να σε κάνει να νιώσεις ένταση. Εδώ δεν έχουμε τίποτα το συγκλονιστικό στον ψυχολογικό τομέα, όμως σε καμία περίπτωση δεν βαριέσαι. Έχει και τα απαραίτητα σιχαμερά περιστατικά για να γουστάρεις.

Το καλύτερο remake(προσωπικά μου άρεσε περισσότερο από το πρωτότυπο) με πολύ καλές ερμηνείες, τον κάπταιν Σποκ και μία εκπληκτική και αξιομνημόνευτη σκηνή στο φινάλε...

Scream Awards 2009

2009-11-03T23:14:00.004+02:00

Έχω ξαναπεί ότι είναι τα αγαπημένα μου βραβεία; Το έχω ξαναπεί! Λοιπόν συνοπτικά τα βραβεία θα τα βρείτε εδώ. Το True Blood σάρωσε, μάζεψε τα πάντα όλα και πήγε σπίτι του. Υπέροχες εμφανίσεις: Quentin Tarantino, Johnny Depp, Keith Richards... Αποχαιρετήσαμε το Battlester Galactica και έσκασαν οι ηθοποιοί με...raptor! Hell of a night! Άντε και του χρόνου!!!

Τι είδαμε στα Scream Awards:

Exclusive trailer του Shutter Island:

Shutter Island - Exclusive Trailer | SpikeTV | SPIKE.com

Extended trailer της Αλίκης:

Αποκλειστικό βίντεο από την σειρά που αναμένουμε με αγωνία και που ξεκινάει αυτή την εβδομάδα, V:

V - Exclusive Clip | Movies & TV | SPIKE.com

Χαιρετίσαμε το Galactica και μάλιστα το έκανε το cast του Big Bang Theory:

Big Bang Theory | SpikeTV | SPIKE.com

Tribute to Battlestar Galactica | SpikeTV | SPIKE.com

So Say We All

Τα μάζεψε όλα το True Blood. Το είπα ε;

Καλύτερο show(ήθελα Dexter, αλλά καθόλου δεν με χάλασε), καλύτερος κακός(μα ποιος άλλος φυσικά!), καλύτερος ανδρικός και γυναικείος ρόλος!

Καλύτερες παρουσίες:

Quentin Tarantino:

Quentin Tarantino Honors George A. Romero | SpikeTV | SPIKE.com

William Shatner:

William Shatner Roasts JJ Abrams | SpikeTV | SPIKE.com

Η καλύτερη παρουσία! Κι έκλεψε και το βραβείο του JJ!

Keith Richards:

Das weisse Band - Λευκή Κορδέλα

2009-11-02T07:03:00.002+02:00

Για μένα η πιο αναμενόμενη ταινία της σαιζόν(εκτός αν υπολογίσουμε τους μπάσταρδους σε αυτή τη χρονιά). Ίσως πρόκειται για την καλύτερη ταινία της χρονιάς, ίσως και της δεκαετίας και αν όχι, σίγουρα στις πέντε καλύτερες! Ο Χάνεκε ξεπέρασε τον εαυτό του και άγγιξε την τελειότητα, μην πω την ξεπέρασε κι αυτή!

Η μονότονη ζωή ενός χωριού βουτηγμένου στον καθωσπρεπισμό διαταράσσεται όταν περίεργα ατυχήματα αρχίζουν να συμβαίνουν. Η νέα γενιά γαλουχείται υπό αυστηρούς κανόνες, καταπιεσμένη, σε μια κοινωνία όπου το φαίνεσθαι είναι το μόνο που έχει σημασία. Που θα είναι αύριο αυτά τα παιδιά; Ποιες θα είναι οι συνέπειες στην αυριανή κοινωνία;

Η ταινία εισχωρεί βαθιά στη γέννηση του μεγαλύτερου κακού που βρήκε την ανθρώπινη ιστορία και το κάνει τόσο απλά, αργά και ανεπιτήδευτα που εκπλήσσει. Διαφορετικές οικογένειες με τις δικές τους ιστορίες, με τις δικές τους διαστροφές, με τους δικούς τους κώδικες. Κάθε μία από αυτές όμως βρίσκεται παγιδευμένη κάτω από τη γενικότερη ηθική που διέπει την κοινωνία του χωριού.

Το ποιος οφείλεται για τα "ατυχήματα" ελάχιστη σημασία έχει. Το πως, το γιατί ίσως έχουν μεγαλύτερη. Αυτό που κυρίως ενδιαφέρει τον Χάνεκε είναι ο αντίκτυπος που έχουν στους κατοίκους. Αν και κυρίως αντιμετωπίζει αυτά τα "ατυχήματα" σαν την αφορμή για να παραμερίσει τις κουρτίνες, να ανοίξει λίγο τα παραθυρόφυλλα και κοιτάξει τι συμβαίνει σε αυτά τα σπίτια πίσω από τις κλειστές αλλά πάντα ακλείδωτες πόρτες.

Όταν σπέρνεις ανέμους, θα θερίσεις θύελλες. Και οι θύελλες θα έρθουν τόσο δυνατές που θα παρασύρουν τα πάντα. Οι σπόροι δεν ήταν απαραίτητα οι καλύτεροι, όμως οι...κηπουροί ήταν οι καλύτεροι του είδους τους.

Μια υπέροχη αλληγορία για το πως μπορεί να γεννηθεί όχι μόνο ο φασισμός αλλά και η τρομοκρατία. Πώς ο φόβος οδηγεί σε λανθασμένες και σπασμωδικές κινήσεις. Πως μια κλειστή, θρησκόληπτη κοινωνία παλεύει να διατηρήσει το καλό της πρόσωπο όσο σαπίζει εσωτερικά...

Μοναδική φωτογραφία, η καλύτερη που έχω δει εδώ και καιρό με το ασπρόμαυρο να αποτελεί ένα ακόμη σύμβολο, ένα ακόμη όπλο στα επιδέξια χέρια του Χάνεκε... Μεγάλο μπράβο αξίζει στα πιτσιρίκια που όλα παίζουν εξαιρετικά!

The Man From Earth...

2009-10-31T17:32:00.005+02:00

Τι θα γινόταν αν ένας άνθρωπος ζούσε χιλιάδες χρόνια; Χωρίς να είναι βαμπίρ ή μάγος ή οτιδήποτε άλλο, απλά ο οργανισμός του δεν γερνάει. Τι θα γινόταν αν ένα απόγευμα αποφάσιζε να το αποκαλύψει στους κοντινούς του φίλους; Θα γινόταν μία απροσδόκητα καλή ταινία και αυτή η ταινία είναι το Man From Earth(πόσο έξυπνος τίτλος).

Γυρισμένη εξ ολοκλήρου σε ένα μικρό υπέροχο σπίτι(κυρίως στο χώρο του σαλονιού), δεν γίνεται καθόλου ασφυκτική ή βαρετή. Ίσα ίσα γίνεσαι κι εσύ αυτόματα μέρος της παρέας και ανυπομονείς για περαιτέρω ιστορίες. Μία διαλογική ταινία που είναι αρκετά καλογραμμένη και κυρίως απίστευτα ενδιαφέρουσα.

Μία παρέα επιστημόνων και ειδικών έρχεται αντιμέτωπη με το αδιανόητο. Βιολόγος, αρχαιολόγος, θεολόγος, ψυχίατρος βλέπουν όλα είχαν διδαχθεί να καταρρέει μπροστά στα μάτια τους. Πόσο εύκολο είναι για έναν επιστήμονα να δεχθεί λάθη και παραλείψεις της επιστήμης του; Πόσο εύκολα πείθεται για κάτι που είναι τελείως κόντρα σε αυτά που ξέρει αλλά παραδόξως φαίνεται τόσο λογικό; Και με τη θεολόγο τι γίνεται; Όταν η πίστη της διαλύεται και μοιάζει να το κάνει τόσο λογικά, τι επιλογές έχει;

Μου αρέσουν πολύ οι ταινίες όπου μια παρέα πίνει και συζητά. Όταν όμως η συζήτηση βασίζεται σε μια τόσο απίθανη ιδέα είναι υπέροχη. Επιστήμονες να ανταλλάσσουν επιχειρήματα, να τη διανθίζουν με geek humor και να σαρκάζουν ο ένας τον άλλον. Πραγματικά απορώ που δεν την είχα δει νωρίτερα...

Θέτει ερωτήματα, σε προβληματίζει και σε βάζει τόσο στη θέση του πρωταγωνιστή όσο και του ακροατηρίου του. Τι θα γινόταν αν...;

Η Νύχτα έπεσε στην Παραλιακή (34)

2009-10-29T22:44:00.002+02:00

Και άλλο ένα νέο κεφάλαιο! Όπου η Άννα λεει την πιο γελοία ατάκα της ιστορίας και η Ζωή πουλάει την ευτυχία της για ένα δίσκο του Νίνο. :Ρ

---------------------------------------------------

Την ίδια εκείνη μέρα η Ζωή ήταν με το Νίνο στο κέντρο και καθώς ετοιμάζονταν είχαν κάνει την ατμόσφαιρα πιο κεφάτη. Φυσικά γιατί ο Γιόκο είχε πει στο Νίνο ότι θα του ετοίμαζε σύντομα το συμβόλαιο. Εφόσον ο Πης είχε εξασφαλιστεί δεν υπήρχε λόγος να περιμένει. Αν και ο Πης εξασφαλίστηκε με τον ιδρώτα της Ζωής στα D&G σεντόνια του… Ο Νίνο δε θα το μάθαινε ποτέ. Για προφανείς λόγους.
«Υπογράφουμε ψαρούκλες, τα μαλλιά μας γίναν μπούκλες!» τραγουδούσε η Ζωή.
Ο Νίνο έπαιζε περίτεχνα κομμάτια με το μπουζούκι. Το αποψινό πρόγραμμα θα ήταν σπέσιαλ! Η Στελίνα φαίνονταν ικανοποιημένη που οι υπάλληλοι της ήταν τόσο χαρούμενοι. Χωρίς να γνωρίζει το πόσο την είχε υπονομεύσει η Ζωή. Αν η Αρσινόη ήταν εκεί, κάτι θα υποψιάζονταν. Αλλά η Στελίνα ήταν τόσο υπεράνω που δεν την άγγιζαν οι μικροψυχίες.
«Πολύ χαίρομαι που σήμερα δείχνουν κεφάτοι.» εκμυστηρεύτηκε στην Άγια. Η οποία κοίταξε με μισό μάτι τη Ζωή, γιατί εξακολουθούσε να πιστεύει ότι ήθελε να της φάει το γκόμενο.
Η Αρσινόη πήγε στο διαμέρισμα του Τζιν, γιατί την είχε καλέσει να δουν μια ταινία. Αφού την είδαν τρώγοντας πίτσα, ο Τζιν θέλησε να κάνει ένα ντους. Άφησε λοιπόν την Αρσινόη να βλέπει τηλεόραση μόνη της και πήγε στο μπάνιο. Κόντευε 11.
Εκεί λοιπόν που η Αρσινόη καθόταν και έβλεπε μια σατυρική εκπομπή, το κινητό του Τζιν, που βρίσκονταν δίπλα της, χτύπησε. Η Αρσινόη κοίταξε ποιος καλούσε. Προς μεγάλη της έκπληξη είδε πως ήταν η Άννα. Το άφησε να χτυπήσει και μετά είδε πως καταγράφηκε ένα μήνυμα. Κλασική περίεργη, έβαλε να το ακούσει.
«ΕΛΑ ΤΖΙΝΑΚΟ. ΕΙΜΑΙ ΤΟ ΑΝΝΟΥΛΙΝΙ! ΚΑΘΟΜΟΥΝ ΕΔΩ ΚΑΙ ΣΕ ΣΚΕΦΤΟΜΟΥΝ ΚΑΙ… ΑΧ ΑΝΑΣΤΑΤΩΘΗΚΑ! ΜΟΥ ΕΙΠΕΣ ΠΩΣ ΘΕΣ ΠΟΛΥ ΝΑ ΜΕ ΞΑΝΑΔΕΙΣ ΚΑΙ ΝΑ ΕΠΑΝΑΛΑΒΟΥΜΕ ΕΚΕΙΝΟ ΤΟ ΒΡΑΔΥ. ΜΟΝΟ ΠΟΥ ΑΥΤΗ ΤΗ ΦΟΡΑ ΕΓΩ ΘΕΛΩ ΝΑ ΕΙΜΑΙ Ο ΛΕΩΝΙΔΑΣ! ΜΟΛΩΝ ΛΑΒΕ ΠΑΙΔΑΡΕ!»
Η Αρσινόη έκλεισε το τηλέφωνο τρέμοντας. Η Άννα ήταν αυτή; Η γνωστή Άννα; Τι είχε συμβεί στ’ αλήθεια με το Τζιν; Του κάθισε εκείνο το βράδυ; Πίστευε ότι απλά θα κοιμόντουσαν και όχι… Και τώρα θα το επαναλάμβαναν; Αυτό σημαίνει ότι θα έπεσε το κάστρο; Ήταν επιπόλαιο; Κάτι μέσα της έλεγε πως όχι…
Μετά από μια στιγμή σιγής, κατά την οποία η Αρσινόη κοκκίνισε, σηκώθηκε απότομα και έτρεξε στο μπάνιο. Άνοιξε την πόρτα. Ο Τζιν ήταν ακόμα στο ντους. Μπήκε μέσα με τα ρούχα και τον κόλλησε στον τοίχο. Ύστερα χωρίς να τον αφήσει να μιλήσει τον φίλησε, κάνοντας τον να ρίξει το σαπούνι.
Ο Τζιν εκείνη τη στιγμή σκέφτηκε να ευχαριστήσει την Άννα, η οποία σίγουρα είπε ότι της είχε δείξει… Η Άννα χτύπαγε το κεφάλι της στον τοίχο.
Το επόμενο πρωί όλοι στην παραλιακή ξύπνησαν ικανοποιημένοι. Η Ζωή ετοίμασε το Νίνο που θα πήγαινε να κάνει τα συμβόλαια. Θα συζητούσε τους όρους, το μισθό, τα πάντα. Του σιδέρωσε το παλιό του το σακάκι το διπλοσταυροκούμπωτο και του έδωσε ένα μπρελόκ που έφερνε καλή τύχη.
«Άντε Ζωή! Και όταν γυρίσω θα σου φέρω ένα δώρο!» της είπε χαρωπά.
«Δεν είναι ανάγκη πασά μου! Γύρνα εσύ και θα σου κάνω δώρο εγώ…» είπε και κοκκίνισε.
Ο Νίνο έφυγε περιχαρής. Η Ζωή τον είδε να απομακρύνεται και έγειρε στην πόρτα. Για μια στιγμή ένιωσε τύψεις που του φόρεσε κέρατο αλλά όταν θυμήθηκε πως όλα ήταν για ανώτερο σκοπό, το ξέχασε. Θα πήγαινε στον Πη αργότερα να παραιτηθεί από τη δουλειά της ως καθαρίστρια και δεν θα τον είχε ανάγκη ποτέ πια.
Έτσι πίστευε δηλαδή, γιατί όταν μπήκε στο σπίτι του, εκείνος της άνοιξε με το μπουρνούζι. Το φριζαρισμένο του μαλλί ήταν πολύ φουντωμένο. Η Ζωή ανατρίχιασε.
«Τι θες; Δεν είναι η μέρα σου να καθαρίσεις!» της είπε.
«Το ξέρω. Και δεν θα είναι ποτέ πια! Παραιτούμαι! Καλή σου μέρα!» είπε η Ζωή και πήγε να φύγει.
Αλλά τότε ο Πης της έπιασε τον καρπό και την ακινητοποίησε. «Για μισό λεπτό. Τι σε κάνει να νομίζεις ότι μπορείς να φύγεις έτσι απλά;» τη ρώτησε.
«Το δικαίωμα μου ως εργαζόμενη να παραιτηθώ! Άσε με!» έκανε η Ζωή που πάσχιζε να ελευθερωθεί.
«Εργαζόμενη; Αγαπητή μου δεν είσαι εργαζόμενη. Είσαι σκλάβα μου!»
«Εεεε; Από πού κι ως πού; Τρελάθηκες;»
«Καθόλου. Εκτός και θες να μάθει ο αρραβωνιαστικός σου γιατί υπέγραψε τόσο γρήγορα συμβόλαιο!»
Η Ζωή έπαψε να αντιστέκεται. Ο Νίνο δεν έπρεπε ποτέ να μάθει. Αναστέναξε. Άτιμη η ώρα και η στιγμή που δέχτηκε να κάτσει στον Πη. Λες και δεν ήξερε τι σόι εργοδότης ήταν. Από αυτούς που προσλαμβάνουν νέες και ωραίες υπάρξεις σαν του λόγου της για να τις εκμεταλλευτούν μετά σεξουαλικά.
«Πολύ ωραία. Τώρα έλα μέσα να μου κάνεις μασάζ. Και μετά θα κάτσεις να σε…»
Η Ζωή αναστέναξε. Τι άλλη επιλογή είχε; Αφού κυλίστηκε μια φορά στο βούρκο της ακολασίας θα κυλιόταν κι άλλη. Τουλάχιστον ο Πης ήταν και όμορφος. Φανταστείτε να ήταν κανένας άσχημος γέρος!

Julie & Julia

2009-10-29T07:18:00.002+02:00

Julie and Julia. Δύο παράλληλες ιστορίες σε δύο διαφορετικές εποχές. Και οι δύο χτίζονται γύρω και μέσα σε κατσαρόλες και ταψιά, ανάμεσα σε φρέσκα λαχανικά και μεγάλα κομμάτια βούτυρο...

Το 1948 στο Παρίσι η Julia Child θα αρχίσει να μαθαίνει γαλλική κουζίνα για να καταπολεμήσει τη βαρεμάρα της. Θα εξελιχθεί σε αστέρι της μαγειρικής, θα γνωρίσει εξίσου παθιασμένες φίλες και θα γράψουν τον απόλυτο οδηγό γαλλικής κουζίνας για Αμερικάνες νοικοκυρές.

Το 2002 στην Αμερική η Julie για να καταπολεμήσει τη δική της βαρεμάρα και το αδιέξοδο στο οποίο έχει βρεθεί με την καριέρα της, θα αρχίσει να μαγειρεύει και τις 524 συνταγές της Julia Child και να καταγράφει τα αποτελέσματα στο blog της. Όλο αυτό το ονομάζει Julie/Julia project και σκοπεύει να το βγάλει σε πέρας σε ένα χρόνο!

Και οι δύο στο πλευρό τους έχουν τους συζήγους τους που τις λατρεύουν και τις ανέχονται. Δύο γυναίκες που δεν γνωρίστηκαν ποτέ αλλά έχουν πολλά κοινά η μιά με την άλλη. Δύο διαφορετικές ιστορίες που ενώ εξελλίσοσονται παράλληλα, συναντιούνται!

Η ταινία δεν είναι τίποτα φοβερό. Είναι όμως εξαιρετικά ευχάριστη. Περνάς υπέροχα και σου ανοίγει την όρεξη. Δεκάδες υπέροχα πιάτα παρελαύνουν μπροστά σου και σου παίρνουν τα μυαλά! Δυστυχώς όμως κρατάει αδικαιολόγητα πολύ. Επίσης περιλαμβάνει όλα τα γνωστά κλισέ που προσωπικά σε τέτοιες ταινίες λατρεύω.

Και φυσικά μια Meryl Streep να δίνει ρέστα με μια απίστευτη άνεση. Αυτή η γυναίκα και κρεμάστρα να υποδυθεί θα είναι υποψήφια για Όσκαρ! Πολύ καλή επίσης και η Amy Adams, η οποία έχει πολύ μέλλον μπροστά της αν κρίνουμε από το ταλέντο της.

Up

2009-10-27T07:17:00.001+02:00

Πολύ άργησα να το δω τελικά! Η Pixar το έκανε πάλι το θαύμα της! Μαγευτική, συγκινητική, ζεστή! Το Up πραγματικά το λάτρεψα!

Δεν είναι κάτι το εξαιρετικό σαν ιδέα. Δεν εμβαθύνει πολύ. Δεν είναι καν πολύ αστείο. Είναι όμως μια πολύ όμορφη ιστορία. Ανθρώπινη και γλυκιά σε αγγίζει πραγματικά. Ο Carl Fredricksen δεν κατάφερε να πραγματοποιήσει το ταξίδι που υποσχέθηκε στην αγαπημένη του κι έτσι όταν αυτή πεθαίνει, αποφασίζει να το κάνει μόνος του και μάλιστα με τον πιο εκκεντρικό τρόπο. Δένοντας ατέλειωτα μπαλόνια στο σπίτι και ταξιδεύοντας με αυτό!

Κάπως έτσι ξεκινάει ένα παραμύθι που στοχεύει κατευθείαν στην καρδιά μας και στις παιδικές μας αναμνήσεις! Ένα ταξίδι, μπαλόνια, περιπέτειες, καινούριοι κόσμοι και χαρακτήρες για να ανακαλύψεις!

Όπως συνηθίζει η Pixar δεν απευθύνεται μόνο σε παιδιά(αν και δεν θα είχα κανένα πρόβλημα). Κι ένας ενήλικας μπορεί πολύ εύκολα να το παρακολουθήσει και να το αγαπήσει. Όμως, αντίθετα με το Wall-e ας πούμε, δεν είναι η ιστορία αυτό που θα κρατήσει τον ενήλικα θεατή, ούτε τα μηνύματα που τυχόν περνάει(αν και αυτό το κάνει πολύ καλά). Είναι το συναίσθημα που βγάζει, η αθωότητα και το ότι τελικά είναι τόσο ξεκούραστο, ευχάριστο και όταν τελειώνει νιώθεις ευτυχισμένος...

Σαν animation τώρα, δεν είναι τίποτα λιγότερο από αυτό που περιμένεις. Σχεδόν τέλειο, όπως όλα της Pixar που ποτέ δεν κάνει προχειροδουλειές. Υπέροχα χρώματα, συμπαθητικές φυσιογνωμίες, ένας τέλειος σκύλος... Τον παππούλη θέλω να τον πάρω σπίτι μου!

Somewhere in the Universe, there must be something better than man...

2009-10-25T13:17:00.004+02:00

Σιχαινόμουν τις ταινίες επιστημονικής φαντασίας. Ντρέπομαι που το λέω αλλά δεν έχω δει ολόκληρο Satrwars ποτέ. Έλα όμως που έχει ο καιρός γυρίσματα και με το Battlestar Galactica έπαθα ζημιά. Τώρα που είδα το The Plan ήθελα κι άλλη δόση από διάστημα και sci fi και λέω δεν βλέπω κάτι τέτοιο; Starwars, aliens και τέτοια ακόμη δεν με τραβάνε(αν και το πρώτο αν με καθίσει κάποιος κάτω θα το δω) οπότε αποφάσισα να δω κάποιες που είχα δει παλιά και μου άρεσαν. Και ξεκίνησα με τον Πλανήτη των Πιθήκων(το παλιό εννοείται, αν και του Burton μου κρυφοαρέσει!).

Τέσσερις άνθρωποι έχουν φύγει από τη γη προς εξερεύνηση. Το σκάφος τους πέφτει σε έναν πλανήτη, ενώ συνειδητοποιούν ότι ταξίδευαν για πολλά έτη φωτός(εδώ μπαίνουν κάτι επιστημονικά, η θεωρία της σχετικότητας προφανώς και άλλα τέτοια που ψιλοκαταλαβαίνω αλλά με μπερδεύουν) και ουσιαστικά έχουν προχωρήσει χιλιάδες χρόνια μπροστά.

Από το σκάφος βγαίνουν ζωντανοί οι τρεις και αρχίζουν να εξερευνούν αυτόν τον πλανήτη. Θα ανακαλύψουν ότι κατοικείται από ομιλούντες πιθήκους που κάνουν κουμάντο, ενώ οι άνθρωποι θεωρούνται κατώτερο είδος, δεν μιλάνε και ζουν κυνηγημένοι. Οι πίθηκοι θα τους κυνηγήσουν και αυτόν που θα πιάσουν ζωντανό θα τον φυλακίσουν. Εκεί θα τον γνωρίσει η πιθηκούλα επιστήμονας που πιστεύει ότι οι άνθρωποι μπορούν να εξημερωθούν και ο αρραβωνιαστικός της που πιστεύει ότι οι πίθηκοι προέρχονται από τον άνθρωπο και όπως είναι λογικό τον θεωρεί τον χαμένο κρίκο της εξέλιξης.

Στη συνέχεια θα έχουμε δίκες, κυνηγητά, φανατισμένους θρησκόληπτους πιθήκους που φέρονται σαν...άνθρωποι! Η ταινία είναι μια φοβερή αλληγορική ιστορία. Πετύχαμε εξελικτικά; Που οδηγεί η εξέλιξη; Μπορούμε να την καθορίσουμε; Μήπως είναι καλύτερο να γυρίσουμε προς τα πίσω;

Ταυτόχρονα θίγει θέματα όπως ο θρησκευτικός φανατισμός, και κυρίως το μεγάλο θέμα της επιστημονικής φαντασίας, ποια είναι τα όρια της επιστήμης και της τεχνολογίας! Το τελευταίο σαν θεματική μου αρέσει πάρα πολύ(ίσως γι΄αυτό έφαγα τέτοιο κόλλημα με το Galactica) κυρίως γιατί ακόμη δεν έχω σχηματίσει προσωπική άποψη.

Από τις αγαπημένες μου ταινίες του είδους. Μου αρέσει πολύ και το ότι είναι αληθοφανής! Πιθανότατο σενάριο(αν και πιο πιθανό θα ήταν ο αντίστοιχος πλανήτης των κατσαρίδων). Και φυσικά αυτό το φοβερό τέλος!!!

Battlestar Galactica: The Plan

2009-10-22T07:06:00.002+03:00

Μήπως τελικά ο χαρακτηρισμός Best Show Globally δεν βγήκε τυχαία; Ένα υπέροχο ταξίδι που πραγματικά ΔΕΝ πρέπει να τελειώσει. Ποιος τη γραμμάει την Ιθάκη; Μακάρι να μην φτάναμε ποτέ!

Μία ακόμη ταινία. Αυτή τη φορά βλέπουμε τα γεγονότα από την πλευρά των Κυλώνων. Γιατί αυτό είναι το BSG. Δεν υπάρχουν καλοί και κακοί. Ακόμη και οι χειρότεροι, το πλήρωμα του Πήγασος, ήρθε το Razor όχι να τους δικαιολογήσει, αλλά να μας δείξει την πλευρά τους!

Ήρθε λοιπόν η στιγμή να γνωρίσουμε του Κύλωνες! Τους γνωρίσαμε σαφώς στη σειρά αλλά κάποια πράγματα ήταν άγνωστα. Νομίζαμε ότι τα ξέραμε αλλά κάναμε λάθος. Βλέποντας το και ξαναζώντας στιγμές σκέφτεσαι όσα πίστευες τότε για τα γεγονότα και χαμογελάς. Πόσο λάθος έκανες και σε κάθε επεισόδιο κάτι από αυτά καταρρίπτονταν.

Έμελλε λοιπόν να δούμε και το πως σκέφτονται οι Κύλωνες. Οι ψυχρές, άκαρδες(όχι με την ιατρική έννοια) μηχανές. Ένα πράγμα είναι ικανό να σπάσει την υπολογιστική τους φύση. Αυτό για το οποίο δεν προγραμματίστηκαν, αυτό που ο αρχηγός τους θέλει να εξαλείψει από κάθε κομμάτι της ύπαρξής τους, την ανταπόκριση στην ανθρώπινη αγάπη. Σε αυτό το συναίσθημα που οδηγεί σε λάθος υπολογισμούς, πόνο και που σε αφήνει εκτεθειμένο... Στην τελική στόχος τους είναι εφόσον ξεπέρασαν τους ανθρώπους, να τους καταστρέψουν και να δημιουργήσουν έναν δίκαιο Κυλωνικό κόσμο.

Το Σχέδιο αυτό εκπροσωπεί ως το τέλος ο Κάβιλ. Το νούμερο ένα από τα ανθρωπόμορφα μοντέλα. Ένας Κάβιλ που έκλεβε πάντα την παράσταση. Ένας σχεδόν τέλειος ηθοποιός, ένας ως την παραμικρή λεπτομέρεια καλογραμμένος χαρακτήρας... Δεν έχει ίχνος συναισθήματος, δεν τρεμοπαίζει το βλέμμα του σε καμία περίπτωση, είναι η πιο καλοκουρδισμένη μηχανή στο σύμπαν. Δεν διστάζει να σκοτώσει ένα μικρό παιδί. Μαχαίρωσε τον "πειρασμό" ψυχρά, ίσως από φόβο να μην δημιουργηθούν μέσα του ανθρώπινα αισθήματα. Όπως σχεδόν συνέβη σε ένα από τα υπόλοιπα μοντέλα της σειράς του!

Μία υπέροχη ταινία που κυλάει σαν νερό. Γραμώτο ήθελα κι άλλο! Οι μοναδικές μουσικές είναι εκεί για να σε συγκινήσουν. Σκηνές από τη σειρά(από άλλη οπτική γωνία αυτή τη φορά) είναι εκεί για να σου θυμίσουν όσα όμορφα πέρασες, όλοι οι αγαπημένοι πρωταγωνιστές (εκτός από την Πρόεδρο) εκεί και αυτοί σαν παλιοί φίλοι που πέρασαν για λίγο. ΘΕΛΟΥΜΕ ΚΙ ΑΛΛΟ ΛΕΜΕ. Εξάλλου όλα αυτά έχουν ξανασυμβεί και μακάρι να ξανασυμβούν ξανά και ξανά και ξανά...

Cul de sac

2009-10-20T07:03:00.002+03:00

Δύο κακοποιοί ψάχνουν καταφύγιο σε έναν απομονωμένο πύργο. Ο ένας, τραυματισμένος δεν θα τα καταφέρει όμως ο άλλος θα φτάσει ως εκεί και θα κρατήσει ομήρους το περίεργο ζευγάρι κατοίκων.

Ο George αρχίζει να συνέρχεται από την κρίση μέσης ηλικίας που τον έκανε να κλείσει το εργοστάσιο, να χωρίσει τη γυναίκα του και να παντρευτεί μία πολύ νεώτερή του, η οποία δεν χάνει ευκαιρία να τον υποτιμά και να του θυμίζει πως δεν είναι όσο άντρας θα ήθελε. Εκείνος υπομένει στωικά όσα του κάνει ή του λέει είτε γιατί την αγαπάει είτε γιατί δεν ξέρει πως να αντιδράσει.

Δύο άνθρωποι που φανερά έχουν βαρεθεί και κουραστεί αλλά ακόμη ο ένας δεν το έχει συνειδητοποιήσει ενώ η άλλη δεν θέλει ίσως να το παραδεχτεί. Και σε αυτό το σημείο τους βρίσκει ο Dickie. Σκληροτράχηλος και άγριος δεν είναι δύσκολο γι΄αυτόν να κουμαντάρει τον George. Όχι όμως και την Teresa, η οποία όμως διασκεδάζει πολύ. Το ζευγάρι θα μπορούσε εύκολα να ξεφύγει της ομηρίας του. Όμως δεν κάνει παρά μόνο κάποιες καταδικασμένες στην αποτυχία απόπειρες. Γιατί παραμένουν δέσμιοι του άγνωστου αυτού άντρα; Ο μεν George φοβάται. Θέλει να μείνει ψύχραιμος και να περιμένει να τελειώσει όλο αυτό. Η δε Teresa το βλέπει σαν μια διέξοδο στην ανία της. Επιτέλους έγινε κάτι ενδιαφέρον και είναι αποφασισμένη να το διασκεδάσει.

Η ταινία καταβάθος είναι κωμωδία. Υποβόσκει παντού το τρομερό χιούμορ που πάντα είχε ο Πολάνσκι. Ταυτόχρονα σαρκάζει την αστική τάξη και παίζει όπως μόνο αυτός ξέρει με τους χώρους δημιουργώντας μια μοναδική ατμόσφαιρα. Εξωτερικοί και εσωτερικοί χώροι μπερδεύονται, ένα κτίσμα αλλόκοτο όπως οι κάτοικοί του (και οι νυν και ο πρώην) όπου το μέσα από το έξω σχεδόν δεν ξεχωρίζει. Φυλακισμένοι σε μια φυλακή με ορθάνοιχτες πόρτες οι πρωταγωνιστές, τόσο φυσικά από τον Dickie όσο και ψυχικά σε μια κατάσταση που μόνοι τους επέλεξαν αλλά δεν τους ικανοποιεί!

Όπως συνηθίζει ο Polanski απομονώνει τους πρωταγωνιστές του και αφήνει την ένταση και την κλειστοφοβία να κάνουν τα υπόλοιπα! Δουλεύει επιδέξια την κάμερα και τους φακούς και καδράρει υπέροχα τους τρεις χαρακτήρες. Υπέροχη τελική σκηνή, σχεδόν σπαρακτική, μπορεί να μη είναι ευχάριστη ή ακριβώς αναμενόμενη όμως με έναν πολύ παράξενο τρόπο σε λυτρώνει σαν θεατή.

The scariest comedy of all time!

2009-10-18T12:49:00.003+03:00

Αν κάτι ξέρει καλά να κάνει ο Mel Brooks, αυτό είναι να σε κάνει να γελάς. Ίσως η "αγαπημένη" μου από τις ταινίες του είναι το Young Frankenstein. Μια απίθανη παρωδία των monster movies με τραγελαφικές καταστάσεις.

Παρακολουθούμε έναν επιστήμονα που απαρνούμενος τις ρίζες του επιμένει ότι το επώνυμο του προφέρεται "φρονκοστιν" αλλά τελικά θα υποκύψει κάτω από το βάρος της επιστημονικής περιέργειας. Είναι ο μόνος χαρακτήρας που δεν βρίσκεται εκεί για να βγάλει γέλιο. Ανεπτυγμένος στο έπακρο, παρουσιάζει εξαιρετικά το ταξίδι αυτό του ανθρώπου. Από την αμφισβήτηση και την άρνηση της δουλειάς του παππού του, στην ελπίδα ότι όντως θα μπορούσε να πετύχει το πείραμα και να δώσει ζωή σε κάτι άψυχο, από το θαυμασμό για το δημιούργημα στην απογοήτευση και τη μετάνοια και τέλος στη θυσία(που μεταξύ μας δεν του βγήκε και σε πολύ κακό).

Βέβαια επειδή πρόκειται για καθαρόαιμη σπαρταριστή κωμωδία δεν θα σε μπερδέψει με "φιλοσοφικές" αναζητήσεις, για το τι ηθικά επιτρέπεται και τι όχι στην επιστήμη, ποια η σχέση δημιουργού-δημιουργήματος και άλλα τέτοια βαθυστόχαστα. Θα σε κάνει να ξεκαρδιστείς με εξωφρενικές καταστάσεις και απίθανες ατάκες! Από τις πιο αγαπημένες μου κωμικές σκηνές ever: Werewolf? There wolf, there castle!!! Classic λέμε! Ή η άλλη επική σκηνή στην καλύβα του τυφλού με το τερατάκι μας να φεύγει τρέχοντας από απόγνωση. Αχ τα θυμάμαι ένα ένα και γελάω μόνη μου σα βλάκας!

Οι χαρακτήρες είναι απίθανοι και οι ερμηνείες ντελιριακές. Εύκολα ξεχωρίζει ο Marty Feldman στο ρόλο του βοηθού με τη μετακινούμενη καμπούρα που αν και χαζός ξεχειλίζει από ειρωνεία και πανέξυπνες μπηχτές! "Well, why isn't it "Froaderick Fronkensteen"?".

Ευφυέστατη παρωδία, από τις καλύτερες του είδους! Η καλύτερη ίσως στιγμή του Mel Brooks, προσφέρεται για εκατομμύρια επαναλήψεις...

Η νύχτα έπεσε στην Παραλιακή (33)

2009-10-16T22:40:00.001+03:00

Είχα καιρό να βάλω νέο κεφάλαιο! Forgive me! :P

-------------------------------------------------------------

Η Στελίνα είχε στρωθεί στη δουλειά εκείνο τον καιρό. Επέκτεινε την σφαίρα επιρροής της και σε άλλες περιοχές. Φυσικά και ο Χελώνας δεν έμενε με σταυρωμένα χέρια. Ο ανταγωνισμός τους είχε φτάσει σε νέα ύψη αλλά παρέμενε σε φιλικά επίπεδα.
Οι Β6 από την πλευρά τους μάζευαν πληροφορίες από τους κοριούς που είχαν βάλει στα κέντρα και ετοίμαζαν χτύπημα. Εκ των έσω. Ο Τζουνίτσης Οκάντας είχε αναλάβει να προσηλυτίσει τη συμμορία των Νταβάδων στο σκοπό τους, υποσχόμενος πως δε θα πείραζαν τα φορτία με τις Ρωσίδες και τις Κονγκολέζες που θα εισήγαγαν.
«Πω ρε Γκο! Θα χουμε τζάμπα γκόμενες! Ε ρε γλέντια που θα κάνουμε!» είχε πει ο Μιγιάκες στο Μορίτα όταν το είχε μάθει.
Ο Γκο είχε κοιτάξει το παντελόνι του και απογοητευμένος μουρμούρισε. «Το δικό μου γλέντι είναι ήδη σχολασμένο…» Ούτε γιατρός δεν μπορούσε να το περισώσει.
Ο Πης από την πλευρά του εκείνες τις μέρες υπέγραψε επίσημα συμβόλαιο με την Oppai Records. Αυτό σήμαινε ότι θα έρχονταν και στην SM Νεράιδα. Ο Γιόκο πέταγε στα σύννεφα με την μεγάλη του επιτυχία και ανυπομονούσε να το μάθει η Μαριλένα για να της το τρίψει στα μούτρα. Η αντίδραση της αναμένονταν επική.
Πράγματι, μόλις εκείνη το έμαθε, άστραψε και βρόντησε ο τόπος. Δεν μπορούσε να καταλάβει τι ήταν αυτό που έσπρωξε τον Πη στο Γιόκο. Αν μάθαινε θα το κατέστρεφε σίγουρα. Προς το παρόν την πλήρωνε το γραφείο της το οποίο το έσπασε κάνοντας μια κίνηση καράτε πάνω στα νεύρα της. Κοίταξε τη φωτογραφία του Πη που έπεσε στο πάτωμα.
«Θα μου το πληρώσεις αυτό κύριε Πη!» είπε σατανικά. «Θα μάθω ποιος σου άλλαξε γνώμη και θα πάτε μαζί μια βολτούλα μέχρι τα νησιά Φερόες μέσα σε ξύλινες κούτες!»
Και συνέχισε να μονολογεί και να σχεδιάζει εκδίκηση. Όχι μόνο για τον Πη αλλά και για το Γιόκο, στον οποίο είχε σκοπό να αποκαλύψει κάτι πολύ τρομερό.
Η Άννα με το Τζιν από την πλευρά τους άρχισαν να εφαρμόζουν το σχέδιο «ΠΑΡΤΟΥΣ (ΑΠΟ) ΠΙΣΩ» και ξεκίνησαν με τον καλό μας το Θωμά. Η Άννα πήγε και κάθισε δίπλα του. Ο Θωμάς καταχάρηκε που τον πλησίαζε έτσι αυθόρμητα μετά από αρκετό καιρό.
Η Άννα άρχισε να γουργουρίζει αθώα. Εκείνος πήγε να περάσει το χέρι του πάνω από τον ώμο της για να την αγκαλιάσει. Αλλά εκείνη τραβήχτηκε στην άκρη. Ξαναπροσπάθησε. Πάλι τα ίδια. Την κοίταξε ερωτηματικά. Η Άννα αποτράβηξε το βλέμμα της και άρχισε να σφυρίζει χαρωπά.
«Τι συμβαίνει Άννα; Έχω την εντύπωση ότι με αποφεύγεις!» της είπε τότε απορημένος.
«Έλα! Αλήθεια; Ιδέα σου είναι! Εγώ εσένα;» έκανε η Άννα.
«Μου κρατάς κακία που μας χώρισαν εκείνο το βράδυ;»
«Α μπα! Περασμένα ξεχασμένα! Εξάλλου εγώ μια χαρά πέρασα μετά!»
Ο Θωμάς ξαφνιάστηκε. Δεν περίμενε η Άννα να είναι τόσο άνετη με αυτό που έγινε. Επιπλέον τι εννοούσε με το «πέρασα μια χαρά»; Πάνω στην ώρα ήρθε και ο Τζιν. Τον χαιρέτησε με μια υπόκλιση. Εκείνος αντί να φύγει κάθισε δίπλα από την Άννα και πέρασε το χέρι του πάνω από τον ώμο της. Εκείνη (OMG!) αντί να αποτραβηχτεί έγειρε πάνω του!
«Πως πάει Αννούλα;» ρώτησε ο Τζιν τεμπέλικα.
«Μια χαρά! Να σου πω… Πότε θα ξαναπεράσουμε όσο καλά περάσαμε και εκείνο το βράδυ;» του απάντησε εκείνη πεταρίζοντας τα βλέφαρα.
«Α εννοείς εκείνη την Κυριακή; Όποτε θες! Το ξέρεις είμαι πάντα ανοικτός για εσένα!»
«Φυσικά Τζινάκο μου!» είπε η Άννα και του τσίμπησε το μάγουλο καθώς εκείνος σηκώνονταν να φύγει.
Ο Θωμάς έμεινε κάγκελο. Μόλις ο Τζιν απομακρύνθηκε γύρισε στην Άννα.
«Τι εννοείτε; Τι έγινε εκείνο το βράδυ; Από πότε εσύ και το αφεντικό Νο2…» ψέλλισε.
«Εγώ και ο Τζιν; Έλα μωρέ! Επιπολαιότητες! Ε για μια βραδιά πάθους μιλάμε. Τίποτα παραπάνω. Αν και δεν με πειράζει να το επαναλάβω. Γιατί από αλλού δεν βλέπω φως!» είπε και τον παράτησε αποσβολωμένο για να πάει να ετοιμάσει τα πανέρια της.
Μέσα της εύχονταν να τσίμπησε ο Θωμάς το δόλωμα αλλιώς θα το μετάνιωνε πικρά που συμμάχησε με το Τζιν. Εκείνος την περίμενε στο δωμάτιο με τα πανέρια.
«Πώς πήγε;» ρώτησε.
«Ξέρω γω… Ελπίζω για το καλό σου να έπιασε!» είπε εκείνη κάπως κουρασμένα.
«Έπιασε σίγουρα! Τον ξέρω χρόνια το Θωμά! Μπρίκια κολλάμε;» είπε ο Τζιν που έχωσε τα χέρια στις τσέπες. «Μετά είναι η σειρά μου λοιπόν.»
«Τι πρέπει να κάνω;»
«Πολύ απλά θα ηχογραφήσεις το παρακάτω μήνυμα στο κινητό μου.» είπε ο Τζιν και της έτεινε το κινητό του, όπου είχε γράψει κάτι.
Η Άννα έσκυψε να το δει και σχεδόν τσίριξε.
«ΑΠΟΚΛΕΙΕΤΑΙ! Δεν λέω εγώ τέτοιες παπάρες!» διαμαρτυρήθηκε.
«Θα τις πεις και θα πεις και ένα τραγούδι. Λοιπόν κανόνισε να πάρεις τηλέφωνο κατά τις 11. Σήμερα θα έχω και εγώ και εκείνη ρεπό οπότε θα είναι σπίτι μου γιατί την κάλεσα.»
Με αυτά τα λόγια βγήκε από το δωμάτιο και άφησε την Άννα να προσπαθεί να αποδεχτεί το γεγονός ότι σε λίγες ώρες θα έλεγε τα πιο ντροπιαστικά λόγια της ζωής της.

Vertigo

2009-10-15T22:50:00.003+03:00

Vertigo. Τι να πρωτοπεί κανείς γι΄αυτή την ταινία. Για το σπαρακτικό σχόλιο που κάνει πάνω στην απώλεια, για τα υπέροχα χρώματα, για τη μαγευτική φωτογραφία, για την αγωνία και τις ανατροπές; Από κάπου πρέπει να ξεκινήσεις αλλά σίγουρα ποτέ δεν θα τελειώσεις να μιλάς για αυτό το αριστούργημα!

Πρώην αστυνομικός που πάσχει από ακροφοβία παρακολουθεί τη γυναίκα ενός παλιού του φίλου που είναι διχασμένη προσωπικότητα. Όμως τίποτα δεν είναι όπως φαίνεται...

Ο Χίτσκοκ δεν θα κάνει επιφανειακά ένα απλό θρίλερ αλλά θα εισχωρήσει σε βάθος στην ψυχοσύνθεση των ηρώων του. Θα αποτυπώσει στην κάμερα πως η απώλεια μπορεί να οδηγήσει στην παράνοια, πως ο ανεκπλήρωτος έρωτας ενός άνδρα θα τον κάνει να χτίζει φαντασιώσεις και να αποφασίζει να ζήσει μέσα σ΄αυτές και πως η ερωτευμένη γυναίκα θα δεχτεί να γίνει μέρος τους.

Κάποιοι άνθρωποι είναι πιο αδύναμοι από άλλους. Δεν μπορούν να δεχτούν εύκολα την πραγματικότητα. Και σαν ασπίδα προστασίας ο οργανισμός δημιουργεί εκ των υστέρων φοβίες και νευρώσεις ώστε να αποφευχθούν κάποιες καταστάσεις. Και γύρω από αυτόν τον τρόπο λειτουργίας του ανθρώπινου οργανισμού χτίζεται αυτή η πανέξυπνη ταινία. Ο ήρωας αναπτύσσει ακροφοβία μετά από το θάνατο του συναδέλφου του. Είναι ήσυχος ότι τώρα δεν θα βρεθεί σε παρόμοια κατάσταση. Κι όμως ειρωνικά θα βρεθεί να χάνει τη γυναίκα που αγαπάει εξαιτίας της φοβίας του.

Η απώλεια θα τον οδηγήσει σχεδόν στην παραφροσύνη. Κι όταν βρει μια γυναίκα που της μοιάζει, θα προσπαθήσει να την αλλάξει. Να την κάνει ίδια με Εκείνη, ώστε ακόμη και σε μη πραγματική μορφή να ζήσει τις στιγμές που δεν πρόλαβε. Και πάλι ειρωνικά όλη αυτή η φαντασίωση θα τον οδηγήσει στο να μάθει τι πραγματικά συνέβη τότε.

Σε όλη την ταινία ο ήρωας κυνηγάει το τίποτα. Τρέχει πίσω από φαντάσματα και παραισθήσεις γιατί απλά ποτέ πια δεν θα είναι ευτυχισμένος ή ολόκληρος! Θύμα μιας πλεκτάνης και κυρίως θύμα του ίδιου του εαυτού που ποτέ δεν θα συγχωρέσει είναι πλέον γραφτό του να μείνει μόνος και χωρίς ουσιαστικές απαντήσεις.

Μία από τις ωραιότερες ταινίες όλων των εποχών. Ίσως η καλύτερη του Χίτσκοκ αν κι εγώ δεν θα μπορούσα ποτέ και με τίποτα να διαλέξω, ακόμη κι αν η ζωή μου εξαρτώταν απ΄αυτό!

Serpico

2009-10-14T07:10:00.001+03:00

Από τις αγαπημένες μου ερμηνείες του Pacino. Μία ταινία που σε κάνει να κολλάς από το πρώτο λεπτό. Το Serpico είναι από αυτές τις ταινίες που μπορεί να τις ξεχάσεις, να κάνεις καιρό να τις δεις και όταν τις πετύχεις κάπου απορείς γιατί δεν τις έβλεπες τόσο καιρό.

Βασισμένη σε βιβλίο, που είναι βασισμένο σε αληθινή ιστορία, δεν θα μπορούσε παρά να είναι μία έντιμη, ειλικρινής ταινία. Ακριβώς σαν τον Φραν Σέρπικο, τον αστυνομικό που είχε το θάρρος και το θράσος να ξεσκεπάσει χρηματισμούς και διαφθορά στην Αμερικανική αστυνομία.

Παρακολουθούμε την πορεία αυτού του ιδιόμορφου χαρακτήρα σε διάφορους τομείς της αστυνομίας. Παλεύει καθημερινά με αυτό που οι συνάδελφοί του θεωρούν φυσιολογικό. Είναι ο παράταιρος επειδή είναι τίμιος και κάθε του προσπάθεια να ανοίξει τα μάτια των ανωτέρων του πέφτει στο κενό.

Δεν ξέρει ποιον να εμπιστευτεί, η ζωή του κινδυνεύει, κάθε μέρα στη δουλειά είναι γι΄αυτόν ένας αγώνας δρόμου. Και όσο πιο πολύ ανακατεύεται, τόσο περισσότερο αποξενώνεται, απειλείται από αυτούς που υποτίθεται πως έπρεπε να τον προστατεύουν.

Θα μπει βαθιά στην ιστορία, θα δοθεί εξ ολοκλήρου επηρεάζοντας την προσωπική του ζωή. Θα οδηγηθεί σε παγίδα αλλά τελικά θα κάνει το μεγάλο βήμα, αυτό που κανένας αστυνομικός δεν θα τολμούσε μέχρι τότε να κάνει.

Ο Lumet σκηνοθετεί λιτά μια ταινία που δεν είναι τίποτα παραπάνω απ΄όσα υπόσχεται. Μια πραγματική ιστορία. Όλα μέσα στην ταινία είναι καθρέφτης της πραγματικότητας. Δεν έχει περιττή λάμψη, εύκολους εντυπωσιασμούς ή περίτεχνα πλάνα. Είναι όσο πιο αληθινή μπορεί, όπως πρέπει να είναι, όσο αληθινός ήταν ο Σέρπικο!

Και αυτόν τον αληθινό Σέρπικο υποδύεται ιδανικά ο Pacino. Μια ερμηνεία εσωτερική, ανθρώπινη. Όλη η αγωνία αυτού του ανθρώπου καθρεφτίζεται στα μάτια του Pacino που μπορεί σε μια έκφραση να χωρέσει την αηδία, την απόγνωση, το φόβο.

Και μην ξεχνάμε και την πολύ καλή μουσική του Θεοδωράκη!